ଏହି ଉତ୍କଳନ୍ଧନୀ କଥାରେ, ଶ୍ରୀ ବରାହ ଦେବୀକୁ କହିଲେ, "ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟର ପାପ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଯାଏ, ମଧୁର ଶୋଭା ଅଂକବତୀ, ସେତେବେଳେ ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ପୃଥିବୀରେ ଅବତରିତ ହୁଏ। ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟର ପାପ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇନାହିଁ, ସେ ଏଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେନାହିଁ; କେବଳ ପବିତ୍ର ମନୁଷ୍ୟ ଏଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ। ଏଠାରେ, ମହାଦେବୀ, ମୁଁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛି। ମୋର ଶକ୍ତିରେ, ସମସ୍ତ କାଳରେ ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।" "ଯିଏ ଭକ୍ତ, ପବିତ୍ର ଭାଗବତ, ମୋର ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଏଠାକୁ ଯାଏ, ଶୋଭାବତୀ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ଏଠାକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତ ଓ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ସହିତ ଯିବା ଉଚିତ। ପାଞ୍ଚ ରାତି ମଧ୍ୟରେ, ସେ ମୋର ଏହି ପର୍ବତରେ ଫଳ ଲାଭ କରିଥାଏ।" ଏହା ପରେ, ଦେବୀ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ବିନୟପୂର୍ବକ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଆପଣ ଏହି ନାମର ଉତ୍ପତ୍ତି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ।" ଶ୍ରୀ ବରାହ କହିଲେ, "ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ, ଶୋଭାବତୀ, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ବସିବି, ତାହାଠାରେ ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଏବଂ ବହୁ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ, ନାରଦ, ଅସିତ, ଦେବଳ ମୋତେ ଏଠାରେ ନାମ ଦେଇଥିଲେ। ମଣିପୂର ପର୍ବତରେ ସେମାନେ ମୋତେ ଏହି ନାମ ଦେଇଥିଲେ। ଶୁଭାଦ୍ୟ, ଏହି ଭାବରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ନାମର ଉତ୍ପତ୍ତି କହିଦେଲି। ଦେବୀ, ଏହି ପର୍ବତର ମହତ୍ତ୍ୱ କଥା ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଦେଲି। ଏହି ମୋର ଗୁପ୍ତ କଥା, ମହାପ୍ରଭୁ, ଏହି ପର୍ବତରେ ଅଛି। ଶୁଭାଦ୍ୟ, ଏହି ଭାବରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଧର୍ମର ମୂଳ କଥା କହିଦେଲି।" ଏହିଭଳି, 'ପ୍ରଶଂସିତ ପ୍ରଭୁର ମହତ୍ତ୍ୱ' ନାମକ ଏକ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ଦ୍ୱାରକାର ମହତ୍ତ୍ୱ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ପ୍ରଶଂସିତ ପ୍ରଭୁର ମହତ୍ତ୍ୱ ଶୁଣି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ଅତି ଶାନ୍ତି ଅନୁଭବ କଲେ। ଧରଣୀ କହିଲେ, "ମୋର ମନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ଶାନ୍ତି ଉଦୟ ହୋଇଛି। ଯିଏ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତଳବାରୀ ଧାରଣ କରିଥାଏ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ଟ କରିଥାଏ, ସେ ପୃଥିବୀର ଧାରଣ କରେ।" "ଏଭଳି ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ଏହିପରି ପ୍ରଶଂସିତ ପ୍ରଭୁର ଗୁଣ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ।" ଶ୍ରୀ ବରାହ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ ଏକ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି, ଯାହା ପାପର ଭୟ ଦୂର କରେ।" "ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ଆସିଲାପରେ, ଯାଦବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠାରେ ଏକ ସହର ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରକା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହା ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ଦଶ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା। ପୃଥିବୀର ଭାର ଦୂର କରି, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହେଲେ। ଶୋଭାବତୀ, ଏଠାରେ ଏକ ପ୍ରଭୁ ହେବେ, ଯିଏ ମୋତେ ସମ।" "ପୃଥିବୀ, ଏକ ଶାପର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦ୍ୱାରା, ଦ୍ୱାରକାବାସୀମାନେ... ସେ, ବନମାଳା ଧାରଣ କରି, ହଳଧରୀ, ଚନ୍ଦ୍ରର ଶୋଭା ସହିତ ଚମକିଥିଲେ।" "ନାରାୟଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଧରଣୀ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଭାବେ ସେମାନଙ୍କର ପୂରଣ ଚାହିଲେ। ଧରଣୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: ଦୁର୍ବାସା କିପରି ଏଠାରେ ଶାପ ଦେବେ? ମୋତେ ଏହା କହ।" ଶ୍ରୀ ବରାହ କହିଲେ, "ସୁନ୍ଦରତା ଓ ଯୁବତ୍ୱରେ ନିମଗ୍ନ ହୋଇ, ମୋ ସହିତ ରମଣ କରି, ତାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ, ସୁନ୍ଦରତା ଓ ଯୁବତ୍ୱରେ ଗର୍ବିତ, ଖେଳ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଅଯଥା ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭଧାରଣ କରିଥିଲେ।" "ଓ ଶିଶୁ, ତୁମେ ପୁଅ ଚାହୁଛ; ଓ ଋଷି, ଏହି ବିଷୟରେ କହ।" "ତାପରେ, ସେ କହିଲେ: ତୁମର ଗର୍ଭରୁ ଏକ ମୁସଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ଯାହା ତୁମର ବଂଶ ନଶ୍ଟ କରିଦେବ।" "ଦୁର୍ବାସାଙ୍କର ଶାପ ଶୁଣି, ସେହି ସବୁ ପୁଅମାନେ... ସେମାନେ ଆସିଥିବା ପରେ, ମୁଁ ସେମାନେକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲି।" ଏହିଭଳି ଶ୍ରୀ ବରାହ ଦେବୀ ଧରଣୀଙ୍କୁ ଗୁପ୍ତ କଥା, ପର୍ବତର ମହତ୍ତ୍ୱ, ଦ୍ୱାରକାର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଶାପର କଥା ଅତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ନିଷ୍ଠା ସହିତ କହିଦେଲେ।