ଏକ ସମୟର କଥା, ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଓ ଝିଅଙ୍କୁ ସହିତ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଗଲେ। ସେଠାରେ ସେ ନୀତିରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ ସହିତ ବାସ କରିଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣେ ପ୍ରବୀଣ ଋଷିଙ୍କ ସହ ଏକାଠି ରହୁଥିଲେ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଦା ଶାଳିଗ୍ରାମରେ ବାସ କରିବାକୁ ଉଚିତ ବୋଲି ମନେ କରିଥିଲେ ଓ ସେ ସଦା କଳ୍ପଗ୍ରାମର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିଲେ। ଏମିତି ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ଚିତ୍ତରେ ଏଠାରୁ ବିଦାୟ ନେବାର ଚିନ୍ତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ତେଣୁ ସେ ପ୍ରବୀଣ ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି ପ୍ରବୀଣ ଋଷି କହିଲେ, “ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଦୁଃଖଦାୟକ ଅନୁରୋଧକୁ ଶୁଣ।" ତାପରେ ସେ ପ୍ରବୀଣ ଋଷି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରିଲେ ଓ ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସହିତ ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ିଗଲେ। ସେଠାରେ, ସେ ଦୁଇ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଦା କଳ୍ପଗ୍ରାମରେ ବାସ କଲେ। କିନ୍ତୁ, ଏକ ସମୟରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଦଶମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ମୃତ୍ୟୁ ନିକଟ ଆସିବା ବେଳେ, ସେ ନ୍ୟାୟପରାୟଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ କିଛି କହିଲେ। ପୁଅ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ନେଇ ଗଙ୍ଗା ତଟକୁ ନେଲେ, ପିତୃଭକ୍ତି ଓ ବେଦାଧ୍ୟୟନରେ ନିଷ୍ଠା ଦେଖାଇଲେ। ସେ ସମୟରେ କଳ୍ପଗ୍ରାମରେ ପ୍ରବୀଣ ଋଷିଙ୍କ ଏକ କମର ସ୍ଲିମ୍ ଝିଅ ଥିଲେ। ଦେବ ଚେଷ୍ଟାରେ କାନ୍ୟାକୁବ୍ଜର ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିଲେ। ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଝିଅକୁ ପଚାରିଲେ, "ଓ ମଙ୍ଗଳମୟୀ, ତୁମେ କେଉଁଠୁ ଏଠାକୁ ଆସିଛ?" ଝିଅ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ ଓ ସମ୍ମାନ କଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଦା ତାଙ୍କ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ଘରେ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ପିତା, ଭଗବଦ୍ଭକ୍ତ, ବହୁତ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ। ପୁଅ ତାଙ୍କ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ମୋର ପିତା କେବେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ।" ତାଙ୍କ ଶ୍ୱଶୁର କହିଲେ, "ତୁମେ ସଦା ଶୂଦ୍ର ତିଆରି କରିଥିବା ଭୋଜନ ଖାଉଛ, ଏହି ଭୋଜନ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛି। ଏହି ଶୂଦ୍ର ଭୋଜନର ଅଭାବରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହେବ।" ପୁଅଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ନିଜକୁ ଦୋଷ ଦେଲେ। ସେ ପିତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ଘରକୁ ଚଲିଗଲେ। ଦୁଃଖ ଓ ଦୁର୍ବଳତାରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୃତ୍ୟୁ ଆଶା କଲେ। ଏକ ପାଖରେ ପଥର ଦେଖି, ସେ ପା ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଉଠାଇଲେ ଓ ତା'ପରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରି କାଳର ଲୋକକୁ ଚଲିଗଲେ। ପୁଅ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଅଚେତନ ଦେଖି ବହୁତ କାନ୍ଦିଲେ। ସେ ପୁଣି କହିଲେ, "ସେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।" ଏହିପରି ନିଜକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷୟରେ ଅପସ୍ତମ୍ବ କହିଛନ୍ତି—ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ହେବ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ତା'ପରେ, ପୁଅ ତାଙ୍କ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ଘରକୁ ଚଲିଗଲେ। ଶ୍ୱଶୁର କହିଲେ, "ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ କରିଛ, ଏବେ ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା ଯାଅ।" ପୁଅ କହିଲେ, "ମୁଁ କେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିନାହିଁ।" ପୁଅଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ଶ୍ୱଶୁର କହିଲେ, "ଏହି ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ଫଳ ଭୋଗୁଛ। ଏହି ପାପ ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ ସହ ରହିବ।