ଏହିପରି ଉଚିତ୍ ବିଧିରେ, ପ୍ରଥମେ ଏକ ଦୀପ ଓ ଦଧି-ଭାତର ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଏହି ସମୟରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ: "ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶସ୍ତ, ସୋମ ଓ ଅଗ୍ନିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଭରପୂର, ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରଥମ।" ଏହିପରି ତୁମେ, ହେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ହଜାର ରୂପୀ ବରାହ, ବିଜୟ ହେଉ, ବିଜୟ ହେଉ, ତୁମର ବୃଦ୍ଧି ହେଉ! ଏପରି ରୂପ ତିଆରି କରି, ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ବସାଇବାକୁ କହାଯାଇଛି। ତା'ପରେ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ବସାଇବା ଆବଶ୍ୟକ। ବିଧିମୁତାବକ୍ ଧଳା ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଓ ଦାନ୍ତ ମାଜିବା ଉଚିତ। ଏବେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିବାକୁ କହାଯାଇଛି: "ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ରୂପରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ତୁମର ମାୟାରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ସାରତ୍ୱ ଅଛି।" ତୁମେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଅଜୟ, ଅଜର, ଅମର—ଏପରି ପାଷାଣ ମୂର୍ତ୍ତିରେ ମୋତେ ବସାଇବା ପରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରେ, ଯେଉଁଠି ମୋ ପୂଜା କରି ମୋତେ ବସାଇଥାଏ, ସେଉଁଠି ମୁଁ ଅବସ୍ଥିତ ରହିବି। ଏହି ଉପାଚାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପରେ, ଯବ ଓ ଖିର ଭୋଜନ କରି, ଏକ ଦିନ ଓ ଏକ ରାତି ଧରି ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ। ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ଗନ୍ଧ ଜଳରେ ମିଶାଇବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏଠାରେ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନିରେ ଉତ୍ସବ କରିବା ଚାହିଁଦି। ବ୍ରାହ୍ମଣ ମାନେ ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତ୍ରର ହଜାର ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ମନ୍ତ୍ର ପାଠ ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଆସିବି। ଏହିପରି ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନୀୟ ବ୍ୟକ୍ତି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବେ। ସମସ୍ତ ଜୀବର ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱର ନାୟକ, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ ଏଠି ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ତ୍ର, ସମିଦ୍ ଓ ଘୃତ ସହିତ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କ୍ରମରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରଭୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ନିୟମାନୁସାରେ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପାନ କରିବା ପରେ, ମୋତେ ଶୁଭ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟରେ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିବାକୁ ହେଉଛି: "ଯିଏ ମଙ୍ଗଳମୟ ଚିହ୍ନରେ ଚିହ୍ନିତ, ସଦା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହିତ ଏକତ୍ର, ପୁରାତନ।" ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ମନ୍ଦିରକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ। ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଅଭିଷେକ ପରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: "ହେ ଶୁଭ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଆମନ୍ତ୍ରିତ, ଏଠି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅବସ୍ଥିତ ରୁହ।" ଏହିପରି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ଗନ୍ଧ ଓ ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଚ୍ଚନା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିବାକୁ: "ହେ ଦେବମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ବସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି।" ଏହିପରି ନିୟମାନୁସାରେ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ ଓ ଧୂପ ଦେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ଉଚିତ: "ସେଉଁ ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ, ପୁରାତନ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ନାରାୟଣ।" ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପ୍ରାପଣକ ଦାନ କରିବେ। ତା'ପରେ ଶାନ୍ତି ପାଠ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯାହା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ—ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ଗାଈ ଓ ଦଳାନ, କୁମାରୀ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳା ଗୃହଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି ହେଉ। ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ରୋଗ ନାଶ ହେଉ, ଚାଷୀମାନେ ସବୁବେଳେ ଭଲ ଫସଲ ପାଆନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ନିଜ କ୍ଷମତା ଓ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ଗରିବ ଓ ଦୁଃଖୀମାନେକୁ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ମୋ ଦେହରେ ଯେତେ ପାଣିର ବିନ୍ଦୁ ଅଛି, ସେତେ ଥର ଯିଏ ମୋତେ ଭୂମିରେ ଅଭିମାନ ଛାଡ଼ି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେ, ସେଉଁଠି ମୁଁ ଅବସ୍ଥିତ ହୁଏ। ଏହିପରି, ହେ ଶୁଭେ, ପାଷାଣ ମୂର୍ତ୍ତିର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିଧି ତୁମକୁ ଏଠି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଦେଲି। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ 'ପାଷାଣ ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା' ଏଠି ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ, ହେ ଭୂମିଦେବୀ, ମୁଁ ପୁଣି ମାଟିର ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିଷୟରେ କହିବି, ଶୁଣ। ଏହିପରି ଅଖଣ୍ଡ ଓ ଦରାର ନଥିବା ମାଟିର ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଏପରି ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରି, ମୋର ଉପଚାରରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ, ଯଦି କାଠର ମୂର୍ତ୍ତି ମିଳିବା ନାହିଁ, ତେବେ ସେଠାରେ ମାଟିର ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।