ଏଠାରେ, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ସଦା ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ବସିଥାଏ। ଉତ୍ତରାୟଣ, ଦକ୍ଷିଣାୟଣ, ବିଷୁବ ଓ ବିଷ୍ଣୁପଦୀ ସମୟରେ ମୋର ଏହି ତୀର୍ଥକ୍ଷେତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଟୁଟ ଅକୃରା ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ରାଜସୂୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ। ପ୍ରୟାଗରେ ସ୍ନାନ କରିବାର ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସେଠି ମିଳିଥାଏ। ଏଠାରେ ଏକ ଭକ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ନାମ ସୁଧନା। ସେ ସଦା ମୋର ଭକ୍ତିରେ ଲିନ ରହନ୍ତି। ଘରେ ପରିବାର, ପୁଅ, ଭାଇ, ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ବିଶେଷ ସ୍ନେହ ଓ ପ୍ରେମ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଦିନ, ମାସ, ବର୍ଷ ଏଭଳି ଶାନ୍ତିରେ ବିତିଯାଏ। ସେ କେବେ ବେପାରରେ ମାପ ମାପଣରେ ଧୋଖା କରନ୍ତିନାହିଁ। ସେ ସଦା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ହରିଙ୍କ ପୂଜା ଓ ଉପାସନା କରନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଧୂପ ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି। ସେ ଉପବାସ ରଖନ୍ତି, ରାତିରେ ଜାଗରଣ କରନ୍ତି। ଏଠାକୁ ଆସି, ସେ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଶୁଭ ଆକୃତିରେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି। ଏଭଳି ଏକ ଦିନ, ସେ ଯେତେବେଳେ ଚାଲିଯାଉଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପାଦକୁ ଏକ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ଧରିଲା। ସେ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ପୃଥିବୀକୁ ଏଭଳି କହିଲା: "ମୁଁ ଏକ ରାକ୍ଷସ, ହେ ବଣିକ୍ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ ବସୁଛି।" ସୁଧନା ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଲେ: "ତୁମେ ମୋ ଦେହ ଭକ୍ଷଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ଯାହା ସୁସ୍ୱାଦୁ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୋଷିତ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏହି ରାତି ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗରଣ କରିବାକୁ ଚାହେଁ। ସକାଳେ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଯେତେବେଳେ ମୋର ଜାଗରଣ ଶେଷ ହେବ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ମୋ ଦେହ ଭକ୍ଷଣ କର। ମୋର ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭାଙ୍ଗିନାହଁ, ଏହା ନାରାୟଣଙ୍କ ପାଇଁ।" ସୁଧନାଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ, ତୀବ୍ର ଭୋକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଉଥିବା, କହିଲା: "ତୁମେ ମିଥ୍ୟା କହୁଛ, ଭଲ ମଣିଷ, କିପରି ଆଉ ଫେରିବା?" ସୁଧନା ଉତ୍ତର ଦେଲେ: "ଯେଉଁ ଋଷିମାନେ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମିଳେ। ଏଠାରେ ଜାଗରଣ କରି, ଇଚ୍ଛାମତେ ନୃତ୍ୟ କରାଯାଏ। କନ୍ୟା ବିବାହ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସତ୍ୟ କଥା କହନ୍ତି। ସେମାନେ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ଆଶା କରନ୍ତି; ମୋକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମିଳେ। ଯମ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ; ଇନ୍ଦ୍ର ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦୀପ୍ତିମାନ। ଯିଏ ଅନ୍ୟର ସ୍ତ୍ରୀ ପାଖକୁ କାମ ଓ ମୋହରେ ଯାଏ, ଯଦି ମୁଁ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିନାହିଁ, ତାହାର ପାପ ମୋରେ ଲାଗେ। ଯିଏ ଜମି ଦାନ କରି ପରେ କ୍ଷତି କରେ, ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ଭୋଗ କରି ମଜା ଉଠାଏ, ଯିଏ ଏକା ଧାଡ଼ିରେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଧାଡ଼ି ଭଙ୍ଗ କରେ, ଅମାବାସ୍ୟାରେ ବଡ଼ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ପରେ ସ୍ତ୍ରୀ ପାଖକୁ ଯାଏ, ଅଷ୍ଟମୀ, ଅମାବାସ୍ୟା, ଦୁଇ ପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ଗୁରୁ, ଭାଇ, ପୁଅ, ବନ୍ଧୁ, ମାମାଙ୍କୁ ଯଦି ମୂଢ଼ ମନୁଷ୍ୟ ଯାଏ, ତେବେ ତାଙ୍କର ପାପ ମୋରେ ଲାଗେ। ଯଦି ମୁଁ ପୁଣି ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିନାହିଁ, ତେବେ ମୋରେ ଏହି ପାପ ଲାଗିଯିବ।" ଏଭଳି ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ ସୁଧନା ତାଙ୍କର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ରହିଲେ।