ସୁଧନା ରାତିରେ ହରିଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହି ଜଗତର ନାଥ ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗରଣ କରି ଆସିଥିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କିମ୍ବା ମୋ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି। ଏହି ସତ୍ୟ ଶପଥରେ, ହେ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ, ତୁମେ ମୋତେ ଭକ୍ଷଣ କର।" ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ମଧୁର କଥାରେ ସୁଧନାଙ୍କୁ କହିଲା, "ତୁମେ ବଣିକ ଓ ବହୁତ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍; ଏହି ମାର୍ଗ ତୁମେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛ। ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମର ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ମୋକ୍ଷ ପାଉ; ମୁଁ ତୁମ ନୃତ୍ୟର ପୁଣ୍ୟକୁ ମଣିଷ ଭୋଜନରେ ନେବିନାହିଁ। ଅର୍ଧ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମାତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେଉଁଠି ହେଉ, ହେ ବଣିକଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ ଏକ ନୃତ୍ୟର ପୁଣ୍ୟ ଦିଅ; ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦେଇନପାରିବି—ଏହି ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କର।" ସୁଧନା ପଚାରିଲେ, "କେଉଁ ଦୋଷରେ ତୁମେ ଏହି ରାକ୍ଷସ ଦେହ ପାଇଲ?" ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ହସି ଉତ୍ତର ଦେଲା, "ମୋ ନାମ ଅଗ୍ନିଦତ୍ତ, ଚନ୍ଦସ ବଂଶର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣ। ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁବେଳେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଘର ପ୍ରାପ୍ତିର ଆଶା କରିଥିଲି, ତେଣୁ ଏହି ରାକ୍ଷସ ଦେହ ପାଇଲି। ମୋତେ ଏକ ବିଶ୍ରାମ କ୍ଷଣର ପୁଣ୍ୟ ଦିଅ।" ସୁଧନା କହିଲେ, "ଅତି ଭଲ କଥା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ନୃତ୍ୟର ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଛି।" ତାପରେ ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ, "ଯେତେବେଳେ ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖିଲେ, ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଚାଲିଗଲେ।" ଦେବତାମଧ୍ୟମେ ଦେବ ଜନାର୍ଦନ ମଧୁର କଥା କହିଲେ, "ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଚଢ଼ି, ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଅ।" ସୁଧନା ତାଙ୍କ ଦେହ ଓ ପରିବାର ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ, "ହେ ବସୁନ୍ଧରା, ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତି ଏଭଳି। ଏହି ତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବରେ ସୁଧନା ମୋକ୍ଷ ପାଇଲେ। ଯେଉଁଠି ନହାଇଲେ, ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ପଳ ମିଳେ। ଏଠାରେ ବୃଷ ମୁକ୍ତି କରିଲେ ସମଗ୍ର କୁଳ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ। ପୂର୍ବଜ ଓ ପ୍ରପୂର୍ବଜମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।" ଏହିପରି ମଥୁରାର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିବା ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟଟି 'ଅକୂର ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତି' ବୋଲି ପରିଚିତ। ଏବେ ମୁଁ ମଥୁରା ମନ୍ଦିରର ଆବିର୍ଭାବ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯେଉଁଠି ଭଗବାନ୍ ନିଜେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି ଗଣନା କରନ୍ତି—ଏହା ହେଉଛି ବତ୍ସକ୍ରୀଡ଼ନକ ତୀର୍ଥ। ଏଠାରେ ନହାଇଲେ ମାନବ ବାୟୁଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଆଉ ଏକ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ କହିବି, ଶୁଣ, ବସୁନ୍ଧରା। ଏଠାରେ ସାଲ, ତାଳ, ତମାଳ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଗଛ ରହିଛି। ଏଠି ଭାଣ୍ଡୀରକ ତୀର୍ଥରେ ନହାଇ, ନିୟମିତ ଓ ସଂଯମିତ ଆହାର କରି, ଯେଉଁଠି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏଠି ମୁଁ ଗାଈ ଓ ଗୱାଳମାନଙ୍କ ସହିତ କ୍ରୀଡ଼ା କରିବି। ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ତଳାଉଣୀ ଘନ ଜଂଗଲ, ଲତା-ଗୁଛରେ ଢାକିଥିବା, ଯେଉଁଠି ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହିତ ଖେଳି ଆନନ୍ଦ ମିଳେ। ଏବେ ଆଉ ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ କଥା କହିବି, ଯାହା ମହାପାପ ନାଶ କରେ। ଯେଉଁଠି କେଶୀ ନିହତ ହୋଇଥିଲେ, ସେଠିର ପୁଣ୍ୟ ଶତଗୁଣ ଅଧିକ। ଏହି ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏଠି ପିଣ୍ଡ ଦାନ କଲେ ଗୟା ତୀର୍ଥର ସମାନ ଫଳ ମିଳେ। ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ସୂର୍ୟତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ନାମରେ, ସେଠି କାଳିୟ ନିବାରଣ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ମୁଁ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଅବସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲି। ଆଦିତ୍ୟମାନେ କହିଥିଲେ, "ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥରେ ନହାଇବାର ଅନୁମତି ଆମକୁ ଦିଅ।" ଏଭଳି, ମଥୁରା ଏବଂ ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମହିମା ଓ ଶକ୍ତି ଶ୍ରୀବରାହଙ୍କ ମୁଖରୁ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା।