ଏହି ଉତ୍କର୍ଷ ଶ୍ରୀ ବରାହ ପୁରାଣର ଏକ ଦିବ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ପ୍ରଭୁ ଏକ ଗୁପ୍ତ ଧାରଣା ବିବେଚନା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଲେ। ସେ କହିଲେ, ଏହି ମହାତ୍ମା ବିଶ୍ୱାସର ଦ୍ୱାରା ସପ୍ତ ସପ୍ତ ପରିବାର ମୁକ୍ତି ପାଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଏକ ପୁତ୍ର, ଏକ ଶିଷ୍ୟ କିମ୍ବା ସେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଶୁଶ୍ରୂଷା କରିବାକୁ ଜାଣିଥିବା ଜଣେ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରର ଏକ ଶ୍ଲୋକ କିମ୍ବା ଏକ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁଠି କେହି ଉଚ୍ଚତମ ପଦ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥାଏ, ସେଉଁଠି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭୁ ଭାବଗତ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂର୍ବ ଦିଗ ଅନୁସୂଚନା କରି ଅବସ୍ଥିତ ରହିଲେ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଲୁଚି ରହିଥାଏ। ପ୍ରଭୁ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଧରଣୀଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରି, କହିଲେ, "ତୁମେ ମୋର ପୂଜ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ।" ଏହିପରି ଶ୍ରୀ ବରାହ ପୁରାଣର "ଗୋନିଷ୍କ୍ରମଣର ମହାତ୍ମ୍ୟ" ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା। ଏହି ମହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଣିବା ପରେ, ଧରଣୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ବିଶ୍ଵନାଥ, ଏହି ଶୁଣି ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରୁଛି। ଏହିପରି, ହେ ନାରାୟଣ, ମୋତେ ଆଉ ଉତ୍ତମ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ କହ।" ଶ୍ରୀ ବରାହ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, "ମୋର କୌଣସି ଇର୍ଷ୍ୟା ନାହିଁ; ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ମୁଁ ମୋର ନିଜ ଲୀଳାରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛି।" ଧରଣୀ ପୁନଃ ବରାହଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହିପରି, ହେ ଅପାର ପ୍ରଭୁ ବରାହ, ତୁମେ ହୃଦୟ ଓ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛ।" ପ୍ରଭୁ ଧରଣୀଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ମହାନ ଧୃତି ଓ ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିବା ମନେ ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଦେଖାଇବାକୁ ଚୟନ କଲେ। ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, "ଏହି ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର 'ସ୍ତୁତସ୍ୱାମୀ' ଭାବରେ ପରିଚିତ। ମୁଁ ବସୁଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏବଂ ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି। ମୋର ପାଖରେ ପାଞ୍ଚ ଉତ୍ତମ ଶିଷ୍ୟ ଥିବେ, ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବିବେକୀ। ସେମାନେ ମୋତେ ଧର୍ମର ମୂର୍ତ୍ତିରୂପେ ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥାପିତ କରିବେ। ଏବଂ ଭୃଗୁ ମୋର ଉପଦେଶ ଅନୁସରିବେ। ସେମାନେ ନିଜ ଜ୍ଞାନର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସଦା ମୋତେ ଉଜ୍ୱଳ କରିବେ। ସମୟ କ୍ରମେ, ସେମାନେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବେ। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ହୃଦୟର ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ଵର ଦେଇବି। ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ସୁଦୃଢ଼ ଭାବେ ଉପସ୍ଥାପିତ, ସେଉଁଠି ଆତ୍ମାର ଶାସ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥିତ ରହିବ।" ଧରଣୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି କହିଲେ, "ତୁମ ଦୟା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଗତ ଠିକ୍ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିବ।" ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ତର କଲେ, "ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମୋ ପ୍ରିୟ, ଏହିପରି କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ଶିଷ୍ୟମାନେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଜନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଉପଦେଶ ପ୍ରକାଶ କରିବେ। ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବରାହ ଉପଦେଶ ଘୃତ ଭଳି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଣାଯାଏ।" ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ନିଜେ ନିଜ ସହିତ ସମାନ ଭାବରେ ଏହି ଉପଦେଶ କରିଛି। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଜ୍ଞାନ ପୃଥିବୀର ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଏ। ମୁଁ ଆଉ ଏକ ତତ୍ତ୍ୱ କହିବି, ହେ ବସୁନ୍ଧରା, ଶୁଣ। କେହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, କେହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି। କେହି ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଉପଭୋଗ କରି, ମୋର ଅବିନାଶୀ ଉପସ୍ଥିତି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। କେହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, କେହି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାରେ ତୃପ୍ତ, କେହି ସମସ୍ତ ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ଲିନ।" "ଏହିପରି, ହେ ଦେବୀ, ଏହି ମହା ଶାସ୍ତ୍ର ସାଂସାରିକ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ। ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଶିକ୍ଷା ଦେଇବେ। ଯୁଗର ପ୍ରଭାବରେ, ହେ ଧରଣୀ, ଲୋକମାନେ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ମୋ ଦୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ମୋରେ ଉଚ୍ଚତମ ସିଦ୍ଧି ପାଇବେ।" "ଯଦି ମୋର ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୌଣସି ଦୋଷ ରହିଥାଏ, ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ punarjanma ପାଇବେ। ଯେଉଁମାନେ ହୃଦୟରେ ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଭରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ଲୋକ ପାଇବାର ଅଧିକାର ନାହିଁ।" ଏହିପରି, ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ ବରାହ ଶାସ୍ତ୍ରର ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତତ୍ତ୍ୱ ଦେବୀ ଧରଣୀଙ୍କୁ ଉପଦେଶ କରି, ତାଙ୍କର ଦୟା ଓ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଗତର ଲୋକମାନେ ଉତ୍ତମ ଉପଲବ୍ଧି ଆର୍ଜନ କରିପାରିବେ।