ସୋମ ଓ ବୃହସ୍ପତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବଲୋକର ସମସ୍ତ ନିବାସୀମାନେ, ଶତକୋଟି ଶତକୋଟି ଜଣ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ସେଠି ପତିତ ହେଲେ। ଏପରି ଭାବରେ ମୁଁ ଏକ ଅତି ପୁନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ‘ଲୋହାର୍ଗଳ’ ସ୍ଥାପନ କରିଛି। ସେଠି, ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ମଧ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛି। ଯେଉଁଜଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଉପାସନା କରେ, ସେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ସ୍ଥିତ ହୁଏ। ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି, ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା କରିବା ପରେ, ସେଉଁଠି ନିଜ କର୍ମ ସମାପ୍ତ କରି ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି। ଏପରି ଏକ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଆଉ ଏକ କଥା କହିବି। ପ୍ରତିମାସର ଚବିଶ ତମ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ମୋ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ ଏଠି ଏକ ଅଳଙ୍କୃତ ଅଶ୍ୱ ସଜାଯାଏ। ଏଠି ମୋ ଧନୁ, ବାଣ, ଅକ୍ଷକାର୍ମ, ଏବଂ କମଣ୍ଡଳୁ ରହିଛି। ମୁଁ ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଅନେକ କୁରୁମାନେ ପାଖରେ ଅବତରଣ କରେ। ମୁଁ ଆକାଶରୁ ଅନେକ ଆକାରକୁ ପତିତ କରିଛି। ସୂତ ଏହି କଥା କହିଲେ: ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ସ୍ଥାନ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଇଛି। ଏହା ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁତ୍ର ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଇଲେ। ସନତ୍କୁମାର ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ: ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ସଂସାରର ନାୟକ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସ୍୵ୟଂ ଦେଖିଛ। ତାଙ୍କର ପଦ୍ମପତ୍ର ସମାନ ବିସ୍ତୃତ ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିଥିଲା। ତୁମେ ଯେଉଁ ଧର୍ମକଥା କହିଛ, ଏହା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଉତ୍ତମ ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମ। ତାପରେ, ସେ ପଦ୍ମନୟନ ଭଗବାନ କଣ କହିଲେ? ସୂତ କହିଲେ: ସେ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ: “ପ୍ରିୟ, ଏହି ସ୍ଥାନରେ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ କର୍ମ କରାଯାଏ। ଏଠି ପାପର ପରିଶୁଧ୍ଧି କାର୍ଯ୍ୟ, ସମ୍ମିଳିତ ଏବଂ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନେଇନାହିଁ, ମୋ ଅଶ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟ। ଏଠି ଚାରିଟି ଝରଣା ଅଛି, ମନର ତୀବ୍ରତା ସମାନ ଦ୍ରୁତ ଏବଂ ଶଙ୍ଖ ସମାନ ଧଳା। ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦା ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ। ଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପାଉଛି। ଏଠି ପାଞ୍ଚଟି ଝରଣା ଅଛି, ତାଳଗଛ ସମାନ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଋଷି ନାରଦଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ। ନାରଦଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ପାଉଛି। ଏଠି ତିନିଟି ଝରଣା ଅଛି, ଅତି ମୋଟ ନୁହେଁ, ଅତି ପତଳା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଲୋକ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପାଉଛି। ଏଠି ପାଞ୍ଚଟି ଝରଣା ଅଛି, ହିମପାହାଡ଼ରୁ ଉଦ୍ଭୂତ। ସେ ପଞ୍ଚଶିଖ ଋଷିଙ୍କ ଦେଶକୁ ଯାଉଛି। ପଞ୍ଚଚୂଡ଼ା ଛାଡ଼ି, ସେ ପରମ ଦ୍ୱାରକୁ ପାଉଛି। ଏଠି ସାତଟି ଝରଣା ଅଛି, ହିମବତ ପାହାଡ଼ରେ ସ୍ଥିତ। ସେ ଋଷିମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରେ। ସାତ ଋଷିମାନେ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସ୍ଥିତ ହୁଏ। ଏଠି ଏକ ଝରଣା ଅଛି, ସରଭଙ୍ଗ ନଦୀ ସହିତ ଜଡିତ। ସେ ସେଠି ଋଷିମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ। ସରଭଙ୍ଗ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।