ଏହି ଉତ୍କଳ ଗାଥାରେ, ଏକ ଦିନ ବିଚାର କରି, ମୁଁ ନିଜେ ତୁମ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି ବୋଲି କହିଲି। ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧନାର ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତି କରିଛ, କାରଣ ମୁଁ, ତୁମର ପୁତ୍ର, ରହିଛି। ଏହା ଦେଖି ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, ସେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ହରି କିପରି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋ ପାଖରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇନାହିଁ?" ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ବନ୍ଦ କରିବେନାହିଁ। ତାପରେ, ସେ ନନ୍ଦୀକୁ ନିର୍ଦେଶ କଲେ: "ତୁମେ ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ମଥୁରାକୁ ଯାଅ, ଆମୁଷ୍ୟାୟଣକୁ ଏଠାକୁ ଆଣିଦିଅ।" ନନ୍ଦୀ ଏହି ଆଜ୍ଞା ପାଇ, ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଯାଇଲେ। ସେଠାରେ, ଆମୁଷ୍ୟାୟଣକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ନାମ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସେ ସାଲଂକାୟନଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ, ଆମୁଷ୍ୟାୟଣ ନାମରେ ପରିଚିତ। ସେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ଗୁରୁ ଭଲ ଅଛନ୍ତି କି? ସେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି? ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହ, ଏବଂ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦାନ କର।" ଏହି ଉତ୍ସବ ଉପଲକ୍ଷେ, ନନ୍ଦୀ ତୁମର ଆସିବାର କାହାଣୀ ଏବଂ କାରଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ। କିଛି ଦିନ ପରେ, ସେ ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ ତଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ଦେବିକା ନାମକ ଏକ ମହିଳା ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ତପସ୍ୟାରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ। ଆଶ୍ରମ ପରେ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଓ ପୁଲହାଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଥିଲା। ସେଠାରେ କାମିକ ନାମକ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ପିତୃଗଣଙ୍କର ପ୍ରିୟତମ। ଦେବୀ, ଏଠିକୁ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ମୋକ୍ଷ, ଭୋଗ ଓ ମହାପାପର ନାଶ ମିଳେ। ପୃଥିବୀ କହିଲେ: "ଏହି ସ୍ଥାନ ଶୂଳଟଙ୍କ ଓ ସୋମେଶ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ।" ସେଠାରେ ନିଜେ ବିଷ୍ଣୁ "ବେଣୀ ମାଧବ" ନାମରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏହି ସ୍ଥାନ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ସରୋବରଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରିୟ। ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି; ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ। ଏହି ସ୍ଥାନ "ତ୍ରିବେଣୀ" ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ତୁମେ କାହିଁକି ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ଥାନର ସ୍ତୁତି କରୁଛ? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ପରେ, "ଏହି ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଏହା ବିସ୍ତୃତ କର," ବୋଲି ଅନୁରୋଧ ହେଲା। ତାପରେ, ଶ୍ରୀ ବରାହ କହିଲେ: "ମୁଁ ଏଠାରେ ଏକ ଶୁଭ କାହାଣୀ ସହିତ ଏହାର ଇତିହାସ କହିବି।" ଏକ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପୂର୍ବେ, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା ପରେ, ତାଙ୍କର ଗାଳର ଘରମରୁ ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରବାହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ମହର୍ଲୋକ ଓ ତାହାଠାରୁ ଉପର ଲୋକର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏହା ଦେଖି ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ; କିନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମା ମାୟାରେ ମୋହିତ ହୋଇ କିଛି ଜଣାନାହିଁ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ ଓ ନମସ୍କାର କରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "କିଏ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଛି, ଯାହା ଜଗତରେ ବିକଳ୍ପ ଆଣେ?" ଶିବ, କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଧ୍ୟାନ କରି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପ୍ରତି କଥା କହିଲେ। ସୋମ ଦେବତା ଓ ତାଙ୍କର ସାଥୀମାନେ ସେଠାକୁ ଗଲେ। ଶମ୍ଭୁ, ଅତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ହସି ହସି କହିଲେ: "ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ନିର୍ଦେଶକ—ତୁମ ପାଇଁ କଣ ଅସମ୍ଭବ?" "ମୁଁ ଲୋକମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିଛି।" "ତୁମର ଦର୍ଶନ ପାଇଁ, ହେ ଜଗତ୍ ନାଥ, ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି।" ଶିବ କହିଲେ: "ଯେଉଁଠି ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ, ସମସ୍ତ ନଦୀ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଗାଳ ଘରମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି...