ସେ ସମୟରେ, ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପିତା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ। ପୁଅ ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ମୋର ପିତା କେବେ ଚଳିଯିବେ, ଦୟାକରି ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।” ସେ କହିଲେ, “ତୁମ ପିତା ନିରନ୍ତର ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରୁଛନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ଶୂଦ୍ର ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ ତାଙ୍କର ପାଖରେ ଅଛି। ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ଖାଦ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୁଏ, ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆସିଥାଏ।” ପୁଅଙ୍କ ଏହି ଉକ୍ତି ଶୁଣି ପିତା ନିଜକୁ ଦୋଷ ଦେଲେ। ତାପରେ, ସେ ପିତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଶ୍ୱଶୁର ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଦୁଃଖରେ ଅତିବିହ୍ୱଳ ଏବଂ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ଆଶା କରିଲେ। ପାଖରେ ଥିବା ପଥରଟିକୁ ପାଏଁ ନେଇ, ସେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କଲେ ଏବଂ କାଳ ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ। ପୁଅ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ଅଚେତନ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି ଭାରି କାନ୍ଦିଲେ। ସେ ପୁନି କହିଲେ, “ଏହି ମୃତ୍ୟୁ ପିତାଙ୍କ ପିଣ୍ଡଦାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।” ଅପସ୍ତମ୍ବ ଏହି ନିମିତ୍ତରେ କହିଥିଲେ—ଏପରି ନିଜକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ହେବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ଜଳଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତାପରେ ପୁଅ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ, ଶ୍ୱଶୁର ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଶ୍ୱଶୁର କହିଲେ—“ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପୀ ହେଉଛ, ଚାହିଁଥିବା ଯେଉଁଠିକୁ ଯାଅ।” ପୁଅ ନମ୍ରଭାବେ ଉତ୍ତର କଲେ—“ମୁଁ କେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିନାହିଁ।” ପରେ, ଶ୍ୱଶୁର ପୁଅଙ୍କ କଥା ଶୁଣି କହିଲେ—“ଏହି ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା, ହେ ମୁନି, ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ଫଳ ଭୋଗିଛ। ଏହି ପାପ ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ ସହ ସଂଯୁକ୍ତ ରହିଥାଏ।” ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶ୍ୱଶୁର ଝିଅ ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ। ପତି ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଶ୍ୱଶୁର କହିଲେ—“ଏହା ତୁମ ପାଇଁ କୌଣସି ଅନ୍ୟ ଠାରେ ଶୁଦ୍ଧି ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ହେ ପିତୃହନ୍ତା। ଏବେ ଚାଲିଯାଅ।” ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ସେ ମଥୁରା ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏଠି କୁଶିକ ନାମକ ରାଜା କନ୍ୟାପୁର ନଗରରେ ବସବାସ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଦୁଇ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ମନରେ ଚିନ୍ତା ଆସିଲା। ସେ ନିଜ କନ୍ୟାକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ—“ମଥୁରା ନଗରକୁ ଯାଅ।” ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସେ ସଦା ନିଜ ପତିଙ୍କ ସହ ଥିଲେ। ଦିନର ସେଷରେ ସେ ଭୋଜନ କରି, ପତିଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଅ। ପାତ୍ରକୁ ଗଡ଼ିରେ ରଖି, ସେ ସଦା ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳରେ ବସିଥିଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ସେଠିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେହି ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସେ ନିଜ ଜୀବନର ସମସ୍ତ ଘଟଣା କଥା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିଦେଲେ। ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କହିଲେ—“ତୁମେ ଏବେ ଶୂଦ୍ର ହେଇଯାଇଛ।” କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କହିଲେ—“ଆମର ଘୋଷଣା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପୁନି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଲା।” ପରେ, ସେ ଚକ୍ରତୀର୍ଥ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପତ୍ନୀ ଆନନ୍ଦ ହୃଦୟରେ ପତିଙ୍କୁ କିଛି କଥା କହିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ନେହଭରା କଥା ଚାଲିଲା। ପତିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପତ୍ନୀ ପୁନି କହିଲେ—“ଚକ୍ରତୀର୍ଥର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ପାପମୁକ୍ତ ହେଇଛ।