ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ଏପରି କହିଲି— ସୁନ, ଏହି କଥା। ମୁଁ ପୃଥିବୀକୁ କହିଲି, ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଶାପ ଲାଗିଛି, ତାହାର କାରଣ ମୁଁ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିଛି। ଦ୍ୱାରକା ନାମକ ପବିତ୍ର ନଗର, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ସେଠାରେ ମୁଁ ସମୁଦ୍ରକୂଳକୁ ଛାଡି, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟର ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲି। ଏହିପରେ, ସେ ଦେବାଙ୍ଗନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱର୍ଗର ଉଚ୍ଚତାରେ ଆନନ୍ଦ କରେ। ଦେବଲୋକକୁ ଛାଡି, ସେ ମୋ ନିଜ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ମଣିପୂର ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଅନେକ ଉତ୍ତମ ଫଳ ଦେଖାଯାଏ, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ଦେଖିବାରେ ମନ୍ତିର ଆକାରର ଅତି ସୁନ୍ଦର। ଏହି ଫଳ କେବଳ ଭାଗବତରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାରିଥାନ୍ତି। ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଲୋକମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଲୋକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ରାଗ ଓ ଲୋଭରେ ଭରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ସାତଟି ଦ୍ୱୀପରେ ଆନନ୍ଦ କରିଥାଏ, ଗୁପ୍ତ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରରେ, ସେମାନେ ଶୁଣନ୍ତି, ସମୁଦ୍ରରେ— କିନ୍ତୁ ମକର ଦିଗରେ ନୁହେଁ। ଏଠି, ଯଦି କୌଣସି ଲୋକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରେ, ତେବେ ଯଦି ସେମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ନ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ତାହା ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ଧର୍ମିକମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ଅର୍ପଣ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଗଭୀର ଓ ଅସୀମ ଜଳରେ ମଧ୍ୟ, ଏକ ହସ୍ତ ପରିମାଣ ଜଳରେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ଛାଡି, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; କେବଳ ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଦେଖନ୍ତି। ଏଠି ଚାନ୍ଦ୍ର ଲୋକ ଓ ଚାମ୍ପା ଫୁଲର ପରି ଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ ରୂପା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଦ୍ମ ଦେଖାଯାଏ; ଏହି କଥା ନିଶ୍ଚିତ। ଚାରିଟି ଝରଣା ଏଠି ମଣିପୂର ପାହାଡ଼ ଉପରେ ବହେ। ସେ ବୈଖାନସ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଏହି କଥା ନିଶ୍ଚିତ। ବୈଖାନସ ଲୋକକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଯେଉଁ ଜଳାଶୟ ଓ ମଣିପୂର ପାହାଡ଼ରେ ଦେଖାଯାଏ, ପାପୀ ଲୋକମାନେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଏହି ଝରଣା ପୂର୍ବରୁ ପଡ଼ୁଥିବା ପରି ନପଡ଼େ। ଏଠି ଏକ ଝରଣା ମଣିପୂର ପାହାଡ଼ ଉପରେ ପଡ଼ିଥାଏ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଆସକ୍ତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ସେ ବରୁଣ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ବରୁଣ ଲୋକକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏହା ଦେଖନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ପାପ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏଠି ଚାନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ଓ ଚାମ୍ପା ଫୁଲ ପରି ଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ ହଂସ ଦେଖାଯାଏ। ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଏହି କଥା ନିଶ୍ଚିତ। ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ଆବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ଉତ୍ତମ ଆତ୍ମା ଋଷିମାନଙ୍କର ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଏହି କଥା ନିଶ୍ଚିତ। କଦମ୍ବ ଗଛରୁ ଏକ ଝରଣା ପୂର୍ବରୁ ବହିଥିଲା, ଏଠି ତଳକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ, ଏହି ଝରଣା ଫୁଲ ଦେଖାଏ। ସେମାନେ ଏପରି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଏହି କଥା ନିଶ୍ଚିତ। ମଣିପୂର ପାହାଡ଼ ଉପରେ ପାଞ୍ଚଟି ଝରଣା ପଡ଼ିଥାଏ। ସେ ଦସ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରେ। ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।