ପରେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ରୂପା, ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଉଚିତ୍ ଭାବରେ କରାଯାଇଥିଲା। ସମସ୍ତେ ସେଠାରେ ରହି, ମୋତେ ଶୁଭ ଏବଂ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସଉଭାଗ୍ୟରେ ଦେଖିଥିଲେ। ରାଜାଙ୍କର ମହିମାବାନ୍ତି ସ୍ତ୍ରୀ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣିଲେ। ରାଜା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂଷିତ ହୋଇ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଯେପରି ଅନ୍ତିମ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଦିକ୍ଷିତ ଜଣେ ମନ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦିପ୍ତି ଆସେ। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀ, ପାହାଡ଼ ଓ ହ୍ରଦଗୁଡ଼ିକ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଲା। ପୂର୍ବରୁ କେହି ଏପରି ମହାନ ସ୍ଥାନ ଦେଉଥିବା ନାହିଁ, ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ହେବେ ନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ପିତୃମାନେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପ୍ରଥମ ଦିନ ଶେଷରେ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ, ତ୍ୱରିତ ଭାବରେ, ପିତୃଲୋକ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପାତାଳକୁ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଇଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ କୁମାରୀ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଯାଏ, ଯିଏ ଏହି ସମୟରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ଆମେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତୃପ୍ତ ହେବା ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ସଦା ସମର୍ଥ ହେବା। ଆମ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଦୁର୍ଲଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା, ତାହା ସମସ୍ତେ ଦେଖିଛନ୍ତି। ଏପରି କଥା କହି, ମହାମୁନି, ରାଜା ଓ ଜନମାନସଙ୍ଗେ ଏହି ଉପଦେଶ ଦିଆଗଲା। ପରେ ସେମାନେ ଦେବମାନେ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଆରୋହଣ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। ରାଜା, ତାଙ୍କର ପରିବାର ଓ ସେବକମାନେ, ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖି, ମୁନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ମଥୁରାର ମହିମା ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ। ଯିଏ ଏହି କଥାକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବାବେଳେ ପାଠ କରେ, ସେ ଅନେକ ଫଳ ପାଏ। ଅନୁଷ୍ଠାନ ନ କରୁଥିବା, ବ୍ରତ ନ ରଖୁଥିବା କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ ମନୋଯୋଗ ଦେଇ ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଧର୍ମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ। ଏହି କଥାକୁ ସଦା ଧାର୍ମିକ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କୁହିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି ଭୂମି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ଖୁସି ହୋଇ ଦେବୀ ପ୍ରତିମା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସମ୍ପର୍କରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଏହିପରି, ଦିବ୍ୟ ଭାରାହ ପୁରାଣର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ମଥୁରା ବିବରଣୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଛି। ବର୍ତ୍ତମାନ, ମଧୁକ କାଠରେ ତିଆରି ପ୍ରତିମାର ପୂଜା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିଷୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ ନିଜ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ରହି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଏହି ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥା ଶୁଣି, ବସୁନ୍ଧରା କହିଲେ—"ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ଶକ୍ତି କି ଅଦ୍ଭୁତ!" ଏହା ଶୁଣି, ଦିବ୍ୟତାର ସାର ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ କ୍ଷୋଭରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି। ମୋର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଏହି ସବୁ କଥା ଆଉ କହ। ତୁମେ କିପରି ତାମ୍ବା, କାଂସା ଓ ରୂପାରେ ବିରାଜିତ ହୁଅଛ? ହେ ମାଧବ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଆସିଲେ ତୁମେ କିପରି ରହ? ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଦେବାଳୟର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ କିମ୍ବା ଦିୱାଲରେ ବି ତୁମେ କିପରି ବିରାଜିତ ହୁଅଛ? ପୃଥିବୀଙ୍କ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ଆଦିବରାହ କହିଲେ—"ହେ ବସୁନ୍ଧରା, ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରିବାକୁ ହେଲେ, ଏଠାକୁ ଆଣ। ପ୍ରତିମା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣ ଅନୁଯାୟୀ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍। ତା'ପରେ, ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରି, ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଚାହିଁଁଦି। କପୂର, କେଶର, ଚର୍ମ ଓ ଅଗୁରୁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା ପରେ ଅଭିଷେକ କରିବାକୁ ଚାହିଁଁଦି। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପଦ୍ଧତିରେ ପ୍ରସ୍ଥୁତ କରାଯାଇଥିବା ଶୁଭ ଖିର ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏପରି, ପୂଜା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ବସ୍ତୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ପରେ, ପ୍ରାଣାୟାମ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଚାହିଁଁଦି—'ହେ ମହୀତଳରେ ଭଲ ଭାବରେ ବିରାଜିତ, ଦୁନିଆରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ତୁମେ କାଠରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଥିବା'। ପରେ, ପବିତ୍ର ଭକ୍ତମାନେ ସହିତ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ସମୟରେ, ଉପରକୁ କିମ୍ବା ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନିର୍ମୋହ ଓ କ୍ରୋଧ ରହିତ ଭାବରେ ଥିବା ଉଚିତ୍।