ଧରିତ୍ରୀଙ୍କ ଉପରେ ଶ୍ରୀହରି ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣିଲେ, ତେଣୁ ନୀଳକମଳନୟନ ଶ୍ରୀବରାହ ଏପରି କହିଲେ: “ହେ ଧରିତ୍ରୀ, ସମୁଦ୍ରର ଉତ୍ତରେ ଏବଂ ମଲୟ ପର୍ବତର ଦକ୍ଷିଣେ ମୁଁ ନିବାସ କରେ, ସେଠାରେ ମୁଁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ବସିଛି। ଏହି ସ୍ଥାନକୁ କେହି କହନ୍ତି ଏହା ଲୋହାର, କେହି କହନ୍ତି ତାମ୍ବାର, ଅନ୍ୟେ କହନ୍ତି ଏହା ଶିଳାର ତିଆରି, ଏହା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଓ ମହାନ୍ତ ଆକୃତିର। ସେଠାରେ, ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚୂଡ଼ାରେ ଥିବା ବେଳେ, ସେଠି ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କମଳ ଦେଖାଯାଏ। ସେଠି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣ—ଯେଉଁଠି ଯାହା କୁହାଯାଏ ଯେଉଁଠି ଯାହା ଘୂରେ, ଏହା ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସାଧାରଣ ଲୋକ ଏହାକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ମୋର ଭକ୍ତମାନେ, ତାଙ୍କର କର୍ମ ଦ୍ୱାରା, ଏହାକୁ ଦେଖନ୍ତି। ଯଦି କୌଣସି ପାପୀ ଏଠି ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଫେଙ୍କେ, ସେଥିରେ କେହି ତାକୁ ଉଠାଏ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସେ ପାପୀ ନିଜେ ତାହାକୁ ଭୋଗ କରେ। ଏହି ସ୍ଥାନ ଅପାର ଓ ଅଗାଧ, ଲାଲ କମଳ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ। ବୁଧ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ଅନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ବୁଧ ଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି, ମୋ ସ୍ଥାନକୁ ଲାଭ କରିଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଭକ୍ତିଶୀଳ ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଠିକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ସ୍ଥାନ ଅତି ଆକର୍ଷକ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ, କମଳ ଫୁଲରେ ଢାକା। ସେଠି ଏକ ଧଳା କମଳ ଓ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କମଳ ଦେଖାଯାଏ। ଏକ ମୋଟା ଧାରା ଝରିପଡ଼େ, ମୁସଳ ସମାନ ତାଲ। ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସେଠି ଅନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଥାଏ—ଏହିକଥା ନିଶ୍ଚିତ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ମୋର ଭକ୍ତମାନେ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଖନ୍ତି। ଏହି ଝରା ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପଡ଼େ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଛି। ଏହିପରି ବ୍ରହ୍ମା ସରୋବରରେ ଏକ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ। ସମୁଦ୍ର ଓ ରାମ, ହେ ସୁନ୍ଦରାଙ୍ଗିନୀ, ସେଠି ମିଳିବେ। ଏହି ସ୍ଥାନ ଅନେକ ଝାଡ଼ି ଓ ଲତାରେ ଭରିଆ, ପକ୍ଷୀମାନେ ଏହାକୁ ଶୋଭା ଦେଇଥାନ୍ତି। କୁମୁଦ ଓ କମଳ ଫୁଲରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ଶୋଭିତ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ମନମୋହକ। ସମୁଦ୍ର ନିବାସକୁ ଯିବା ଲୋକେ, ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଦେଖି, ଲୋକେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କ୍ଲେଶ ଭୁଲିଯାନ୍ତି। ପୃଥିବୀ ଉପରେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଏଠି କୌଣସି ଗୃହ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେଠି ରାସ୍ତା କିମ୍ବା ମୁହଁ ଦେଖିପାରେ ନାହିଁ। ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ, ଏକ ଯୋଜନାର ଅର୍ଧ ଦୂରରେ, କିଛି ଝରା ପଡ଼େ, ସେଠିର ଜଳ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାନିଅଟା ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ। ଏଠି ଯିଏ ଯାଏ, ସେ ଚାରି ଦିଗର ଦେବତାମାନଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଦିଗପାଳମାନେ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ। ପୃଥିବୀରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସହିତ, ସମସ୍ତ ସଂସାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏଠିର ଜଳ କେବେ ବଢ଼େ ନାହିଁ, କମେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ଏଠି ମଧୁର ଗୀତ ସ୍ବର ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ, ଯାହା କାନକୁ ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ମନକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ। ଏଠି ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ରାମଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଥିବ। ଶାଲ୍ମଳୀ ଗଛକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ସେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ବସିଥାନ୍ତି।