ଏକ ସମୟର କଥା, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଅଦ୍ୟଶ୍ୟ ଶ୍ରମ ନ ଥିବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକ ସୁଖର ନିବାସ ଏବଂ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାର ଶକ୍ତି ଥିଲା। ସେଠାରେ ଶୁଭ ଶବ୍ଦ ଗୁଞ୍ଜିଥିଲା, ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ଡାହାଣ ବାଟରେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଯାଉଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣ ଭୟରେ ଚନ୍ଡିକା ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ଦୁଃଖ ହରଣ କରୁଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସୁଖୀ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଚଣ୍ଡିକା ଦେବୀକୁ କୃଷ୍ଣ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ କଂସ ନିବାରଣ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ଏପରେ, ପହେଳିଆ ମାଟି ହେବାକୁ ଚାହିଁ, କୃଷ୍ଣ ଭାଲି ପହେଳିଆ ବ୍ୟକ୍ତି ବଜ୍ରାନନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ତାଙ୍କର ଆଶା ପୂରଣ ହେଲା, ଏବଂ ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଲାଭ କଲେ। ସେ ମଙ୍ଗଳମୟତା, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶିନୀ ଏବଂ ଶୁଭ ଦାତ୍ରୀଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ସେହି ସୂର୍ୟ, ଯିଏ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ଦେବତା, ସେ ମଥୁରା ବଂଶର ନାୟକ ଅଟୁଟ ରହିଲେ। କୃଷ୍ଣ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ନବମୀ ତିଥିରେ ବିଧିବତ୍ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କଲେ। ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗକୁ ପଦେ ପଦେ ଚାଲିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା, ଚୋର ବା ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା ଅପରାଧୀ ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଥୁରାର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କଲେ ପାପ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ଓ ରୋଗ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପରମ ଦଶା ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ମହତ୍ତ୍ୱ ଥିବା ମଥୁରା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣର ବର୍ଣ୍ଣନା ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ ଦେବବନର ମହାତ୍ମ୍ୟର କଥା ଆସିଲା। ଯେଉଁମାନେ ମୋହିତ, ଧର୍ମରୁ ଦୂର, ଏବଂ ଜ୍ଞାନହୀନ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନରକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ପଡେନାହିଁ। ଶ୍ରୀବରାହ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ: ମଥୁରା ଦେବୀ ନରକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର କରନ୍ତି, ପାପ ନାଶ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ମଥୁରାରେ ବାସ କରନ୍ତି, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସେବା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଦି ଶତ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ମଧୁବନ, ଦ୍ୱିତୀୟ ତାଳବନ, ଚତୁର୍ଥ କାମ୍ୟକବନ, ସପ୍ତମ ଖାଦିରବନ, ନବମ ଲୋହାର୍ଗଳବନ, ଏକାଦଶ ଭାଣ୍ଡୀରବନ, ଦ୍ୱାଦଶ ବୃନ୍ଦକବନ ଅଟୁଟ ଅଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ବନର ଯାତ୍ରା କ୍ରମବଦ୍ଧ ଭାବରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଦେବବନର ମହାତ୍ମ୍ୟର ବର୍ଣ୍ଣନା ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ ଚକ୍ରତୀର୍ଥର ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ କଥା ଆସିଲା। ମହାଗୃହୋଦୟ ନାମକ, ଯାହା ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ଶୋଭା, ସେଠାରେ ଏକ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କ ଝିଅ ଓ ପୁଅକୁ ନେଇ ରହୁଥିଲେ। ସେ ନିତ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରି ରହିଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏକ ନିପୁଣ ଋଷିଙ୍କ ସହ ବାସ କରୁଥିଲେ। ସେ ଶାଳିଗ୍ରାମରେ ବାସ କରିବାକୁ ସଦା ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ, ଏବଂ କଳ୍ପଗ୍ରାମର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିଲେ। ତା’ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚିନ୍ତା କଲେ ଯେ, ଏଠାରୁ ବିଦାୟ ନେବା ଉଚିତ। ସେ ନିପୁଣ ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ନିପୁଣ ଋଷି କହିଲେ, "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବା ଏହି ଅନୁରୋଧକୁ ଶୁଣ।" ଏହାପରେ, ସେ ନିପୁଣ ଋଷି ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରି, ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସହ ନେଇ ଉଡ଼ିଗଲେ। ଏଭଳି ମହାପୁଣ୍ୟ ମଥୁରା ମଣ୍ଡଳ, ଦେବବନ ଓ ଚକ୍ରତୀର୍ଥର ମହିମାର ଗାଥା ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।