ଏକ ସମୟର କଥା, ସାମ୍ବ ନାମକ ମହାପୁରୁଷ ପୂର୍ବ ମାଳା ପାହାଡ଼ ତଳେ ଏବଂ ଯମୁନା ନଦୀର ଦକ୍ଷିଣ କୂଳରେ ଶରଣ ନେଲେ । ପରେ, ପଶ୍ଚିମ ମାଳା ପାହାଡ଼ର ମୂଳ ସ୍ଥାନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତମିତ ହେଲେ । ଏପରିଭାବେ, ସାମ୍ବ ମଥୁରାରେ ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ହେ ପୃଥିବୀ । ସେଠାରେ, ମଥୁରାରେ ଏକ ନଗର ନିର୍ମିତ ହେଲା, ଯାହାକୁ ସାମ୍ବପୁର ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହି ନଗର ହେଉଛି ଏହି କୁଳର ପ୍ରଭୁ । ମାଘ ମାସର ସପ୍ତମୀ ତାରିଖରେ, ଲୋକେ ଦିବ୍ୟ ସାମ୍ବପୁର ନଗରକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି । ସେମାନେ ସେଉଁଠାରେ ଏମିତି ଶାନ୍ତିମୟ ନିବାସକୁ ଅଧିଗମନ କରନ୍ତି, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣ୍ଡଳକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଏ । ଏହି "ପାପ ଶାନ୍ତି" ନାମକ ଗାଥା ବଡ଼ ପାପକୁ ମଧ୍ୟ ନାଶ କରେ । ଏଭଳି ଭାବେ, "ସାମ୍ବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିନି ପ୍ରକାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା" ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା । ତାପରେ, ଶ୍ରୀ ବରାହ ଗୋଟିଏ ଉପଦେଶ ଦେଲେ—ଦ୍ୱିଜାତିଙ୍କର କଳ୍ୟାଣ ପାଇଁ, ତୀବ୍ର ପ୍ରକୃତିର ଭୋଜନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱାଦଶୀରେ, ଉପବାସ, ନିୟମ ଓ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ଦ୍ୱିଜାତିଙ୍କୁ ନିଜ ଭୋଜନର ଉତ୍ତମ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ, ତେବେ ନିର୍ମଳ କର୍ମ ଥିବା ରାମଙ୍କୁ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ । ଏହି ଦିନରେ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ମଧ୍ୟ ହେବା ଉଚିତ୍ । ଏହିଠାରେ, ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରି, ବିଶ୍ରାନ୍ତି ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ ଏବଂ ପୂର୍ବଜମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରିଥାଏ । ଏଭଳି ଭାବେ, "ମଥୁରା ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲବଣ ବଧ" ବିଷୟକ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା । ଏହାପରେ ପୃଥିବୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—ଏକ ମଣିଷ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଦୋଷ ସହିତ ଓ ଦୋଷ ବିନା । କିନ୍ତୁ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସେ ଦୋଷୀ ହୁଏ । ତେବେ, ଶ୍ରୀ ବରାହ କହିଲେ—ଦାନ୍ତ କଠି ମୁହଁରେ ଖାଇବା, ରାଜାଙ୍କ ଭୋଜନ ଖାଇବା, କାମ ମିଳନ, ମୃତଦେହ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, ମଳ ବିସର୍ଜନ, ଅନୁମତି ବିନା କଥା କହିବା, ତେଲ ଛେନା ଖାଇବା, ଗୁରୁଙ୍କ ଭୋଜନକୁ ଅତି ଆଗ୍ରହ କରିବା, ଖସିପଡ଼ିଥିବା ଭୋଜନ ଖାଇବା, ଗ୍ରୀନ୍ ବା କାଚା ଖାଦ୍ୟ ଦରିଦ୍ର କିମ୍ବା ଜାଳରେ ପଡ଼ିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ ନଦେବା, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷିଦ୍ଧ ଫୁଲ ଦେବା, ଦେବତା ପାଇଁ ମଦ୍ୟପାନ କରିବା, ଅନ୍ଧକାରରେ ଜାଗିବା—ଏପରି ତିରିସିଟି ଅପରାଧ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି, ହେ ପୃଥିବୀ । ଯଦି ଦୂରରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନମସ୍କାର କରେନାହିଁ, ତେବେ ପୂଜା ରାକ୍ଷସୀ ହୁଏ; ପରିଧାନ, ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଭୋଜନ, ଏକ ପରେ ଏକ ମେଳା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିବା—ଏହାର ପବିତ୍ରତା ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ବ୍ରତ କିମ୍ବା ନୀଳବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଦ୍ୱାରା ହୁଏ । ଗୁରୁ ଉପରେ ମହାପାପ ହେଲେ ଦୁଇଟି ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ, ପରାକ, ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ଏସବୁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅଛି । ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଉପବାସ କରିବା, ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରତା ଲାଭ କରିବା । ଫୁଲ ନ ମିଳିଲେ, ପୂଜା, ସ୍ନାନ ଓ ଦେବତା ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଦ୍ୱିଜାତି ଲୋକ ମଦ୍ୟପାନ କଲେ ଚାରିଟି ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ବ୍ରହ୍ମକୂର୍ଚ୍ଚ ବା ତିନିଟି ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରତା ହୁଏ । ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାମସ୍ତୁତି ପାଠ କଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ମୁକ୍ତି ମିଳେ । ଏପରି ଭାବେ ଦେବଦେବୀ ଜନାର୍ଦନ ବାରମ୍ବାର କହିଛନ୍ତି । ତାପରେ ସେ ଦେବୀ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଚେତନା ଫେରି, ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସଦା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିଥାନ୍ତି, ତଥାପି ଆପଣ କେଉଁଠି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି? ଶ୍ରୀ ବରାହ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—ଏହି ସମସ୍ତ କର୍ମରୁ ଉପରେ, ଯେଉଁଠି ମଣିଷ ଉପବାସ କରି ଗଙ୍ଗା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେଉଁଠି ସେ ପବିତ୍ରତା ଲାଭ କରେ ।