ଏକ ସମୟର କଥା, ଶ୍ରୀରାମ ନିଜ ହାତରେ ପକାଏଇଥିବା ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟରେ ଦ୍ୱିଜନମାନେ—ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ—ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ରାମଙ୍କ ପାକ୍ଷିକ କାର୍ମିକ ପବିତ୍ରତା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ମନରେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ ମହାନ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ବଡ଼ ପର୍ବ ଆୟୋଜିତ ହେଲା। ଏହି ଉପଲକ୍ଷେ, ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଉପବାସ ଓ ସ୍ନାନ କରି, ଶ୍ରୀରାମ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପୁଣ୍ୟସ୍ଥଳୀ—ଵିଶ୍ରାନ୍ତିରେ—ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ, ସେପରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଶ୍ରୀରାମ ନିଜ ପୂର୍ବଜମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଅନୁଭୂତି କରିଲେ। ଏଭଳି ମହାତ୍ମା ମଥୁରା ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲବଣାସୁର ବଧ ଉପରେ ରାମତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ନାମକ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏହିଠାରେ ପୃଥିବୀ ଦେବୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଏ ପ୍ରଭୁ, ଏକ ମଣିଷ ନିର୍ମଳ ଓ ଦୋଷୀ ଦୁହିଁଭଳି ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ କାର୍ମିକ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ସେ ଦୋଷୀ ହୁଏ।” ତେବେ ଶ୍ରୀବରାହ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏ ଧରିତ୍ରୀ, ଦନ୍ତକାଷ ନେଇ ଖାଇବା, ରାଜାଙ୍କ ଭୋଜନ ଦ୍ୱାରା ଉପଭୋଗ କରିବା, ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ, ଶବ ସ୍ପର୍ଶ, ମଳତ୍ୟାଗ, ଅନାମନ୍ତ୍ରିତ ଉଚ୍ଚାରଣ, ତେଲ ଛେନା ଖାଇବା, ଗୁରୁଙ୍କ ଭୋଜନ ପାଇଁ ଅତି ଆଗ୍ରହ, ଖାଦ୍ୟ ପଡ଼ିଗଲା କି ତାହା ଖାଇବା, ଗ୍ରୀନ୍ କିମ୍ବା କାଚା ଖାଦ୍ୟ ଦରିଦ୍ର କିମ୍ବା ଅପଦର୍ଶିତ ଲୋକଙ୍କୁ ନ ଦେବା, ଦେବପୂଜାରେ ନିଷିଦ୍ଧ ପୁଷ୍ପ ଦେବା, ଦେବତା ପାଇଁ ମଦ୍ୟପାନ କରିବା, ଅନ୍ଧକାରରେ ଉଠିବା—ଏପରି ମୋଟ ୩୩ ପ୍ରକାର ଅପରାଧ ଅଛି।” “ଯଦି କେହି ଦୂରେ ଥିଲେ ନମସ୍କାର କରିନଥିବେ, ତେବେ ସେହି ପୂଜା ରାକ୍ଷସୀ ସ୍ୱଭାବର ହୁଏ। ମେଳ ଓ ମେଳ ଦୁଇଥର ପିନ୍ଧିବା, ଗୋମୟ ଓ ଗୋଦୁଗ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ସେବନ କରିବା, ଏହି ଦୋଷ ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ କ୍ରିୟା କିମ୍ବା ନୀଳବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଶୁଧ୍ଧି ହୁଏ। ଗୁରୁ ଉପରେ ମହାପାପ ହେଲେ ଦୁଇଥର ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଉଚିତ। ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ, ପରାକ, ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ଏବଂ ପଞ୍ଚ ଦିନ ଉପବାସ, ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ସେବନ ଦ୍ୱାରା ପାପ ଶୁଧ୍ଧି ହୁଏ। ପୁଷ୍ପ ନଥିଲେ ଦେବପୂଜା, ସ୍ନାନ, ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ ଚଳିବ। ଦ୍ୱିଜନମାନେ ଯଦି ମଦ୍ୟପାନ କରନ୍ତି, ଚାରିଥର ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ବ୍ରହ୍ମକୂର୍ଚ୍ଚ କ୍ରିୟା କିମ୍ବା ତିନିଟି ଗାଈ ଦାନ କରିଲେ ଶୁଧ୍ଧି ଆସେ। ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।” ଏପରି ଭାବେ ଦେବଦେବେଶ୍ୱର ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ବାରମ୍ବାର ଏହି ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବୀ ଅଳ୍ପକ୍ଷଣ ପାଇଁ ସ୍ଵଚେତନ ହୋଇ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ, “ମହାପ୍ରଭୁ, ଲୋକମାନେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଦୋଷ ମୁକ୍ତି ପାଇଛନ୍ତି। କିଛି ଏମିତି ଉପାୟ ଅଛି କି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆପଣ ଲୋକମାନେ ସହିତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି?” ତାହାର ଉତ୍ତରରେ ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ, “ଏହି ମାନବ ଉପବାସ କରି ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଶୁଧ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ମଥୁରାରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଦୋଷ ଘଟିଯାଏ, ତଥାପି ସେ ଶୁଧ୍ଧ ରହନ୍ତି। ଏଠାରେ ହଜାର ଜନ୍ମର ଅପରାଧ ମାନ୍ୟ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। କେବଳ ଶ୍ରବଣ, ଚିନ୍ତନ, ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପାପ ଦୂରିଯାଏ। ମଥୁରା ଓ ବରାହ ତୁମ ପ୍ରିୟ। ଏହି ଦୁଇଁ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେଉଁଠି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ ସରୋବର ଅଛି, ଏହି ତଥ୍ୟ ସତ୍ୟସତ୍ୟ କହ।” “ମୋ ସ୍ଵରୂପରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ସବୁବେଳେ କୁବ୍ଜାମ୍ର ତୀର୍ଥର ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ମୋ ମଥୁରା ଅଞ୍ଚଳ ସମସ୍ତ ଗୁପ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ଅତି ଗୁପ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଦିଏ। କୁବ୍ଜାମ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଦର୍ଶନ ପରେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଏଠାରେ ଆସି ବିଶ୍ରାନ୍ତି ନେବ, ତେବେ ଏହିଠାରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶାନ୍ତି ମିଳେ। ଏହିପରି ମୋର ବରାହ ନାମ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସମସ୍ତ ଗମ୍ୟସ୍ଥଳ ମଧ୍ୟରେ ମଥୁରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗମ୍ୟ।