ଏହିପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣ ଭୋଗ କରି, ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସରଣ କରି, ସେମାନେ ମୋର କର୍ମମାର୍ଗରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି। ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ, ହେ ଉତ୍ତମଜନ, ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଅଛି। ସେଠାରେ ଏକ ମଣିଷ ପଞ୍ଚ ବେଳା ନିୟମିତ ନ୍ୟାୟରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ନିୟମ ଅନୁସରେ ସ୍ନାନ କରି, ଯଦି ସେଠାରେ ଜୀବନର ଶେଷ ଦିଏ, ତେବେ ସେ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥାଏ। ଏଠାରେ ଭୃଗୁକୁଣ୍ଡ ବିଶ୍ରୁତ, ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଅଛି। ସେଠି ମଧ୍ୟ, ମୋର ମାର୍ଗ ଅନୁସରି, ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠାରେ ଧ୍ରୁବ, ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ, ପାହାଡ଼ ଶିଳାମାଳା ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ଯିଏ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ ଏବଂ ମୋର କର୍ମମାର୍ଗରେ ଅଟୁଟ ରହେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ସେଠି ମଣିକୁଣ୍ଡ ବିଶ୍ରୁତ, ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଅଛି। ଏହି ଗଭୀର ହୃଦୟ ସ୍ଥଳ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେଠି ମଧ୍ୟ ଏକ ମଣିଷ ପଞ୍ଚ ବେଳା ନିୟମିତ ନ୍ୟାୟରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କରି, ଯଦି ଜୀବନର ଶେଷ ସେଠି ଦିଏ ଏବଂ ମୋର କର୍ମମାର୍ଗରେ ଅଟୁଟ ରହେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ମୋର କ୍ଷେତ୍ରର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ଅତି ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ। ସେଠି ଯିଏ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ମୋର ପୁଣ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ପାଞ୍ଚ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, ପନ୍ନା ଭଳି ଗଭୀର, ଯାହାକୁ ମୁଁ ନିଜେ ତିଆରି କରିଛି। ଏଠି ଯିଏ କଠିନ କର୍ମ କରି, ପଞ୍ଚ ଭୂତର ଆତ୍ମାରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରେ। ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ମୋର ନିଜ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏବଂ, ହେ ଭୃକୁଟିପାତି, ସେ ମୋର ପର୍ବତ ମଣିପୂରରେ ବାସ କରେ। ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ପାପ ଦୂର ହୁଏ, ହେ ସୁନ୍ଦର-ନିତମ୍ଭିନୀ, ଏହି ଧାରା ପୃଥିବୀକୁ ଅବତରଣ କରେ। ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ପାପ ଶୁଧ୍ଧି ହୋଇନାହିଁ, ସେମାନେ ଏଠିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; କେବଳ ଶୁଦ୍ଧ ମନୁଷ୍ୟ ଏଠିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିପାରନ୍ତି। ଏଠି, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ନିବାସ କରେ। ଏଠି ମୋର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସର୍ବଦା ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଏଠିକୁ ଯିଏ ଭକ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ଭାଗବତ ଏବଂ ମୋର ନିୟମିତ କର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ, ସେ ପ୍ରଭାତବେଳେ ଏଠିକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଲ୍ପ ନେଇ ଯିବା ଉଚିତ। ପାଞ୍ଚ ରାତି ମଧ୍ୟରେ, ସେ ମୋର ଏହି ପର୍ବତରେ ଫଳ ଲାଭ କରେ। ପୁନର୍ବାର, ଏଠି ଦେବୀ ନମ୍ର ଭାବରେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ— "ଏହି ନାମର ଉତ୍ପତ୍ତି କାହାଣୀ ଏବେ କୃପା କରି କହନ୍ତୁ।" ତାହାପରେ ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ, "ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ବାସ କରିବି, ସେଠି ଦେବମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଏବଂ ଅନେକ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ ମୋତେ ନାମ ଦେଇଥିଲେ। ଏଠି, ହେ ଦେବୀ, ନାରଦ, ଅସିତ ଓ ଦେବଳ ମୋତେ ଏହି ନାମ ଦେଇଥିଲେ। ତେଣୁ, ମଣିପୂର ପର୍ବତରେ ସେମାନେ ମୋତେ ଏହି ନାମ ଦେଇଥିଲେ। ହେ ଶୁଭେ, ଏହିଭଳି ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ନାମର ଉତ୍ପତ୍ତି କାହାଣୀ କହିଦେଲି। ଏବଂ ଦେବୀ, ଏହି ପ୍ରଶଂସିତ ପର୍ବତର ମହତ୍ମ୍ୟ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି। ଏହିମାନେ ମୋର ଗୁପ୍ତ କଥା, ହେ ପୃଥିବୀ, ଏହି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପର୍ବତରେ। ହେ ଶୁଭେ, ଏହି ଭଳି ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ମୂଳ କଥା କହିଦେଲି।" ଏଭଳି, ପରମ ପବିତ୍ର ଭଗବାନ୍ ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର "ପ୍ରଶଂସିତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହତ୍ମ୍ୟ" ନାମକ ଏକଶ ଚାଳିଶି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ, ଦ୍ୱାରକାର ମହତ୍ମ୍ୟ କଥା: ପ୍ରଶଂସିତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମା ଶୁଣି, ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି...