ମୋ ଗୁରୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଶିଷ୍ଟ ଋଷିମାନେ ମୋତେ ଦମନ କରିଥିଲେ। ଏହା ଦେଖି ଶୁକଦେବ ଦେଖିଲେ ଯେ, ମୁଁ କିଛି ଅତିରିକ୍ତ କଥା କହୁଛି, ତେଣୁ ସେ କ୍ରୋଧରେ ମୋପରେ ଶାପ ଦେଲେ—"ଏହି ଶିଶୁ କେବଳ କଥା ହୁଏଁ କହିବ।" ଶୁକଙ୍କର ଏହି ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଉଥିବା ସହିତ, ମୁଁ ତାଙ୍କର ଛୋଟ ଭାଇ ହେଇଯାଇଲି। ସେହି ଶୁକ, ମହାନ ଆତ୍ମା, ସତ୍ୟର ଅର୍ଥ ଜାଣିବାରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି ସମସ୍ତ ଋଷି ମନେ କରୁଥିଲେ। ଭବିଷ୍ୟତରେ, ମୁଁ ଏହି ଶୁକଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେବି। ସେ ସଦା ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ରହିବେ। ମଥୁରାରେ ଦେହ ଛାଡ଼ିବା ପରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବେ। ସେ ଅବିରତ, କ୍ଲାନ୍ତି ନ ହୋଇ, 'ମଥୁରା', 'ମଥୁରା' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ଏହି ଭଳି ଘଟଣା ପରେ, ମୁଁ ଏକ ଶବରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରାପଡ଼ିଲି, ଯିଏ ମୋତେ ଏକ ପିଞ୍ଜରାରେ ରଖିଲେ। କିନ୍ତୁ ଋଷିଙ୍କ ଦୟାରେ, ଜ୍ଞାନ କେବେ ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଯାଇନଥିଲା। ହେ ଶୁଭଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ, ଶାନ୍ତି ରଖ। ଏହି ହୃଦୟକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିବା ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ ଶୁକଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିଲା। ମୁଁ ସେଠାରେ ବସିଥିଲି, ଏଠାକୁ ବ୍ୟବସାୟ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲି; ଆମେ ଆମ ସାମଗ୍ରୀ ନେଇ ପୁଣି ସେଠାକୁ ଫେରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଯେତେବେଳେ ଗୋକର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ମଥୁରାବାସୀ ବୋଲି ଶୁଣିଲା, ସେଥିରେ ପାଖରେ ଥିବା ଟିଆର ମନ ଖୁସି ହେଲା। ଏହିପରି କଥା ହେଉଥିବା ବେଳେ, ଶବରୀ ତାଙ୍କ ଶୟନ ଥିରୁ ଉଠିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ସହଚରୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅବୃତ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋହର ଓ ସୁନ୍ଦର ରୂପ ବିଶିଷ୍ଟ ଥିଲେ। ସେ ମା, ଅତି ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ଅତିଥିକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଗୃହଣ କରିଲେ। ଟିଆର ଉପଦେଶାନୁସାରେ ତାଙ୍କର ଆରାଧନା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଗଲା। ଶବରୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ପୁଣି ଟିଆ ଦ୍ୱାରା ଅତିଥି ସମ୍ମାନ କରାଗଲା। ଫଳ ଓ ମାଂସ ମିଶ୍ରିତ ଖାଦ୍ୟ, ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ମଧୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହିପରି ଶବରୀ କହିବା ପରେ, ଗୋକର୍ଣ୍ଣ କହିଲେ: "ଏହି ଟିଆ ଓ ଏହାର ପିଞ୍ଜରାକୁ ମୋ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ମୋତେ ଦିଅ।" ଏହା ଶୁଣି ଶବରୀ କହିଲେ: "ସରସ୍ୱତୀ ତୀରର ଫଳ ଦେଲେ, ମୁଁ ଏହି ଟିଆ ଦେଇଦେବି।" ଯେଉଁ ଫଳ ମଣିଷ ତିର୍ଥ ସଙ୍ଗମରେ ପାଇଥାଏ, ସେଇ ଫଳ ଦେଲେ ଟିଆ ମିଳିବ। ଏହି ତୀର୍ଥ ସଙ୍ଗମର ଫଳ ଯେଉଁଠି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ସେଠି ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଯାହା ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରତ କରାଯାଏ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ପଦ ଲାଭ କରେ। ସେ ଯମପୁରୀକୁ ଯାଏନାହିଁ, ବରଂ ବିଷ୍ଣୁଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଏଭଳି ଶ୍ରୀମଦ୍ ବରାହ ପୁରାଣରେ, ଗୋକର୍ଣ୍ଣ ଓ ସରସ୍ୱତୀର ମହିମା ବିଷୟରେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଶ୍ରୀ ବରାହ ଏପରି କହିଲେ: ଯେଉଁଠି ପ୍ରବେଶ କରାଯିବ, ସେଠିର ମହାଫଳ ମାଆ ବାପାଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେବା ଉଚିତ। ପରେ ଟିଆର ସମସ୍ତ କାହାଣୀ ଜଣାଇ, ସେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ସୁଖ ଓ ସମ୍ମାନ ଲାଭ କଲେ। ପୁଣି, ତାଙ୍କର ମନ ବ୍ୟବସାୟ ପାଇଁ ସେଠାକୁ ଯିବାକୁ ଚାହିଲା। "ମୁଁ ଏଠାରୁ ଅନେକ ସାମଗ୍ରୀ ନେଇ, ମାଣିକ୍ୟ ପରୀକ୍ଷକ ଓ ସମୁଦ୍ର ଯାତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ନେଇ ଆସିବି"—ଏହି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସେ ଚାଲିଗଲେ। ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ସାମଗ୍ରୀ ସଂଗ୍ରହ କଲେ। ଦେବତାଙ୍କ ଗୃହରେ ମାତାପିତାଙ୍କ ନିକଟରୁ ଶୁଭ ଶବ୍ଦ ନେଇ, ସେ କହିଲେ, "ମୋ ବାପା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ସେବା ତୁମେ କରିବେ। ଏବଂ ମହିଳାମାନେ, ତୁମେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ଯଥାଯଥ କରିବେ।" ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅନୁମତି ଦେଲେ, ତେଣୁ ସେ ଯାତ୍ରା ଜାହାଜକୁ ଚଡ଼ିଲେ। ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଜାହାଜରେ ବସିଲେ, ନାଉକାଚାଳକମାନଙ୍କ ସହିତ।