ଏଠାରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ସ୍ଥାନ ବିବର୍ଣ୍ଣନା ହେଉଛି, ଯେଉଁଠି ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ କେହି ଏହାର ପଥ କିମ୍ବା ମୁହାଁ ଦେଖିପାରେନାହାନ୍ତି । ସେଠି, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ସାଇଡ଼ରୁ ଅଧା ଯୋଜନ ଦୂରରେ, କିଛି ଝରଣା ଝରେ, ଏବଂ ସେଠାର ଜଳ ବି ଏତେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଯେ, ଦେଖିଲେ ମନ ପରିଷ୍କୃତ ହୋଇଯାଏ । ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଚାରିଦିଗର ଦିଗପାଳମାନଙ୍କର ଉଚ୍ଚତମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି । ଦିଗପାଳମାନଙ୍କୁ ପଛେ ଛାଡ଼ି, ମୋର ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦରେ ବିହାର କରନ୍ତି । ପୃଥିବୀରେ, ପରମ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ସାଂସାରିକ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ । ସେଠି ଜଳ କେବେ ବଢ଼େ ନାହିଁ, କେବେ କମିଯାଏ ନାହିଁ । ସେଠି ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଏ, ଯାହା କାନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି, ମନକୁ ମୋହିତ କରେ । ସେଠି ରହିବେ ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ରାମଙ୍କ ଆଶ୍ରମ । ଶାଲମଳୀ ଗଛକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ସେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହାଁ ଦେଇ ବସିଥାନ୍ତି । ପରେ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯିବାପରେ, ସେଠି ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କୁ ଦେଖିଯାଏ । ତା’ପରେ ଋଷିମାନଙ୍କ ଲୋକ ଛାଡ଼ି, ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ । ଏହିପରି ଉପାସନା ବାର ଖର୍ଷ ଅର୍ପଣ ହୁଏ । ମୋର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ ତମୋଗୁଣୀ ଲୋକମାନେ ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତିନାହିଁ । କିନ୍ତୁ, ହେ ସୁନ୍ଦରି, ପରିଷ୍କୃତ ଭକ୍ତମାନେ ମୋତେ ସେଠି ଦେଖନ୍ତି । ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଜଟାକୁଣ୍ଡ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ । ମଲୟ ପର୍ବତର ଦକ୍ଷିଣରେ ଏବଂ ସମୁଦ୍ରର ଉତ୍ତରରେ ଏହା ଅଛି । ଯେଉଁଠି ଅଗସ୍ତିଭକ୍ନକୁ ଯିବେ, ଶୁଦ୍ଧ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିବେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ଅଗସ୍ତିଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଛାଡ଼ି ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ । ହେ ମହିଳେ, ବଡ଼ ସମୁଦ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ଅପାର । ଏହି ସମସ୍ତ ଚାରିପାଖରେ ଲୋକମାନେ ଯାହା ଦେଖନ୍ତି, ସେଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଜଳ ବଢ଼େ ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ସେଠି ରହିଛି । ଏହା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ଆଧିକାରିକ, ଭକ୍ତିର ମହିମାକୁ ବଢ଼ାଏ । ହେ ସୁନ୍ଦରି, ଯେଉଁମାନେ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ଭକ୍ତିର ପଥରେ ଚଲନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ମହିମାକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି । ଯିଏ ଏହି ବର୍ଣ୍ଣନାକୁ ପ୍ରତିଦିନ ପଢ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା ଆନନ୍ଦରେ ଶୁଣନ୍ତି, ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁବେଳେ କେବେ ଏହାକୁ ଭୁଲିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଏହିପରି ତୁମେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ମୁଁ କହିଦେଲି । ଏହା ସାନନ୍ଦୂରର ମହିମା ବିଷୟରେ ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା । ଏବେ ମୁଁ ଲୋହାର୍ଗଳର ମହିମା କଥା କହିବି । ସାନନ୍ଦୂରର ମହିମା ଶୁଣିବା ପରେ, ଧରଣୀ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ହୋଇ କହିଲେ, "ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି । ଆଉ ଏମିତି କିଛି ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ଶୁଭ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି କି?" ସେଉଁଠାରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ନୃସିଂହ, ଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଶୂରବୀର, ତାଙ୍କୁ ଧରଣୀଙ୍କ ଭୟଭୀତ କଥା ଶୁଣି, ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ, "ମୁଁ ଆଉ ଏକ ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ମୋର ବ୍ରତ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ଥଳ କଥା କହିବି ।" ତା’ପରେ, ତିରିଶି ଯୋଜନ ଦୂରେ ଥିବା ସିଦ୍ଧବଟକୁ ଯିବା ପରେ, ସେଠି ଲୋହାର୍ଗଳ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ନିବାସ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି । ଏହି ସ୍ଥାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ଏବଂ ଅସହ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପାପ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି । ମୁଁ ଏଠି ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ବସିଥାଏ । ସେଠାରୁ ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ ଉଚ୍ଚତମ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି । ସେଠି ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ରମାନେ, ସ୍କନ୍ଦ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତମାନେ ବି ଅଛନ୍ତି ।