କିଛି ସମୟ ପରେ, ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ କିଛି କଥା କହିଲେ। ତାଙ୍କର ଅନୁରୋଧ ଜାଣି, ସେ ଦୁଃଖରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ଉତ୍ତର କୂଳରେ ପଞ୍ଚାଳ ନାମକ ଆନନ୍ଦମୟ ନଗରୀ ଅଛି। ଏକଥର ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଆସିଲାବେଳେ, ଆମେ ଦୁଇଜଣ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲୁ। ସେଠାରେ, ମୋ ପିତାଙ୍କ ପାଖରେ ମୋ ସହିତ ପାଞ୍ଚଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଁ ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ, ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଭାଇ ପଞ୍ଚମ। ପରେ, ସେ ଯେତେବେଳେ ଚାଲିଗଲେ, ମୋ ପିତାମାତା ତାଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅନ୍ତକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ମୁଁ ସେଠି ନିତ୍ୟ ଦେବଦେବୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସ୍ନାନ ଓ ପୂଜା କରି ସମର୍ପିତ ଥିଲି। କିନ୍ତୁ, ମୁଁ ଏକ ପତିତା ରୂପେ ଆଚରଣ କରି, ମୋ ବଂଶକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେଲି। ମୋର ଅତି ପାପମୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ସେଉଁଠି ଥିବା ଜଣେ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ନେଇଗଲି। ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସେ ଦୁଃଖରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ କାନ୍ଦିଲେ; ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ଉଚ୍ଚ କୁଳକୁ ମନେ ପକାଇଲେ। ଏହି ଦୁଃଖ ଶୁଣି, ସେଠି ଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏକଠା ହେଲେ। ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ସେଇ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେଲେ। ପରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଓ ତାଙ୍କର ମହାନ ବଂଶକୁ କଥାଇଲେ। ତାପରେ, ଅନୁଚିତ ସମ୍ପର୍କର କାରଣରୁ ସେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ସେଉଁଠି ସେ କହିଲେ, "ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା କିମ୍ବା ମଦ୍ୟପାନ କରେ, ମାତା, ଗୁରୁପତ୍ନୀ, ଭଉଣୀ, କନ୍ୟା, ବହୁଁ—ଏମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ମଦ୍ୟପାନୀ, ନାରୀ ହନ୍ତା, କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ଶୟନକୁ ଉପସ୍ଥିତି ଦେଇଥାଏ—ସେ ମହାପାପୀ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପଞ୍ଚାଳୀ ମାତ୍ର ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଭାଇଙ୍କୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଲେ। ସେଠାରେ ଯେଉଁ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ, ବସ୍ତ୍ର, ଧନ, ଧାନ ଥିଲା, ସେ ସବୁ କଳିଞ୍ଜରକୁ ଶୃଙ୍ଗାର କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ବିଶେଷଭାବେ ବଗିଚା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କଲେ। ଏବଂ ନିଜ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇବାକୁ, ସେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି ଯଜ୍ଞ କଲେ। ପଞ୍ଚାଳ ମଧ୍ୟ ଶିଷ୍ୟ ଭାବେ ସଠିକ୍ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସେ ସେଠି ମୃତ୍ୟୁ ସଂସ୍କାର ଉପଯୁକ୍ତ କ୍ରିୟା କଲେ। ସେଠି କିଛି ଗ୍ରାମ କିଣି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦାନ କଲେ। ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଧନ ବଣ୍ଟନ କଲେ। ପରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପବିତ୍ର ତୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ନମସ୍କାର କଲେ। ସେଠି ବଣିକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଏକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରି ଦେଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦେଖି, କେହି କହିଲେ, "ହେ ଦେବ, ଆପଣଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ରୋମାଞ୍ଚକର। ମୁଁ ମଥୁରାରୁ ଏହି ସମୟ ଆରମ୍ଭ କରି ଆସିଛି, ହେ ଗୁରୁ। ଆପଣଙ୍କର ପବିତ୍ର ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ କେବଳ ଦେଖାଯାଇଥିଲି। କୃଷ୍ଣ ଓ ଗଙ୍ଗାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ପୁନଃ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଛି। ଏବେ ମୋର ମନରେ ସତ୍ୟ ଉଦ୍ଭବିଛି—ଅନୁଚିତ ସମ୍ପର୍କର ପାପ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଛି। ଦୟାକରି ଆପଣ ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।" ସେଉଁଠି ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଆକାଶରୁ ଦେହହୀନ ଧ୍ୱନି ହେଲା, "କାହିଁକି, କିମ୍ବା କାହାକୁ ଭୟ କରି, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଏଉଁ ପଦକ୍ଷେପ ନେଉଛ? ଏହି ସ୍ଥାନ, ଚକ୍ରଧାରୀ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକ ସମାନ ପୁନ୍ୟମୟ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଏଠାରେ କୌଣସି ପାପ କରାଯାଇଥିଲେ ତାହା ହୀରା ପରି ଦୁର୍ଲଘ୍ୟ ହୋଇଯାଏ। ଏଠାରେ କେବଳ ଏକଥର ସ୍ନାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏଠାରେ ଥିବା ପଞ୍ଚ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିବା ସମାନ କିଛି ନାହିଁ—ଏହାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।