ମଥୁରାରେ, ଯେତେବେଳେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଶୟନ କରୁଥିବା ବେଳେ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡି ଯାଉଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ଥିତିରେ ରହିବା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ମୋର କୃପାରେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଏଥିରେ କେହି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି କୃପା ଦ୍ୱାରା ସାଂଖ୍ୟ ବା ଯୋଗ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଦାନ ଏବଂ ଭିକ୍ଷା ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମାନବ ରୂପରେ ଦେବତା। ରାଜା ଯୟାତିଙ୍କ ବଂଶରୁ ଏକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଯିଏ ତାଙ୍କର କୁଳକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥାଏ। ମୁଁ ଚାରିଟି ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ ବସିଥିବି। ଏହି ଚାରି ରୂପରେ ଏକ ଚନ୍ଦନ ସଦୃଶ ହେବ, ଦ୍ୱିତୀୟଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭଳି ଚମକିବ। ସେଠାରେ, ମୋର ଗୁପ୍ତ ନାମ ରହିଥିବା, ମୋର ପ୍ରିୟେ। ଏଉଁ ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ବତ୍ସରି ଅଠାଇଁ ଦେଇବି, ଓ ଭୂମି। ଯେଉଁଠି ଯମୁନା ନିତ୍ୟ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ଭାବରେ ବହିଥାଏ। ପ୍ରୟାଗରେ ଗଙ୍ଗାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯାହା ପୃଥିବୀରେ ବେଣୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେଠି ଯମୁନା ବହୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ମୋରେ ଦେବୀ, ଅଧିକ ପ୍ରଶ୍ନର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡିକରେ ଯେଉଁଠି ଜଳସ୍ନାନ କରାଯାଏ, ମୋରେ ଦେବୀ, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି; ବରଂ, ଚାରି ଭୁଜା ଦେଇ ଜନ୍ମିଥାନ୍ତି। ଏପରି ଜୀବନରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଜଳସ୍ନାନ କରେ, ମୋରେ ଦେବୀ, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଦେବତାକୁ ଦର୍ଶନ କରି, କ୍ଲାନ୍ତି ହୀନ ହୋଇ, ସେମାନେ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ଏହି ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ଭିଶ୍ରାନ୍ତି ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେଇ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଦୁଇ ପରିକ୍ରମା କରି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ମୋରେ ଦେବୀ, ଯେଉଁଠି ଜଳସ୍ନାନ କରେ, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଉଁଠି ଜଳସ୍ନାନ କରି, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ତାପରେ, ଯଦି କେହି ଜୀବନ ଛାଡିଦେଇଥାଏ, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। କେବଳ ଜଳସ୍ନାନ କରି ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗର ଉଚ୍ଚତମ ଆନନ୍ଦରେ ଲୀନ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଜଳସ୍ନାନ କରେ, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ପଞ୍ଚାଳ ଦେଶରେ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ନଗର ଅଛି, କାମ୍ପିଳ୍ୟ। ସେଠି ଏକ କଷ୍ଟକର ଜୀବନ ଜୀବା ବାପୁ ଟିମ୍ଦୁକା ରହୁଥିଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି, ତାଙ୍କର ପରିବାର ବିନାଶ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତି ଛାଡି, ସେ ମଥୁରାକୁ ଗଲେ। ସେଠି, ଏକ ଶତ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଏବଂ ଯମୁନାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ମୃତ୍ୟୁ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ ଘରରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ଯିଏ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେଠିର ତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବରେ, ବିରଳ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ଏକଥିରେ, ବଳିର ପିତା ବିରୋଚନ ଶୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ହାତ ଉଠାଇ ଏବଂ ଉପବାସ କରି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଶୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଦୟା କରି କଥା କହିଲେ। ବଳି କହିଲେ: "ମୋ ପାଖରେ ଧନ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ମୋର ପରିବାରକୁ ପୋଷଣ କରିଛି।" ତାପରେ, ଶୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ତାଙ୍କର ମୁକୁଟରୁ ଏକ ଚିନ୍ତାମଣି ଦେଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିନରେ, ଉତ୍ତରାୟଣ କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣରେ, ସ୍ନାନ କରି ଏହି ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବ।