ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, କିଛି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଦୋଷରେ ଚିହ୍ନିତ ହେଉଥିଲେ। ସେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଦୋଷ ଏତେ ପ୍ରକଟ ଥିଲା ଯେ, ସମସ୍ତେ ତାହାକୁ ଦେଖିପାରିଥିଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୂର୍ବରୁ କେବେ ବାଇକୁଣ୍ଠ ଯାଇନଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏଥର ସେ ବାଇକୁଣ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ। ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ଏହା କ'ଣ? ଏହି ଘଟଣା କିପରି ଘଟିଲା?" ସେମାନେ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିଏ ଦୋଷ କଲା, କିଏ ଦ୍ୱିଜକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ସ୍ରୋତ ଚାଲିଗଲା? ଯେତେବେଳେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବାଇକୁଣ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଲାଗିଥିବା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପାପ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଦେବଗଣଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହିପରି, ବାଇକୁଣ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ତାପରେ, ସୂତ ମୁନି କହିଲେ: "ଗନ୍ଧର୍ବକୁଣ୍ଡ ନାମରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏଠାରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ।" "ମୋର ମଥୁରା ଅଞ୍ଚଳ କୁଡି ଯୋଜନ ଯାଏଁ ପ୍ରସାରିତ। ଏଠାରେ କେଶବ, ଦୁଃଖ ନାଶକ, ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବିରାଜିତ। ଏଠିରେ ଯିଏ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଦେହ ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଠି ଦେବେଶ୍ଵରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରି, ମନ କେବେ ଦୁଃଖିତ ହୁଏନାହିଁ। ଯେଉଁ ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂସାରରେ ପଡ଼ନ୍ତିନାହିଁ, ନିଶ୍ଚୟ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସେ ଦେବ ଦୀର୍ଘଦେହୀ, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ କେଶବଙ୍କ ଦେହ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ।" "କୃତୟୁଗରେ ମାନ୍ଧାତା ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ମୁଁ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତି ଦାନ କରିଥିଲି। ଯେତେବେଳେ ସେ ମଥୁରାକୁ ଆସିଥିଲେ, ତେବେ ଲବଣ ନାମକ ଦାନବ ବଧ ହେଲା। ଏହି ମୂର୍ତ୍ତି ପବିତ୍ର, ଦିବ୍ୟ, ତେଜୋମୟ ଏବଂ ଦେବତା ସ୍ୱରୂପ। ମନରେ ଚିନ୍ତା କରି, ଏହି ଶୁଭ୍ର ଭାରାହୀ ମୂର୍ତ୍ତି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।" "ଦେବୀ, କପିଳ ନାମକ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପୂଜା କରିଥିଲେ। ସେ ଦୟା କରିବା ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନ ଲାଭ କଲେ। ପରେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଣେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ, ସ୍ୱର୍ଗ ଜୟ କରିବା ପାଇଁ।" "ସେଠାରେ ଦେବଗଣ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ରାବଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ। ରାବଣ ଏକ ମଣିମୟ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଦେବୀ, ସେ ରାକ୍ଷସ ରାବଣ ତାଙ୍କ ମାୟାରେ ମୁହଁ ହରାଇଲେ।" "ଦାମୋଦର, ହୃଷୀକେଶ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ବିଧ୍ୱଂସକ, ନାରାୟଣଙ୍କ କୂର୍ମ ସ୍ୱରୂପକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ହେ ଦେବ, ତୁମେ ଏତେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଦେହ ଧାରଣ କରିଛ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଉଠାଇପାରିବିନାହିଁ। ମୁଁ ଚାହେଁ ତୁମକୁ ଲଂକାର ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗରକୁ ନେଇଯିବାକୁ।" ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: "କପିଳଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ରାବଣ କହିଲେ – ତୁମକୁ ଦେଖି ମୋର ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଜନ୍ମିଛି। ଏହି ଭକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ମୋର ଶରୀର ହ୍ଲାଦିତ ହେଲା।" ଏପରେ, ରାବଣ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଘରେ ରଖି, ଲଂକାକୁ ନେଇଗଲେ।