ପୃଥିବୀଦେବୀଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି ସ୍ରୀହରି କହିଲେ, “ହେ ପୃଥିବୀ, ଗର୍ତ୍ତେଶ୍ୱର ଓ ଭୂତେଶ୍ୱର ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଦୁଇ କୋଟି ତୀର୍ଥ ଅଛି । ମଥୁରାରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ରୂପ ଦେଖାଯାଏ, ସେହି ମୋର ନିଜର ରୂପ ଅଟୁଟ ଅଟେ । ଏହି ଯଥାର୍ଥ କଥା ଶୁଣ, ହେ ଦେବୀ—ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା । ମଥୁରାରେ ସେ ଦେବତାଙ୍କ ନିଜର ରୂପକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ । ତାପରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚିଡ଼ିଆ ଗରୁଡ଼, ଦେବତାଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଗଲେ । ସେ କହିଲେ, “ଜୟ ହେ କେଶବ, ପ୍ରଭୁ! ଜୟ ହେ କୃଷ୍ଣ! ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ । ଜୟ ହେ ଦେହୀ, ଜୟ ହେ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଜୟ ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶୋଭା!” ଏପରି ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ପ୍ରଣାମ ଶୁଣି, ଦେବତା ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦେହ ଧାରଣ କରି ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲେ । ଦେବତା କହିଲେ, “ମୁଁ କଣ କରିବି? ଏହି ସ୍ତୁତି ଚାହୁଁଛ କି, କିମ୍ବା ଆଉ କିଛି ଇଚ୍ଛା ଅଛି?” ଗରୁଡ଼ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି, କିନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କ ରୂପ ଦେଖିପାରିଲି ନାହିଁ । ମଥୁରାର ଲୋକମାନେ ଏହି ରୂପ ଦେଖିଛନ୍ତି, ଆଉ ସମସ୍ତ ଜଗତ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଛି । ସେଠିପାଇଁ, ହେ ଦେବଦେବ, ଆପଣଙ୍କ କୃପା ପାଇଁ ଏହି ସ୍ତୁତି କରୁଛି ।” ଦେବତା ମୃଦୁ କଥାରେ କହିଲେ, “ହେ ପକ୍ଷୀ, ମଥୁରାର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ରୂପ ଦେଖାଯାଏ, ସେହି ମୋର ନିଜର ରୂପ ଅଟେ ।” ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯେଉଁ ପାପୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଥୁରାରେ ମୋର ରୂପ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ । ଗରୁଡ଼ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଅଭିଲାଷାରେ ଏଠାରୁ ଯାଇଲେ । ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କେବଳ ପୂଜିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ । ଏଠାରେ କିଟ, ପତଙ୍ଗ କିମ୍ବା ପଶୁର ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଜଣେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ଦେଖିଥାଏ, କିମ୍ବା ଏକାଦଶୀରେ ଉପବାସ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଶାନ୍ତ ହୋଇଥାଏ, ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ଏଠାରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ମହାବିଦ୍ୟେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ମୁଚିଯାଏ । ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଗ୍ରହଦୋଷ ଲାଗି ନାହିଁ । ଯିଏ ବିଶ୍ରାନ୍ତି ନାମକ ବିଶ୍ୱନୁ, ଦୀର୍ଘ ଶୟନ କରୁଥିବା କେଶବଙ୍କୁ ଦେଖେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିୟମାନୁସାରେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଜପ, ପୂଜା, ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେ ସବୁ ସୁଫଳ ଲାଭ କରେ । ଏହିପରି ମଥୁରାର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା ଥିବା ବରାହ ପୁରାଣର ପ୍ରାଚୀନ କଥାରେ ଏହା ସତ୍ତରିଅଠ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ । ପୁଣି ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ, “ପୂର୍ବେ ମଥୁରାରେ ଗୋକର୍ଣ୍ଣ ନାମକ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ସହ ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା । ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସୁଶୀଳା ନାମକ ଗୁଣମୟୀ ଥିଲେ । ସେ ସୁନ୍ଦର ନିତମ୍ବିନୀ ଜନନୀ ଏକାକି ଦୁଃଖରେ ଅନୁତାପ କରୁଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ ଗଛ ତଳେ ଏକ ଋଷି ବସିଥିଲେ । ଦୟାବାନ୍ ଏହି ଋଷି ସେଇ ଦୁଃଖିତାକୁ ମୃଦୁ କଥାରେ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଲେ । ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସୁଶୀଳା କହିଲେ, “ହେ ମୁନି, ମୁଁ ଅଭାଗିଣୀ ହୋଇ, ସନ୍ତାନ ସୁଖ ପାଇନି ।” ତାପରେ ଋଷି କହିଲେ, “ଦେବୀଙ୍କ କୃପାରେ ତୁମେ ସନ୍ତାନ ପାଇବ ।” ଏପରି କଥା ଶୁଣି ସେ ସୁନ୍ଦର ନିତମ୍ବିନୀ ମୁନିଙ୍କ ପାଦେ ନମସ୍କାର କଲେ ଓ ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଶା କଲେ । ସେଇ ଋଷି ଏହି କଥା ଶୁଣି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ । ଗୋକର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ କହିଲେ, “ମୋର ମତ ମଧ୍ୟ ଏହି ମୁନିଙ୍କ କଥା ସହିତ ଏକ ।” ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀର ସଙ୍ଗମରେ ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ସ୍ନାନ କରି ଗୋକର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ । ଏପରି ସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତି ଆଶାରେ ଦଶ ବର୍ଷ କଟାଇଲେ । ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କ କୃପାରେ, “ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ଗୁଣ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଯୁକ୍ତ ପୁତ୍ର ପାଇବ ।” ଏହିପରି କଥା ହେଲା ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଫଳିତ ହେବ ।