ସୁଧନା ନାମକ ବଣିକ୍, ତାଙ୍କର ନାରାୟଣଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ ହେବାକୁ ଦେଉନାହାନ୍ତୁ, ଏହିପାଇଁ ବିନୟରେ ଏକ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ସୁଧନାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଭୟଙ୍କର ଭୋକରେ ପୀଡ଼ିତ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ କହିଲେ, "ଭଲ ମଣିଷ, ତୁମେ ମିଥ୍ୟା କହୁଛ; ତୁମେ କିପରି ପୁନି ଆସିବ?" ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ରାକ୍ଷସ କଥା କହିଥିବା ପରେ, ବଣିକ୍ ସୁଧନା ଶାନ୍ତ କଣ୍ଠରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଯେଉଁ ଋଷିମାନେ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛନ୍ତି, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସଫଳତା ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ମାନବ ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଏଠାରେ ଜାଗ୍ରଣ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ନୃତ୍ୟ କରିପାରେ। ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କନ୍ୟା ବିବାହ ହୁଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସତ୍ୟ କଥା କହନ୍ତି। ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ଆଶା କରାଯାଏ, ମୋକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ ହୁଏ। ଯମ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନେଇଥାନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅଦ୍ଭୁତ ଜ୍ୟୋତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍। "ଯିଏ ଅନ୍ୟର ଜନାନୀଙ୍କୁ ଅଭିଲାଷା ଓ ମୂଢ଼ତାରେ ସମ୍ପ୍ରେଷଣ କରେ, ତାଙ୍କର ପାପ ମୋତେ ଲାଗିବ ଯଦି ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ପୁନି ନ ଆସି। ଯିଏ ଜମି ଦାନ କରି, ପରେ କ୍ଷତି କରେ, ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ନାରୀ ସହ ଭୋଗ କରି, ଆନନ୍ଦ ଓ କ୍ରୀଡ଼ା କରେ, ଯିଏ ଏକା ଶ୍ରେଣୀରେ ଖାଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ଯିଏ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ବୃହତ୍ ସ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ତାପରେ ନାରୀଙ୍କୁ ଯାଏ, ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଅମାବାସ୍ୟା, ଦୁଇପଟର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ, ଗୁରୁ, ଭାଇ, ପୁଅ, ବନ୍ଧୁ, ମାମାଙ୍କୁ ଯିଏ ମୂଢ଼ ମନେ ସମ୍ମିଳିତ ହୁଏ, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ମୋ ଉପରେ ପଡ଼ିବ। ମୁଁ ପୁନି ତୁମ ପାଖକୁ ନ ଆସିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ମୋତେ ଲାଗିବ।" ସୁଧନାଙ୍କ ଏହି ଦୃଢ଼ ସତ୍ୟବାଦୀ କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ମୁଁ ମୋକ୍ଷ ପଥକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବି, ଯଦି ତୁମେ ପୁନି ଫେରି ନ ଆସ।" ସେ ମିଠା କଥା କହି, "ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।" ପୁନି ସୁଧନା ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଆସି, ଉଲ୍ଲାସରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ସେ ବାରମ୍ବାର "ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର" ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ମୋ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଦେଖି, ସେ ମଥୁରା ନଗରକୁ ଚାଲିଗଲେ। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲି, "କେଉଁଠି ଏମିତି ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହେଉଛ?" ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଉଛି।" "ଯେଉଁଠାରେ ଜୀବନରେ ଧର୍ମର ମହତ୍ତ୍ୱ ମିଳେ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କେଉଁଠି ଧର୍ମ କିମ୍ବା କୀର୍ତ୍ତି ରହିବ? ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ମୁଁ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ନୃତ୍ୟ କରି ଏଠାକୁ ଆସିଛି। ମୁଁ ହରିଙ୍କ ପାଇଁ, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ରାତିର ଜାଗ୍ରଣ କରି ଆସିଛି। ଯଥାନିୟମ କିମ୍ବା ତୁମ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ, ଏହି ସତ୍ୟ ଉପରେ, ହେ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ, ମୋତେ ଭୋଜନ କର।" ଏହାପରେ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ସୁଧନାଙ୍କୁ ମିଠା କଥା କହିଲେ, "ତୁମେ ବଣିକ୍ ଓ ବହୁତ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍; ଏହି ମହାନ୍ ପଥ ତୁମେ ଅନୁସରଣ କରିଛ। ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମର ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବି; ତୁମର ନୃତ୍ୟର ପୁଣ୍ୟ ମୁଁ ମଣିଷର ଭୋଜନ ଭାବେ ନେବିନାହିଁ। ଅର୍ଦ୍ଧ କିମ୍ବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଅର୍ଦ୍ଧ ଘଣ୍ଟା, ହେ ବଣିକ୍ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏକ ନୃତ୍ୟର ପୁଣ୍ୟ ଦିଅ; ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁଣ୍ୟ ଦେବିନାହିଁ—ଏପରି କର।" ତାପରେ ସୁଧନା ପଚାରିଲେ, "କେଉଁ କାରଣରେ ତୁମେ ଏହି ରାକ୍ଷସ ଦେହ ପାଇଲ?" ସେ କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ହସିଲେ ଏବଂ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।