ଶ୍ରୀବରାହ ଦେବ କହିଲେ, “ମୋ ମନରେ କେବେ ଇର୍ଷ୍ୟା ନାହିଁ; ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ। ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରକୁ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଧରାଣୀ, ମୁଁ ମୋର ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା ସ୍ୱରୂପ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛି।” ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି ଧରାଣୀ ଭକ୍ତିଭାବରେ କହିଲେ, “ଏହା ସଠିକ୍, ଏହା ସଠିକ୍, ହେ ଅପାର ଶ୍ରୀବରାହ; ତୁମେ ହୃଦୟ ଓ ମନକୁ ଆନନ୍ଦିତ କର, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ।” ପୃଥିବୀଙ୍କ ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାମନା ବରାହ ମହାପ୍ରଭୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏବେ ଏକ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଘୋଷଣା କରିବି, ଯାହା ଜଗତକୁ ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ। ଏହା ‘ସ୍ତୁତସ୍ୱାମୀ’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏହା ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର। ମୁଁ ଭାସୁଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି। ମୋର ପାଖରେ ପାଞ୍ଚଟି ଅତି ଉତ୍ତମ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବିବେକଶୀଳ ଶିଷ୍ୟ ଥିବେ। ସେମାନେ ମୋତେ, ଧର୍ମର ସାକ୍ଷାତ୍ ସ୍ୱରୂପକୁ, ପୃଥିବୀରେ ମୋର ଅବତରଣ ପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବେ। ଏବଂ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଭୃଗୁ ମୁଁ ଦେଖାଇଥିବା ପଥକୁ ଅନୁସରିବେ। ସେମାନେ ନିଜ ଜ୍ଞାନର ଶକ୍ତିରେ ସଦା ମୋତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିବେ। କାଳ କ୍ରମେ, ସେମାନେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବେ। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେବି—ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଯେଉଁ ଆଶା ଅଛି, ତାହା ଅନୁଯାୟୀ। ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ସେଠି ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱର ଶାସ୍ତ୍ର ରହିବ। ତୁମ ଦୟାରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଜଗତ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଚାଲିଥାଉ। ଏଠି କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତି ପ୍ରିୟ। ଏହି ଯୋଗ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଯାହା କିଛି, ସେସବୁ ଘୋଷଣା କରିବେ। ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରମଧ୍ୟରେ ବରାହ ଉପଦେଶ ଘିଅ ଭଳି ମୂଲ୍ୟବାନ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ। ଏଭଳି ଭାବେ, ମୁଁ ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ, ସ୍ୱୟଂ ସମକ୍ଷେ, ଏହି ଉପଦେଶ କହିଛି। ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଜ୍ଞାନ ପୃଥିବୀର ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶିତ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ ଏକ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି, ଶୁଣ, ହେ ଭୂମି। କିଛି ଲୋକ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସଂସାର ସମୁଦ୍ର ପାର ହୁଅନ୍ତି, କିଛି କର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି। କିଛି ଯୋଗ ଶକ୍ତିର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ମୋର ସ୍ଥିର ସ୍ୱରୂପକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। କିଛି ସମସ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରନ୍ତି, କିଛି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କିଛି ସମସ୍ତ କ୍ରିୟାରେ ଲିନ। ଏହିପରି, ହେ ଦେବୀ, ଏହି ମହାଶାସ୍ତ୍ର ସଂସାର ମୋକ୍ଷର ଉପାୟ। ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଉପଦେଶ ଦେବେ। ଯୁଗର ପ୍ରଭାବରେ, ହେ ପୃଥିବୀ, ଲୋକମାନେ ଏଭଳି ଆଚରଣ କରନ୍ତି। ମୋ ଦୟାରେ, ସମସ୍ତେ ମୋରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ଯଦି ମୋର ଶାସ୍ତ୍ରରେ କିଛି ତ୍ରୁଟି ରହିଯାଏ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏଠି ପୁନର୍ଜନ୍ମ ମିଳିବ। ଯେଉଁମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ପୀଡିତ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ଲୋକ ନାହିଁ। ମୋର ପଥ ଅନୁସରଣ କଲେ, ହେ ପ୍ରିୟ, ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଇର୍ଷ୍ୟାର ଦୋଷରେ ଆଚରଣ ହରାଇଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଧୋଗତିକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଲିନ, ସେମାନେ କେଉଁଠିଓ ମୋତେ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ। ତାପସ୍ୟା ଓ ଜ୍ଞାନରେ ନିପୁଣ କିମ୍ବା କ୍ରିୟାରେ ନିରନ୍ତର ଲିନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ମୋର ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଭକ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ, ହେ ପୃଥିବୀ, କାରଣ ମାୟାରେ ଭ୍ରାନ୍ତ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଏଠି ମୋର ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଚାହାନ୍ତି— ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରକୁ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ମୁଁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛି। ଏବେ, ହେ ଉତ୍ତମ, ମୋର ଭୂତଗିରି ବିଷୟରେ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣ। କିଛି ଲୋକ କହନ୍ତି ଏହା କଂସ୍ୟର, ଆଉ କିଛି କହନ୍ତି ଏହା ଲୋହାର। ଉପରେ କିମ୍ବା ତଳେ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଉପାସନା କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି, ହେ ପୃଥିବୀ, ମଣିପୂର ପର୍ବତ ଉପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ—ସେମାନେ ମୋର କୃପା ଅନୁଭବ କରିବେ।