ସମ୍ବାଙ୍କୁ ଦେଖି ଯେତେ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ କୌଣସି ଶାରୀରିକ ସମ୍ପର୍କ ଛଡ଼ା ମଧ୍ୟ ଅଭିଲାଷାରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ। ଏହିପରି ଅସୁଭ ମନସ୍କ ସମ୍ବା, ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କର ନାଶକ ହୋଇଯାଇଛି। ଏହି କଥା ମୁଁ ବିଶ୍ୱ ଓ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନଙ୍କଠାରୁ ପୁନଃପୁନଃ ଶୁଣିଛି। ହେ ଯୋଗ୍ୟ ଭୂପତି, ମୋତେ ଯେପରି ଚିହ୍ନା, ସେଇପରି ତୁମ ପାଇଁ ଉପକାରୀ ଯାହା, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି। କୃଷ୍ଣ, ସମ୍ବାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇ କହିଲେ, "ତୁମେ ବିକୃତ ଶରୀର ଧାରଣ କରିବା।" ସମ୍ବାଙ୍କ ଦେହରୁ ସଦା ରକ୍ତ ଝରିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଏବଂ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ବିକୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲା। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦେବାକୁ କେବଳ ନାରଦ ମହାର୍ଷି ନିଜେ ଉଦ୍ୟମ କଲେ। ନାରଦ କହିଲେ, "ହେ ସମ୍ବା, ହେ ଜାମ୍ବବତୀପୁତ୍ର, ତୁମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବେଦ, ଉପନିଷଦ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ସମ୍ପୂଜନ କର।" ସମ୍ବା ପଚାରିଲେ, "ହେ ମହାର୍ଷି, କିପରି ସେ ଦେବତା ମୋ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ?" ତେବେ ନାରଦ କହିଲେ, "ମୁଁ ସଦା ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁହାଁରେ ଏହି କଥା ପଢ଼ିବି, ଏବଂ ସୁମନ୍ତୁ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏହି କଥା କହିବେ, କିପରି ସମ୍ବା ପୂର୍ବ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ ମାଂସପିଣ୍ଡ ସମାନ ହୋଇଥିଲେ।" "ତୁମ ଦୟାରେ, ମୁଁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ହେଉଛି, ତଥାପି ମହାକ୍ଷତି ଭୋଗିଛି; ଯେପରି ଉପାସନା କରି ପୂର୍ବ ପର୍ବତରେ ଦେବତା ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେପରି ମଥୁରାରେ ଷଡ୍ସୂର୍ୟ ଉପାସନା କଲେ ମଧ୍ୟ ଫଳ ମିଳେ। ମଥୁରାରେ ମଧ୍ୟାନ୍ହ ସମୟରେ ମଧ୍ୟାନ୍ହ ସୂର୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖି ଉପାସନା କରିଲେ ମହାପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ସେଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ଓ ସୂର୍ୟାସ୍ତ ସମୟରେ ପାଠ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ମହତ୍ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ।" "କୃଷ୍ଣ-ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।" ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ, "ମଥୁରା ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳୀ, ଯେଉଁଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପାସନା ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।" ନାରଦଙ୍କ ଶିଖ୍ୟା ଅନୁସରି, ଜାମ୍ବବତୀନନ୍ଦନ ସମ୍ବା ଯୋଗ ମାର୍ଗରେ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରି, ସେହି ସମୟରେ ସୂର୍ୟଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ ହେଲେ। ଏବେ କହ, ମୋ ସାମ୍ନାରେ କିପରି ସୂର୍ୟ, ନାରଦଙ୍କ ପୂଜାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ସୂର୍ୟଦେବ କହିଲେ, "ହେ ବୀର, ତୁମେ ମୋତେ ଯେପରି ପୂଜିଛ, ମୁଁ ସଦା ତୁମପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ।" ସୂର୍ୟ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଅଙ୍ଗ ନିଏ, ସମ୍ବାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ୟ ଭଳି ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସୂର୍ୟ, ସମ୍ବାଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ, ଏହା ସମୟ ଥିଲା ମଧ୍ୟାନ୍ହର। ଯିଏ ମଧ୍ୟାନ୍ହ ସମୟରେ ସ୍ନାନ କରି ସୂର୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, କୃଷ୍ଣ-ଗଙ୍ଗାର ଦକ୍ଷିଣ କୂଳରେ ଦଢ଼ ହୋଇ, ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ, ଉତ୍ତମ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଏଭଳି, ମଧ୍ୟାନ୍ହ ସମୟରେ ସୂର୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସମ୍ବାଙ୍କ ଉପରେ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ। ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇପ୍ରକାର ଉପାୟ କରି, ସମ୍ବାଙ୍କ କୁଷ୍ଠ ରୋଗ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ସମ୍ବା, ଦିନ ଓ ରାତି, ସୂର୍ୟଙ୍କ ସହ ରଥରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହିଲେ। ଏହି ଘଟଣା ସଦା ନୂତନ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରହିଛି। ପୂର୍ବ ପର୍ବତ ଓ ଯମୁନାର ଦକ୍ଷିଣ କୂଳରେ ଶରଣ ନେଇ, ପରେ ମୂଳସ୍ଥାନରେ ପଶ୍ଚିମ ପର୍ବତରେ ସୂର୍ୟାସ୍ତ ହୁଏ। ଏହିପରି ସମ୍ବା ମଥୁରାରେ ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ହେ ଧରିତ୍ରୀ। ଏହିପରି ମଥୁରାରେ 'ସମ୍ବାପୁର' ନାମକ ସହର ପ୍ରସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଯାହା କୁଳପତି ଭାବେ ପୂଜ୍ୟ। ମାଘ ମାସର ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ସମ୍ବାପୁରକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି। ସେହି ଶାନ୍ତିମୟ ନିବାସ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି, ଯାହା ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ। 'ପାପଶାମନ' ନାମକ ଏହି କଥା ମହାପାପକୁ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ୱ କରେ। ଏହିପରି, ତିନିପ୍ରକାର ସୂର୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ନାମକ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଉଗ୍ର ପ୍ରକୃତିର ଭୋଜ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱାଦଶୀରେ, ଉପବାସ, ନିୟମ ଓ ଶୁଚିତା ସହିତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।