ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଛାଡି ଦେଲେ, ମୋର ନିଜ ଲୋକରେ ମହାସମ୍ମାନ ପାଇଯାଏ। ଏଠାରେ ଗୋମାନଙ୍କର ଧ୍ୱନି ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ, ଯାହା ମୋର କର୍ମର ଆନନ୍ଦ ଆଣିଦିଏ। ଏଠି ଏକ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ, ଏଥିରେ କେହି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିର୍ମଳ କର୍ମ କରିଥାଏ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଶାପ ଓ ଦାହ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ସମସ୍ତ ମାରୁତଗଣ ସହିତ। ହେ ଦେବୀ, ଏହି ସବୁ ତୁମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଦେଲି, ତୁମକୁ ଉପକୃତ କରିବା ଆଶାରେ। ମୋର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ମୋ ପାଇଁ ଏହା ଆନନ୍ଦକୁ ବଢ଼ାଇଦିଏ। ସମସ୍ତ ଲାଭ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲାଭ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧର୍ମ। ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ, ଏହା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ସମୃଦ୍ଧି, ଭାଗ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାକୁ ପୂରଣ କରେ। ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଅପରିମିତ ସମ୍ମାନ ମିଳେ ମୋର ଲୋକରେ। ଏହି କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସତରେ ସତି ନାଇଁ ସାତ ବଂଶ ପରିବାର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ। ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ପୁତ୍ରକୁ, ଶିଷ୍ୟକୁ କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ସେବାକୁ ଜାଣିଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ଦେଇଯିବା ଉଚିତ। ଏକ ଶ୍ଲୋକ କିମ୍ବା ଏକ ପଦ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ଉଚ୍ଚତମ ପଦ କାମନା କରିଥାଏ, ସେ ପାଇଁ ଏହି ଉପକୃତ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରେମରେ, ମୁଁ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଅବସ୍ଥାନ କରିଛି। ଏହି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ, ଯାହା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଆଣିଦିଏ, ଏହିପରି ଚିହ୍ନିତ। ହେ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମେ ମୋର ପୂଜ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ। ଏହିପରି, ଶ୍ରୀ ବରାହ ପୁରାଣର ଏକ ଶତ ଚଉଉଠି ଅଧ୍ୟାୟ, "ଗୋନିଷ୍କ୍ରମଣର ମହତ୍ତ୍ୱ" ଶୀର୍ଷକରେ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ, ଗୋନିଷ୍କ୍ରମଣର ଅତି ଗୁପ୍ତ ଓ ଅପୂର୍ବ ମହତ୍ତ୍ୱ ଶୁଣିବା ପରେ, ଭଗବାନଙ୍କର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେବା ପରେ, ଧରାଣୀ କହିଲେ: "ହେ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ଏହି ସବୁ ଶୁଣି ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରୁଛି। ଏହିପରି, ହେ ନାରାୟଣ, ମୋରେ ଉଚ୍ଚତମ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଆଉ କହ।" ତାପରେ ଶ୍ରୀ ବରାହ କହିଲେ: "ମୋରେ କେହି ଦ୍ୱେଷ ନାହିଁ, ତେଣୁ ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଥ। ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳାର ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି।" ଧରାଣୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: "ଏହିପରି, ଏହିପରି, ହେ ଅପାର ନାଥ ବରାହ; ତୁମେ ହୃଦୟ ଓ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛ, ହେ ଜନାର୍ଦନ।" ତାପରେ, ଧରାଣୀଙ୍କ ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚିତ୍ତ ଥିବା ବରାହ କହିଲେ: "ମୁଁ ଏବେ ଏହି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ କହିବି, ଯାହା ଜଗତକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି।" ଏହା 'ସ୍ତୁତସ୍ୱାମି' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏହା ମୋର ଉଚ୍ଚତମ ଓ ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର। ମୁଁ ବସୁଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି। ମୋର ପାଖରେ ପାଞ୍ଚ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଷ୍ୟ ଥିବେ, ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବିବେକୀ। ସେମାନେ ମୋତେ, ଧର୍ମର ଅବତାର ଭାବରେ, ପୃଥିବୀରେ ଏସିବା ପରେ ସ୍ଥାପନ କରିବେ। ଏବଂ ଭୃଗୁ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୋର ପଥକୁ ଅନୁସରିବେ। ସେମାନେ ନିଜ ଜ୍ଞାନଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସଦା ମୋତେ ଚମକାଇବେ। ସମୟ ଅତିତ ହେବା ସହିତ, ମୋର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କରିବେ। ମୁଁ ସେମାନେ ପାଇଁ ଏକ ଵର ଦେଇବି—ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣଙ୍କର ହୃଦୟରେ ଯାହା ଅଛି, ତାହା ଅନୁଯାୟୀ। ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ନିର୍ମାଣ ହେଉଛି, ସେଉଁଠି ଆତ୍ମାର ଶାସ୍ତ୍ର ଅଟୁଟ ରହିବ। ହେ ନାଥ, ତୁମର କୃପାରେ ଏହି ଜଗତ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଚାଲିବ। କେହି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ। ଏହିପରି, ସେମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରେମୀ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ଯାହା ଅଛି, ସେହି ସବୁ ପ୍ରଚାର କରିବେ। ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ, ବରାହ ଶିକ୍ଷା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଘୃତ ଭଳି ଗଣାଯାଏ। ଏହିପରି, ମୁଁ ନିଜ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ସମାନ ଭାବରେ କଥା ହୋଇଛି। ଏହି ଉଚ୍ଚତମ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଜ୍ଞାନ ପୃଥିବୀର ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଏ।