ବନଫୁଲ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଏବଂ ହାତରେ ହଳଧରାଇଥିବା ସେ ଭଗବାନ୍ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଶିତଳ ରୋଚନାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲେ। ନାରାୟଣଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଧରିତ୍ରୀ ନିଜ ଧର୍ମପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଦେଖାଇ, ସେହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ପୂରଣ ହେଉ ଭାବେ ଆଶା କରିଲେ। ତାପରେ ଧରିତ୍ରୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଦୁର୍ବାସା ଏଠାରେ କିପରି ଶାପ ଦେବେ? ଏହା କୃପାକରି ମୋତେ କୁହ।" ତେବେ ଶ୍ରୀବରାହ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏଠି ଏକ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଯୁବତୀ ନାରୀ, ଯିଏ ମୋ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲା, ତାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁତ୍ର ତାଙ୍କ ଯୌବନ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ, ଅନୁଚିତ ଆଚରଣରେ ଲୀନ ହୋଇ ଏକ ଅପୂର୍ବ ଗର୍ଭ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ।" "ଓ ସୁତା, ତୁମେ ପୁତ୍ର ଚାହାଁ, ଏହି ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହ।" ତେବେ ଦୁର୍ବାସା ଗୋଟିଏ ଶାପ ଦେଲେ: "ତୁମର ଗର୍ଭରୁ ଏକ ମୁସଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ଯାହା ତୁମର ବଂଶକୁ ନାଶ କରିଦେବ।" ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ଏହି ଶାପ ଶୁଣି ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ଏବେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ପ୍ରଶ୍ନ କଲି। ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ଏପରି କହିଥିଲି: "ଧରିତ୍ରୀ, ଏହିପରି ଭାବେ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯେଉଁ ଶାପ ଲାଗିଛି, ତାହାର କାରଣ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।" ଦ୍ୱାରକା ନାମକ ପୁଣ୍ୟ ନଗରୀ, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ସେଠି ମୋ କୃତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମୁଦ୍ରତୀର ଛାଡ଼ି, ସେ ଦେବଲୋକର ଉଚ୍ଚତାରେ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ। ଏହି ଦେବଲୋକ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ସେଠି ଅନେକ ଉତ୍ତମ ଫଳ, ରୂପରେ ଘଡ଼ା ପରି ସୁନ୍ଦର, ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଫଳ କେବଳ ଭାଗବତ ଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେମାନେ ମୋ କର୍ମରେ ସ୍ଥିର, ସେମାନେ ପରମ ସିଦ୍ଧିକୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି। ମାନବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ କାମ ଓ ଲୋଭରେ ଆବୃତ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତି ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସପ୍ତ ଦ୍ୱୀପରେ ଆନନ୍ଦ କରି ଗୁପ୍ତ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଶେଷରେ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ପ୍ରଭାସ ତୀରେ, ସେଠି ଲୋକେ ଶ୍ରବଣ କରନ୍ତି, ସମୁଦ୍ର ତୀରେ, ମଗର ଦିଗକୁ ନୁହେଁ। ଏଠି ଯଦି କେହି ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିଥାଏ, ତେବେ ଯେଉଁମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହା ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଏହି ପିଣ୍ଡ ଦାନ ପାଆନ୍ତି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଗଭୀର ଓ ଅସୀମ ଜଳରେ ମଧ୍ୟ, କେବଳ ହାତର ଏକ ମାପରେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମିକ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି—ଏହିଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକ ଛାଡ଼ି, ସେମାନେ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ପାପୀ ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ନିର୍ମଳ ହୃଦୟ ଧରିଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି। ଏଠି ରୂପା ଓ ସୁନା ଲୋଟସ୍ ଦେଖାଯାଏ—ଏହିଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଚାରିଟି ଝରଣା ମଣିପୂର ପର୍ବତରେ ବହୁଛି। ସେଠି ବୈଖାନସ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରାଯାଏ—ଏହିଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ବୈଖାନସ ଲୋକ ତ୍ୟାଗ କରି, ସେମାନେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଠି ଝରଣା ଓ ମଣିପୂର ପର୍ବତରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଏ, ପାପୀ ଲୋକେ ସେଠି ସ୍ନାନ କଲେ, ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲା, ତେଣୁ ରହେ ନାହିଁ। ଏଠି ଏକ ଝରଣା ମଣିପୂର ପର୍ବତରେ ବହୁଛି। ଯେଉଁ ମାନେ ଆସକ୍ତି ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳି, ସେମାନେ ବରୁଣ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ବରୁଣ ଲୋକ ତ୍ୟାଗ କରି, ସେମାନେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ନିର୍ମଳ ହୃଦୟ ଥିବା ମାନବମାନେ ଏହା ଦେଖନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପାପ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହା ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।