ଏଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତି ଓ ମଲ୍ଲିକା ଫୁଲ ଭଳି ଧଳା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହଂସମାନେ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି । ସେମାନେ ଏଠି ପୃଥିବୀରେ ଅତିଶୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧିକୁ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଏହି ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ଏଠାରେ ଶୁଧ୍ଧଚିତ୍ତ ବୃଷ୍ଣିବଂଶୀମାନେ ମୋ ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି । ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଆତ୍ମାମାନେ ଋଷିମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ । ଏଠିରେ କଦମ୍ବ ଗଛରୁ ଏକ ଝରଣା ପୂର୍ବରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ତଳକୁ ପଡ଼ୁଛି । ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଉଦୟ ହେଲେ, ଏହି ଝରଣା ଫୁଲ ଚମକାଏ । ଏଭଳି ଭାବେ ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ପାଞ୍ଚଟି ଝରଣା ଏଠି ପଡ଼ୁଛି, ସେମାନେ ମଣିପୂର ପରି ଅବସ୍ଥିତ । ଏଠି ଅନ୍ତରେ ଜନ୍ମାନ୍ତର ପୁଣ୍ୟ ନିମିତ୍ତେ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରେ । ପରେ ସେ ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ଛାଡ଼ି, ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଏ । କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ । ଏଠିରେ ଏକ ଧ୍ୱନି ଶୁଣିଯାଏ, ଯାହା ମନ ଓ କାନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ । ଏହା ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ପୁଣ୍ୟବାନ୍ମାନେ ସହଜରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି । ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ଏଠି ମଧ୍ୟ ଫୁଲ ଚମକେ । ଏଠି ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି, ଏହି ଉପରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ମୁଁ ଯେଉଁଠାରେ କ୍ରୀଡ଼ା କରିଛି, ସେଠି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ରହିଛି । ଏଠି ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ପଥର ଶାରି ଓ ଦଶ ଦିଗରେ ଗୁହା ଦେଖାଯାଏ । ଏଠି ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଛଅ ଦିନ ରହି ପରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏପରେ ଯିଏ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଛି, ସେଉଁଠାରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ । ଏବେ, ହେ ଉତ୍ତମ ନାରୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏଠି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା କହୁଛି—ସମସ୍ତ ଗଛର ପତ୍ର ବହୁ ପରିମାଣରେ ଝଡ଼ିଯାଏ । ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ବଡ଼ ଗଛ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଛି । ଏହି ବଡ଼ ଗଛ ପାଞ୍ଚ କ୍ରୋଶ ଜାଗା ଉପରେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇ ଚମକୁଛି । ଏଠି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅନେକ ମାଛ, ଜଳ ଏବଂ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛି । ଏଠି ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଠ ଦିନ ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏଠି, ହେ ଉତ୍ତମ ନାରୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା କହୁଛି—ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଏହି ଜଳ ପୁନଃ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ଏବଂ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ଏହା ସମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ରହେ । ଏହାର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବଡ଼ ବିଳ୍ବ ଗଛ ଦେଖାଯାଏ । ଯିଏ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଏହାକୁ ଦେଖିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ଅପକର୍ମୀ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ । ଯିଏ ମୋର ମାର୍ଗ ଅନୁସରଣ କରି ସେଠି ଏକ ଫୁଲ ପାଇଁ, ସେ ମହାକ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ପାରାୟଣକୁ ଲାଭ କରେ । ଏଠି, ହେ ଉତ୍ତମ ନାରୀ, ମଣିପୂର ପର୍ବତ ନାମକ ଏକ ପୋଖରୀ ଅଛି । ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକ ଛାଡ଼ି ସେ ମୋର ନିଜ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ । ସେ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ, କିନ୍ତୁ ପୁଣ୍ୟବାନ୍ମାନେ ସହଜରେ ଦେଖିପାରନ୍ତି । ଚବିଶ ତମ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ବେଳେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶିରୋପରି ଥିଲେ, ସେ ଉଚ୍ଚ, ବିସ୍ତୃତ, ଆନନ୍ଦମୟ ଓ ଶିତଳ ଅଛନ୍ତି । ଏଭଳି ଭାବେ ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ସମୁଦ୍ର ତଟରେ ରହି ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମସ୍ତ ଭକ୍ତଙ୍କ ଭଲପାଇବା ପାଉଛନ୍ତି । ଆମେ ତିନିଜଣେ ସେଠାରେ ଶ୍ରୀମୟ ଦ୍ୱାରକାରେ ବସୁଛୁ । ଏହି ଦ୍ୱାରକା ତ୍ରିଶି ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ଥ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦଶ ଯୋଜନ ଆୟତନରେ ବିସ୍ତୃତ ।