ଏକ ଦିନ, ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି—ଯେଉଁ ଲୋକ ଅନ୍ୟଜନଙ୍କର ଜନାନୀଙ୍କୁ ଅଭିମତ୍ତ ଓ ମୋହରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ତାଙ୍କର ପାପ ମୋତେ ଲାଗିଯାଏ, ଯଦି ମୁଁ ତୁମେ ପାଖକୁ ଆସି ନହେଉ। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ଲୋକ ଜମି ଦାନ କରିବା ପରେ କ୍ଷତି କରେ, ଜନାନୀ ସହ ଭୋଗ କରିବା ଓ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବା ପରେ, ଏକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ପରେ ମହିଳା ପାଖକୁ ଯାଏ, ଏବଂ ପଙ୍କ୍ତିରେ ଖାଉଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଖାଇବା ରେ ଅନ୍ୟାୟ କରେ—ତାଙ୍କର ପାପ ମୋତେ ଲାଗିଯାଏ, ଯଦି ମୁଁ ତୁମେ ପାଖକୁ ଆସି ନହେଉ। ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନ, ବଡ଼ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ପରେ ଜନାନୀ ପାଖକୁ ଯିବା, ଅଷ୍ଟମୀ, ଅମାବାସ୍ୟା, ଦୁଇପଟିରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ, ଶିକ୍ଷକ, ଭାଇ, ପୁଅ, ବନ୍ଧୁ, ମାମା—ଏମାନେ ପାଖକୁ ଯିବା, ଯଦି ଅବୁଦ୍ଧି ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ତାଙ୍କର ପାପ ମୋତେ ଲାଗିଯାଏ। ଏହିପରି ଦୁଷ୍କର୍ମ ମୋତେ ଲାଗିଯାଏ, ଯଦି ମୁଁ ପୁନର୍ବାର ତୁମେ ପାଖକୁ ଆସି ନହେଉ। ଏହିପରି ଦୁଷ୍କର୍ମ ମୋତେ ଲାଗିଯାଏ, ଏହିପରି ଦୁଷ୍କର୍ମ ମୋତେ ଲାଗିଯାଏ, ମୁଁ ତୁମେ ପାଖକୁ ପୁନର୍ବାର ଆସି ନହେଉ। ସୁଧନାଙ୍କର ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ଖୁସି ହେଲା ଏବଂ କହିଲା—"ମୁଁ ଏହି ମୋକ୍ଷ ପଥକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବି, ଯଦି ପୁନର୍ବାର ଫେରି ଆସିବିନି।" ସେ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ—"ତୁମେ ତ୍ୱରିତ ଯାଅ, ମୋର ନମସ୍କାର।" ପୁନର୍ବାର, ମୋର ଭକ୍ତ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ନୃତ୍ୟ କଲା। ପୁନପୁନି ସେ କହିଲେ—"ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" ମୋତେ ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ ଦେଖି, ସେ ମଥୁରା ନଗରକୁ ଗଲା। "ଦେବୀ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲି—'ତୁମେ କେଉଁଠି ତ୍ୱରିତ ଯାଉଛ?' ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—'ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ତ୍ୱରିତ ଯାଉଛି।'" ସେ କହିଲେ—"ଜୀବନରେ ଧର୍ମର ମହାତ୍ମ୍ୟ ମିଳେ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କେଉଁପରି ଧର୍ମ କିମ୍ବା କୀର୍ତି ମିଳିପାରିବ? ହେ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟବାନ୍, ମୁଁ ଚାହିଁ ନୃତ୍ୟ କରିବା ପରେ ଆସିଛି।" "ମୁଁ ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ରାତି ଜାଗର କରିଛି, ବିଷ୍ଣୁ ଜଗତର ନାଥ।" "ଯଥାବିଧି କିମ୍ବା ତୁମେ ଚାହିଁଥିବା ଭାବରେ।" "ଏହି ସତ୍ୟରେ, ହେ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ, ମୋତେ ଭଞ୍ଜିଦିଅ।" ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ସୁଧନାଙ୍କୁ ମଧୁର କଥା କହିଲେ—"ତୁମେ ଏକ ବଣିକ, ବହୁତ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍; ଏହିପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଥ ତୁମେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ।" "ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମର ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ମୋକ୍ଷ ପାଇବି; ତୁମର ନୃତ୍ୟର ପୁଣ୍ୟକୁ ମୁଁ ଏକ ମାନବର ଭୋଜନରେ ନେବିନି।" "ଅର୍ଧ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଏକ ଘଣ୍ଟାର ଅର୍ଧ ଅଂଶ ହେଉ, ହେ ବଣିକଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏକ ନୃତ୍ୟର ପୁଣ୍ୟ ଦିଅ; ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁଣ୍ୟ ଦେବିନି, ଯଥା କହାଯାଇଛି—ତୁମେ ଏହା ଅନୁସାରେ କର।" "କେଉଁ କର୍ମ ଦୋଷରେ ତୁମେ ରାକ୍ଷସ ଅବସ୍ଥା ପାଇଛ?" ସୁଧନାଙ୍କର ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ରାକ୍ଷସ ହସିଲେ ଏବଂ କହିଲେ—"ଅଗ୍ନିଦତ୍ତ, ଚନ୍ଦସ ବଂଶର ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣର ନାମ। ସେ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଘର ପାଇଁ ଅଭିଲାଷା ରଖି ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ରାକ୍ଷସ ଅବସ୍ଥା ପାଇଲେ।" "ହେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବଣିକ, ଏକ ବିଶ୍ରାମ ଅବଧିର ପୁଣ୍ୟ ଦିଅ।" "ଭଲ କଲା, ହେ ରାକ୍ଷସ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ନୃତ୍ୟ ଦେଇଛି।" ଶ୍ରୀ ବରାହ କହିଲେ—"ଦେବତା ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ଦେଖି, ପୃଥିବୀକୁ ଯାଇଲେ।" ଦେବତାଙ୍କ ଦେବତା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ମଧୁର କଥା କହିଲେ—"ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଆରୋହଣ କରି, ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଅ।" ସୁଧନା, ତାଙ୍କର ଶରୀର ଓ ପରିବାର ସହିତ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। "ହେ ବସୁନ୍ଧରା, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳର ଶକ୍ତି ଏପରି ଅଛି।" "ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳର ଶକ୍ତିରେ, ସୁଧନା ମୋକ୍ଷ ପାଇଲେ।