ଏଠାରେ, ଏକ ପବିତ୍ର ପୁରାଣ କଥା ପାଠ କରୁଥିଲେ ଏକ ପାଠକ। ସେଇ ସମୟରେ, ମୋ ମିତ୍ର ମୋତେ ବଡ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ନେଇଗଲେ। ମୁଁ ମୋ ମିତ୍ରଙ୍କ ସହ ବହୁତ ଖୁସିରେ ସେଠି ରହିଲି। କୁହାଯାଏ, ସେଠି ଚାରିଟି ସମୁଦ୍ର ଏକଠା ହୋଇଥାନ୍ତି। ତାପରେ, ସମସ୍ତ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସେଇ ପାଠକଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଲେ। ପୁଣି, ମୋ ମିତ୍ର କହିଲେ—"ତୁମେ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ଦେଉ।" ଏପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ମୁଁ ବୈୱସ୍ବତ ଯମଙ୍କର ବିନାଶକାରୀ ପ୍ରଭାବକୁ ଅନୁଭବ କରିଲି। ମୁଁ ପିତୃ ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରବେଶ କଲି, ଯେଉଁଥିରେ ଚିତ୍ତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର। ମୋ ପୂର୍ବଜମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବାକୁ ନଥିଲେ, ତେଣୁ ମୁଁ ପିତୃ ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲି। ଏବେ ମୋତେ କୁହାଗଲା—"ମଥୁରା ନଗର ଯେଉଁଠାରେ ଅଛି, ସେଠିକୁ ଯାଅ।" ଏଠି ତୁମେ ଗଛମୂଳରେ ଅଶ୍ରୟ ନେଇ କିପରି ଜୀବନ ଧାରଣ କରୁଛ? ପିତୃ ଅବସ୍ଥାରୁ ଏକ ଆତ୍ମା କହିଲେ—"ଯେଉଁ ସମୟରେ ପାଠକଙ୍କୁ ଏକ ମାପ ସୁନା ଦିଆଗଲା, ଏହି ଦାନର ଶକ୍ତିରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ପିତୃ ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରବେଶ କଲି ମଧ୍ୟ, ମୋର ଜ୍ଞାନ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇନାହିଁ।" ଯାହା କି ପିତୃ ଆତ୍ମା କହିଥିଲେ, ସେଇପରି କାର୍ଯ୍ୟ ହେଲା। ଏହିପରି ମଥୁରାର ମହତ୍ମ୍ୟ ବିଷୟରେ ପୃଥିବୀକୁ କୁହାଯାଇଛି। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ଘର, ମନ୍ଦିର କିମ୍ବା ଚକରେ ଯେଉଁଠି ଦେଉଛି, ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ କୃତ ପାପ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଦୂର ହୁଏ। କିନ୍ତୁ ମଥୁରାରେ କୃତ ପାପ ସେଠାରେ ଅପେକ୍ଷା କରି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଯିଏ ଅକୃତଘ୍ନ, ମଦ୍ୟପାନୀ, ଚୋର କିମ୍ବା ଅନୁଶାସନ ଭଙ୍ଗ କରିଥାଏ, ସେଉଁଠି ଏମିତି ଲୋକ ହଜାର ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ପାଉଁ ଉପରେ ଦଢ଼ି ରହିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କର ଜନନୀ ସହ ରମଣ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନଥାଏ, ଯେଉଁମାନେ ଦାନ ଓ ହୋମ କରନ୍ତି, କ୍ରୋଧ ରହିତ ଅବସ୍ଥାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି—ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁ ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଏଠି ଏମିତି ଲୋକ ମିଳନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଋଗ୍ବେଦ ନଥିବାକୁ 'ମାଥୁର' କୁହାଯାଏ, ତଥା ଚାରି ବେଦର ବିଦ୍ୟା ଯାହାଁ ଅଛି, ସେଠି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ତୀର୍ଥ ଅଛି। ଚାରି ବେଦ ଛାଡ଼ି ମଥୁରାକୁ ସଦା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମଥୁରାବାସୀ ଲୋକେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଲୋକେ ଏହା ଦେଖନ୍ତି, ଅଜ୍ଞାନୀ ଦେଖିପାରନ୍ତିନାହିଁ। ଏପରି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣରେ, ମଥୁରାର ମହିମା ଓ କୂଆଁର ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ୧୬୫ତମ ଅଧ୍ୟାୟ 'ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମହତ୍ମ୍ୟ' ଅଟୁଟ ରହିଛି। ଏବେ ପୃଥିବୀ ପଚାରିଲେ—"ଏହି ଅସିକୁଣ୍ଡ କ'ଣ? ଦୟାକରି ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ, ପ୍ରଭୁ।" ତେବେ ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ—"ଏକଥା ଥିଲା, ଏକ ରାଜା ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। ରାଜା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ରାଜ୍ୟର ଶାସନ କରିଥିଲେ। ସେଇ ସମୟରେ, ନାରଦ ମହାର୍ଷି ଆସିଲେ। ସମସ୍ତ କଥା ଗ୍ରହଣ କରି, ନାରଦ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ କିଛି କହିଲେ। ଏହି କଥା କହି ନାରଦ ସେଠିଏ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ତୁମ ପିତାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ନାରଦ କ'ଣ କହିଥିଲେ? ତାପରେ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ବିଷୟ ଜାଣିଲେ। ଏହିପରି, ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଋଣମୁକ୍ତି ବିଷୟରେ ନାରଦ କଥା କହିଥିଲେ। ଏବଂ ମନରେ ଏକ ଭାବ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା—"ଆସ, ମଥୁରା ନଗରକୁ ଯିବା।