ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଏକ ସ୍ଥାନ ଫଳ ଓ ଫୁଲରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ସେଠାରେ ସମୃଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ବିଶାଳ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେଇ ସ୍ଥାନ ଆଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମ ହୋଇଗଲା। ପରେ ପ୍ରଭୁ ଶୀଘ୍ର ହିମାଳୟ ପହଞ୍ଚିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ ମହାମୁନି ଔର୍ବ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଲେ। ତିନି ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଅଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ଫୁଲ, ଫଳ ଓ ପବିତ୍ର ଜଳ ଥିଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ରୋଷରେ ଲାଲ ହୋଇଗଲା, ଓ ତିନି ଏମିତି ଶବ୍ଦ କହିଲେ, ଯେଉଁ ଶବ୍ଦ ମାନେ ଆଗ୍ନି ସମାନ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଥିଲେ। ତିନି କହିଲେ — ଏହି ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ସେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଭ୍ରମଣ କରିବେ। ଏତେ ଭୟଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ଦେଖି, କେହି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦାହରେ ଶମ୍ଭୁ ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ — ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଅଗ୍ନିରେ ଜଳୁଛି, କିନ୍ତୁ ମୋର କିଛି ଆଶା ନାହିଁ। ଏପରି ରୋଷରେ ମୁଁ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲି। ଏହି ଦୁଃଖ ଓ କ୍ରୋଧରେ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଦାହରେ ବିରୂପାକ୍ଷ ଶାନ୍ତି ନ ପାଇ ଏ ଲୋକେ ଭ୍ରମଣ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ତୀବ୍ର ଦାହରେ ମୁଁ ଆରମ୍ଭ କରିପାରୁନି। ତେଣୁ ଆସ, ତାଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ ଯାଉଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଆନନ୍ଦ ମିଳିପାରିବ। ଆସ, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ବିନୟ କରିବାକୁ ଯାଉଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ଶାପ ହଟିଯିବ। ଏହି ସମୟରେ ଔର୍ବ କହିଲେ — ମୋ ମୁଁହଁରୁ କେବେ ମିଥ୍ୟା କଥା ବାହାରିନାହିଁ। ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶାପ କେବଳ ଏହିପରି ଉପାୟରେ ହଟିପାରିବ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହଁ। ଏଠାରେ ସତ୍ତତ୍ତରି (୭୭) ଶୌରଭେୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ହେ ଶୁଭେ। ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ‘ଗୋ-ଗମନ’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ଏକ ପବିତ୍ର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ। ଯେଉଁମାନେ ଗୋଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନନ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ରହନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ହୋଇ, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକରେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏଠାରେ ଯେଉଁ ମଣିଷ ପାଞ୍ଚ ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରି ଏଠାରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ‘ପଞ୍ଚପଦ’ ନାମକ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି; ସେଠାରେ ମୋର ପରମ ଆସନ ଅଛି। ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମର ଦୁଇଟି ଆସନ ଅଛି। ତା’ଉପରେ, ପଦ୍ମ ଡଠା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚରେ, ମୋର ବିଷ୍ଣୁ ଆସନ ଅଛି। ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ, ସେମାନେ ସେଉଁଠି ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ସମସ୍ତ ସଂସାର ଆସ୍ତିତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଏକ ଝରଣା ପଡେ, ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ମଣିଷ ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଉଛନ୍ତି। ବାଜପେୟ ଫଳ ଉପଭୋଗ କରି, ସେମାନେ ପୁନି ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସେଠାରୁ ପାଞ୍ଚ କ୍ରୋଶ ଦୂରେ, ପଶ୍ଚିମ-ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଥିବା ଏକ ସ୍ଥାନରେ, ଦଶ ମିଲିଅନ ମହା ଯଜ୍ଞର ଅଖଣ୍ଡ ଫଳ ମିଳେ। ଏହି ଫଳ ଉପଭୋଗ କରି, ସେମାନେ ମୋର ପରମ ଆସନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ପାଞ୍ଚ କ୍ରୋଶ ଦୂରେ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ସେଠାରେ ପରିଧିରେ ପାଞ୍ଚ କ୍ରୋଶ ଥିବା ଏକ ଗୋଳାକାର ପାହାଡ଼ ଅଛି। ଏଠାରେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି, ଏହି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ମଣିଷ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏଭଳି ଏହି ସ୍ଥାନମାନେ ଏବଂ ତା’ଠାରେ ହୋଇଥିବା ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟମାନେ ପବିତ୍ର ଫଳ ଦେଉଛି, ଏବଂ ଭକ୍ତମାନେ ସେଉଁଠି ପରମ ଆନନ୍ଦ ଓ ମୁକ୍ତି ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।