ସମସ୍ତ ଗଛର ପତ୍ର ଡାଲି ଡାଲିରୁ ପଡ଼ିଯାଉଛି, ଏହା ବହୁତ ପରିମାଣରେ ହୋଇଥିବା ଦୃଶ୍ୟ। ତଥାପି, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ବିଶାଳ ବୃକ୍ଷ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଚମକୁଛି। ଏହି ବୃକ୍ଷ ପାଞ୍ଚ କ୍ରୋଶ ଅଞ୍ଚଳକୁ ବ୍ୟପ୍ତ କରି ଚମକୁଛି। ଏହାର ଚାରିପାଖରେ ବହୁତ ମାଛ ଓ ଜଳ ଥିବା ସହ, ଏହି ବୃକ୍ଷ ଫଳରେ ମଧୁର ରୂପରେ ପ୍ରଚୁର ଅଛି। ସେଠି, ଏକ ମଣିଷ ଅଠ ଦିନ ଉପବାସ କରି ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି, ମହିଳା ତୁମେ ଶୁଣ, ମୁଁ ଯାହା ଅଦ୍ଭୁତ କଥା କହୁଛି ତାହା ଶୁଣ। ଦ୍ୱିପର୍ୟାୟ ଦିନ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଏହା ପୁନଃ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ମଧ୍ୟରାତିରେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ସମ ରହିଥାଏ। ଏହି ବୃକ୍ଷର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବିଲ୍ବ ବୃକ୍ଷ ଅଛି, ଏହା ଏକ ବିଶାଳ ବୃକ୍ଷ। ଯିଏ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ତାହା ଦେଖିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକ ଏହାକୁ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯିଏ ଏଠାରେ ଫୁଲ ଉପଲବ୍ଧ କରେ ଏବଂ ମୋର ଦିଆ ଦିଗରେ ଚାଲିଥାଏ, ସେଠି ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ପାର୍ଯ୍ୟ ନାମରେ ପରିଚିତ। ମହିଳା ତୁମେ ଶୁଣ, ସେଠି ମଣିପୂର ପାହାଡ଼ ନାମରେ ଏକ ପୋଖରୀ ଅଛି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି ଯେଉଁ ଲୋକ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଏ, ସେ ମୋର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏହି ସ୍ଥାନ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ, କିନ୍ତୁ ଶୁଭକର୍ମୀଙ୍କ ପାଇଁ ସହଜ ଭାବରେ ଦେଖିପାରିବା ଯାଏ। ଚବିଶ ତମ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାର ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ଥାନରେ ଥିବାବେଳେ, ସେଠି ଏହି ବୃକ୍ଷ ଉଚ୍ଚ, ବିଶାଳ, ମନୋହର ଏବଂ ଶୀତଳ ଅଛି। ଏହି ରୀତିରେ ଲୋକ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି—ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ବସିଥିବା ସେ ଭଗବାନ ଭକ୍ତମାନେଙ୍କର ପ୍ରେମ ଅଂଗୀକାର କରନ୍ତି। ଆମେ ତିନିଜଣ ଶ୍ରୀମୟ ଦ୍ୱାରକାରେ ବସିଥାଉ। ଦ୍ୱାରକା ତିରିଶ ଯୋଜନ ପ୍ରଶ୍ସ୍ତ ଏବଂ ଚାରିଦିଗରେ ଦଶ ଯୋଜନ ଅଞ୍ଚଳକୁ ବ୍ୟପ୍ତ। କ୍ଷୁଦ୍ର ସମୟରେ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଲୋକ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧର୍ମ, ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀମୟତା ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀ। ସମସ୍ତ ବେଦ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ତପ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ତପ। ଯଦି କେହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ସିଦ୍ଧିକୁ ଚାହୁଁଛି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଏ। ଏହି ଉପାୟରେ ସେ ସାତ ପିଢିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ। ଯଦି ସେ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ପୂଜା କରେ, ତାହାପରେ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ କିଛି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଏଭଳି ଦ୍ୱାରକାର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଥିବା ଏକ ଶତ ଚଉନ୍ତିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ, ସାନନ୍ଦୂରର ମହିମା: ଦ୍ୱାରକାର ମହିମା ଶୁଣିବା ପରେ, ପୃଥିବୀ କହିଲେ—"ମୁଁ ଏହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁଣ୍ୟ ଶୁଣି ଉତ୍ତମ ଶ୍ରୀମୟତା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛି। ହେ ଜନାର୍ଦନ, ଯଦି ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁପ୍ତ କିଛି ଅଛି, ତାହା କହ।" ପୃଥିବୀଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପଦ୍ମନେତ୍ର ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ—"ସମୁଦ୍ରର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଏବଂ ମଲୟ ପାହାଡ଼ର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ, ମୁଁ ସେଠି ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ବସିଛି। କିଛି ଲୋକ ଏହାକୁ ଲୋହାର, କିଛି କପର, କିଛି ପାଥର ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ କରନ୍ତି, ଏହା ଅଦ୍ଭୁତ ଆକୃତିର। ସେଠି ଏହି ଜଗତର ସମୁଦ୍ର ପାର କରିଛିଥିବା ମଣିଷ ମୁକ୍ତି ପାଉଛି। ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲେ, ସେଠି ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କମଳ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ଏଠି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣ—ଯାହାକୁ ଏଠି ଘୂରାଯାଏ, ସେଠି ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କେହି ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ମୋର ଭକ୍ତମାନେ, ତାଙ୍କର କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିପାରିବେ।