ସ୍ୱଶୁରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଜମାଇ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ସେହି କଥା ଶୁଣି, ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତର କହିଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ପିତୃଘାତକ, ତୁମର ପାପ ପରିଶୁଧି କୌଣସି ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।” ଏଭଳି କଥା ହେବା ପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ସେ ମଥୁରା ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏଠାରେ କୁଶିକ ନାମକ ରାଜା କନ୍ୟାପୁର ନଗରରେ ବାସ କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ ଦୁଇ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କର ଯଜ୍ଞରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ। ଏହିପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ସ୍ୱଶୁରଙ୍କ ମନରେ ଚିନ୍ତା ଜନ୍ମ ନେଲା। ସେ ନିଜ ଝିଅକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ, “ତୁମେ ମଥୁରା ନଗରକୁ ଯାଉ।” ତା’ପରେ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନର ଦ୍ୱାରା ସେ ସଦା ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ରହୁଥିଲେ। ପ୍ରତିଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ସେ ଭୋଜନ କରି ବିଦାୟ ନେଉଥିଲେ। ସେ ମଣ୍ଡପ ଭିତରେ ପାତ୍ର ରଖି, ସଦା ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳରେ ବସିଥିଲେ। ଏଭଳି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ସେଠାରେ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜତମକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସେ ନିଜ ଜୀବନର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ କହିଦେଲେ। ତା’ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କହିଲେ, “ତୁମେ ଏବେ ଶୂଦ୍ର ହେଉଛ। କିନ୍ତୁ ଆମେ ଘୋଷଣା କରୁଛୁ, ଏବେ ତୁମେ ପୁନି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଲେ।” ଏହା ପରେ ସେ ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ଚକ୍ରତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ। ସେତେବେଳେ, ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କିଛି କଥା କହିଲେ। ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରେମଭରା କଥା ଶୁଣି ସ୍ୱାମୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସ୍ତ୍ରୀ ପୁଣି କହିଲେ, “ଚକ୍ରତୀର୍ଥର ଶକ୍ତିରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ମୁକ୍ତି ପାଇଛ।" ତା’ପରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ କଳ୍ପଗ୍ରାମକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ହମ୍ସ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ ନେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ସଦା ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ମାଟି ମା, ଚକ୍ରତୀର୍ଥ କଳ୍ପଗ୍ରାମଠାରୁ ଶତଗୁଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ଚକ୍ରତୀର୍ଥର ମହିମା ବିଶେଷ। ହେ ଶୁଭେ, କଳ୍ପଗ୍ରାମ କିମ୍ବା ବାରାଣସୀ ମଧ୍ୟ ତା’ପାଇଁ କଣ? ଯଦି କିଏ ସେଠାରେ କୀଟ କିମ୍ବା ପୋକ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବି, ସେ ମଧ୍ୟ ଚତୁର୍ଭୁଜ ରୂପ ପାଇଁଥାଏ। ଏଭଳି ଚକ୍ରତୀର୍ଥର ମହିମାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି, ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ୟର “ଚକ୍ରତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ୟ” ନାମକ ଏହି ୧୬୨ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ, ହେ ପୃଥିବୀ, ମୁଁ ପୁଣି ତୁମକୁ କପିଳବରାହ ମହିମା ବିଷୟରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଗଥା କହିବି, ଶୁଣ। ମିଥିଲା ନାମକ ସୁନ୍ଦର ନଗର, ଯାହା ରାଜା ଜନକଙ୍କ ଶାସନରେ ଥିଲା। ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ମନେ ମଥୁରା ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଲା। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପାପରେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାର ଦେହ ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଥିଲା ଯେ, ସମସ୍ତେ ଦେଖିପାରୁଥିଲେ। ସେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେଁ ଯାନ୍ତିନଥିଲେ; ଶେଷରେ ସେ ବୈକୁଣ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ। ହେ ପୃଥିବୀ, ଲୋକେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଏହି କ’ଣ? କି ଦୋଷରୁ ଏହି ଦ୍ୱିଜଜନଙ୍କୁ ନଦୀ ଛାଡିଦେଲା?” ଯେତେବେଳେ ସେ ବୈକୁଣ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ ଡୁବିଲେ, ତେବେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପାପ ତାଙ୍କୁ ଛାଡିଦେଲା। ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ଯେଉଁମାନେ ବୈକୁଣ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ସୂତ ମୁନି କହିଲେ, ଗନ୍ଧର୍ବକୁଣ୍ଡ ନାମକ ଏହି ତୀର୍ଥ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ହେ ଦେବୀ, ଯିଏ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ।