ଦେବୀ, ମଥୁରାର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥସ୍ଥଳଗୁଡ଼ିକର ମହିମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ। ଏଠାରେ ଯେଉଁଠି ଜଳସ୍ନାନ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏହି ପଞ୍ଚତୀର୍ଥ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯେ, ଏମାନେ ମହାପାପକୁ ନାଶ କରନ୍ତି। ଏଠି ଗୋପୀଶ୍ୱର ନାମକ ଏକ ଦେବତା ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ମହାପାପକୁ ନାଶ କରନ୍ତି। ଏଠି ହରି, ଲୀଳା କରିବାକୁ ଗୋପୀଙ୍କ ରୂପ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ସେସମୟରେ ଏଠି ଗଡ଼ିଘର ଓ ମଟିର ଘର ଭଙ୍ଗିଗଲା। ଧର୍ମରେ ଏହାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଚତୁରତାରେ ଏହି ଘଟଣାକୁ ଅପରିଚୟ ରଖିଲେ। ଏଠି ହରି, ଗୋପାଳ ରୂପରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ସେ ସୁନାର କନ୍ତା ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଏଠି ମାତଳି ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ଉତ୍ସବ ପୂଜା କଲେ। ଏଠି ସପ୍ତସାମୁଦ୍ରିକା ନାମକ ଏକ ପବିତ୍ର କୁଆଁ ଅଛି, ଯାହାର ଜଳ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ମନୋହର। ଏଠି, ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ସତତରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ସେ ତାଙ୍କର ସତ୍ତରି-ସାତି ଉତ୍ତରପୁରୁଷମାନେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଯଦି କେହି ଏଠି ମଧ୍ୟରେ ନିଧନ ହୁଏ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହିପରି ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଗୋପାଳଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏହି ଲୋକ ପାଇଥିବା ପରି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏଠି ଏକ ପୁରୁଷ, ନିଜର ପୂର୍ବ ଦଶ ଓ ପରେ ଦଶ ପୂର୍ବଜଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରେ। ସେଠି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିଲେ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ମଥୁରାର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଫାଲ୍ଗୁନକ ମାଇଦାନ ଅଛି। ଏଠି ଫାଲ୍ଗୁନକରେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ତୀର୍ଥ ଅଛି। ଯିଏ ସେଠି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେ, ସେ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ପାଏ। ଏଠି ତାଳବନ ନାମକ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଦେନୁକ ଦାନବ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ସେଠି ନୀଳ କମଳରେ ଶୋଭିତ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳର ପୋଖରୀ ଅଛି। ସେଠି ସମ୍ପୀଠକ ନାମକ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ମୋ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଏଠି ଯିଏ ଏକ ରାତି ରହି ସ୍ନାନ କରେ, ତାପରେ ଏଠି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କଲେ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏଠି ଧର୍ମବଳରେ ମୁଁ ଶୁଭ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଛି। ଏଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ହସ୍ତେ କମଳ ଧରିଥିବା ଦେଖାଯାଏ। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦା ଏଠି ବିରାଜିତ। ଏଠି ଯାହା ପୂଜା କରେ, ସେ ପୃଥିବୀରେ କୌଣସି ଜିନିଷ ପାଇବାରେ କଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ସବୁ ଦେଇଥାନ୍ତି। ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ଯେଉଁଠି ଯିଏ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ଲାଭ କରେ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରମୁଖ କରି, ପ୍ରବଳ ଭୀଷ୍ମ ଏହି ଫଳ ପାଇଥିଲେ। ଏଠି ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ କରି, ଚାହିଦା ଫଳ ମିଳେ। ଏପରି ମଲୟାର୍ଜୁନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଶଂସା ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଏହା ମଥୁରାର ମହିମା ବିଷୟରେ ଶ୍ରୀମଦ୍ ବରାହ ପୁରାଣର ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ। ଏବେ ମୁଁ ମଥୁରାର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ପ୍ରକାଶ କରୁଛି। ମୋର ଏହି ମଥୁରା କ୍ଷେତ୍ର କୁଡ଼ିଏ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ। ବର୍ଷା ଋତୁରେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ସେଠି ବସିବା ଉଚିତ। ସପ୍ତଦ୍ୱୀପରେ ବହୁତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ ଦେବସ୍ଥାନ ଅଛି। ମଥୁରାର ପୃଥିବୀରେ ମୋତେ ଶୟନାବସ୍ଥାରୁ ଜାଗୃତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ, ଏହି ଭୂମିର ସମସ୍ତ ଜନ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରନ୍ତି। କଳିନ୍ଦୀରେ ପୁନଃସ୍ନାନ କଲେ, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଯେଉଁଠି କେଶବଙ୍କୁ ମଥୁରାରେ ପରିକ୍ରମା କରାଯାଏ, ସେଠି ଅପୂର୍ବ ଫଳ ମିଳେ। ଏପରି ମଥୁରା ଏବଂ ଏଠାର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥସ୍ଥଳଗୁଡ଼ିକର ଅସୀମ ମହିମା ଅଛି, ଯାହା ଶ୍ରବଣ କଲେ ମନ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ପାପ ନାଶ ହୁଏ, ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ।