ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ଶ୍ରୀ ବରାହ ପୁରାଣରୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା ପରେ ମହାଦେବ ଏକ ଦୁର୍ଲଭ ବର ଦେଇଥିଲେ, କାରଣ ତାଙ୍କୁ ତପସ୍ୟାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ମିଳିଥିଲା। ତପସ୍ୱିନୀ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, “ଯଦି ଆପଣ ମୋ ଉପରେ ଖୁସି, ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ।” ଏହି ଅନୁରୋଧ ପରେ, ମହାଦେବ ନିଜେ ଗୋଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ ନାମରେ ଏହି ତୀର୍ଥ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ହେବ। ମୋତେ ଦେଖିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର ହେବେ—ମୋ କଥାରେ କେହି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।” ଏହି ଉପକ୍ରମରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହେଇଯିବେ—ଏହା ସଠିକ୍। କ୍ରମେ, ଏହି ସ୍ଥଳୀ ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଭାବେ ପରିଣତ ହେଲା। ଏହା ହେଉଛି ରୁରୁ କ୍ଷେତ୍ରର ଉତ୍ପତ୍ତିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ 'ରୁରୁ-କ୍ଷେତ୍ର ଓ ଋଷିକେଶର ମହିମା' ବିଷୟରେ ଶ୍ରୀ ବରାହ ପୁରାଣର ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ଅନ୍ତିଅ। ଏଉଁପରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଗୋମାତାର ବିଶିଷ୍ଟ ବିଦାୟର କଥା, ଯାହା ରୁରୁ-କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଏଉଁପରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି: ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ର। ଶ୍ରୀ ବରାହ କହିଲେ, “ହିମାଳୟର ବରଫ ଆଛା ଉଚ୍ଚାଟ ଉପରେ ଏଉଁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଗୁପ୍ତ ତୀର୍ଥ ଅଛି।” ଏହାକୁ 'ଗୋବିଦାୟ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଗୋମାନେ ବିଦାୟ ନେଇଥିଲେ। ସେଠାରେ, ସପ୍ତତି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଔର୍ବ ନାମକ ପ୍ରଜାପତି ରହିଥିଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ଏଉଁଠି ଏକ ବ୍ରହ୍ମୟତି ଆସିଲେ। ଭଗବାନ ମଧ୍ୟ ସେଠି ପହଞ୍ଚିଲେ। ଔର୍ବ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରମରେ ସମତା ସହିତ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ। ଔର୍ବ ଯେତେବେଳେ ଚାଲିଗଲେ, ସମସ୍ତ ତପସ୍ୱୀମାନେ ଏହି ଖବର ଜାଣିଲେ। ଏହି ତୀର୍ଥ ଫଳ ଫୁଲ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଭରିଗଲା। କିନ୍ତୁ ଏହି ସ୍ଥଳୀ ଉତ୍କଳ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଅଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମ ହେଇଗଲା। ଭଗବାନ ଶୀଘ୍ର ହିମାଳୟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଔର୍ବ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି, ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଜଳିଗଲା, ଫୁଲ ଫଳ ଓ ଜଳ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା। ଦେଖି ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ରିସରେ ଲାଲ ହେଇଗଲା, ତାଙ୍କ କଥା ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳିଥିଲା। ଏହି ଦୁଃଖରେ ତାଙ୍କ ଦେହ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହୋଇ ତିନି ଜଗତରେ ଭ୍ରମଣ କରିବେ। ଏହି ଭୟରେ କେହି ତାଙ୍କୁ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ। ମହା ଦୁଃଖରେ ଶମ୍ଭୁ ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିଯାଉଛି, କିନ୍ତୁ ମୋତେ କିଛି ଚାହିଁ ନାହିଁ।” ଏହି ରିସରେ ମୁଁ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଦେଖିଲି। ଦୁଃଖ ଓ କ୍ରୋଧରେ ମୁଁ ବିନ୍ଦୁବାତି ହୋଇଗଲି। ବିରୂପାକ୍ଷ ଏହି ଦୁଃଖରେ ଜଗତରେ ଭ୍ରମଣ କରିବେ, କେବେ ଶାନ୍ତି ପାଇବେ ନାହିଁ। ଏହି ଦୁଃଖରେ ମୁଁ ଚଳିତ ହୋଇପାରିବି ନାହିଁ। ଚଳିବାକୁ ଚାହିଁ, ଆମେ ତାଙ୍କ ଶବ୍ଦକୁ ଅନୁସରି Rudraଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଯିବା, ଯେଉଁଠି ଆନନ୍ଦ ମିଳିପାରିବ। ଆମେ Rudraଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯେଉଁଠି ଏହି ଶାପ ଉତ୍ତଳିତ ହେବ। ଔର୍ବ କହିଲେ, “ମୋ ମୁଁ କେବେ ଅସତ୍ୟ କହିନାହିଁ। Rudraଙ୍କ ଶାପ ଏହିପରି ଉତ୍ତଳିତ ହେବ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପଥ ନାହିଁ।” ସପ୍ତତି ସାତି ସୌରଭେୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଛନ୍ତି, ଏହି ଅସ୍ଥାନକୁ 'ଗୋବିଦାୟ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ଏକ ପବିତ୍ର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ।