ଏଠି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଠାକୁର ତାଙ୍କର ନୃତ୍ୟରେ ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ସେ ମୁନିଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେଲେ। ତା’ପରେ, ଆଲଙ୍କାୟନ ବଂଶର ଏହି ଋଷି ବାଣ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି, ବାଣେଶ୍ୱର ଭଗବାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦବୀ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଏହି ଘଟଣା ପରେ, ଭୂଦେବୀଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି ମୁଁ ଆଉ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ଘଟଣା କହିବି। ଯେତେବେଳେ ମହେଶ୍ୱର ଭଗବାନ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝିଲେ, ସେ ଯୋଗମାୟାର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ଆଲଙ୍କାୟନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଧାରଣ କରିଥିବା, ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରୀ, ଏହି ଯୋଗମାୟା ସମ୍ପନ୍ନ ଭଗବାନ ଯଦିଓ ମୋର ପୂଜାରେ ଲିନ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କେହି ତାଙ୍କୁ ପରିଚୟ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ତା’ପରେ ଭଗବାନ କହିଲେ, “ଉଠ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ! ତୁମ ଆଶା ପୂରଣ ହୋଇଛି। ତୁମେ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ସହିତ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲ। ଏହି ଭାବରେ ମୁଁ ନିଜେ ତୁମ ପାଇଁ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି। ମୁଁ ତୁମର ପୁତ୍ର ଭାବେ ରହିଛି, ତେଣୁ ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଛ।" ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ମୁନି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଇ ପଚାରିଲେ, “ହରି (ବିଷ୍ଣୁ) କିଏଁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିନାହାନ୍ତି? ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନ ଦେଖିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର ତପସ୍ୟା ବନ୍ଦ କରିବି ନାହିଁ।" ତା’ପରେ ଭଗବାନ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯୋଗବଳରେ ଶୀଘ୍ର ମଥୁରାକୁ ଯାଅ। ଆମୁଷ୍ୟାୟନଙ୍କୁ ଏଠାରେ ନେଇଆଉ।" ଭଗବାନଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଇ ନନ୍ଦୀ ଶୀଘ୍ର ମଥୁରାକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଆମୁଷ୍ୟାୟନଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନାମ ପଚାରିଲେ। ଆମୁଷ୍ୟାୟନ ସାଲଙ୍କାୟନଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ। ସେ ପଚାରିଲେ, "ଗୁରୁ ଭଲ ଅଛନ୍ତି କି? ସେ କେଉଁଠି ନିବାସ କରନ୍ତି? ଏହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହ, ଏବଂ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବାକୁ ଦିଅ।" ନନ୍ଦୀ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଆସିବାର କାରଣ କହିଦେଲେ। କିଛି ଦିନ ପରେ, ସେ ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ ତୀରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ଦେବୀକା ନାମକ ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିଲେ। ଆଶ୍ରମ ଚାରିପାଖରେ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଓ ପୁଲହଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଥିଲା। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କାମିକ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ପିତୃମାନେ ଏହାକୁ ବହୁତ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି। ଏଠି ଦର୍ଶନ କରିଲେ ମୁକ୍ତି, ଭୋଗ ଏବଂ ମହାପାପ ନାଶ ମିଳେ। ପୃଥିବୀ କହିଲେ, "ଏହାକୁ ଶୂଳଟଙ୍କ ଓ ସୋମେଶ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଏ।" ଏଠି ବିଷ୍ଣୁ ନିଜେ ବେଣୀ ମାଧବ ଭାବେ ବସିଛନ୍ତି। ଏହା ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷି ଏବଂ ସରୋବରମାନେ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଲୋକେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହି ସ୍ଥାନ ତ୍ରିବେଣୀ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତେଣୁ ଅପୂର୍ବ ସ୍ଥାନକୁ କାହିଁକି ପ୍ରଶଂସା କରୁଛ? ଏହି ଲୋକର କଳ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଏହା ଖୋଲାସା କର।" ତେବେ ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏଠି ତୁମକୁ ଏକ ମଙ୍ଗଳମୟ ଏବଂ ପୌରାଣିକ କଥା କହିବି। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବିଷ୍ଣୁ ଜଗତର କଳ୍ୟାଣ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କରିବା ପରେ, ତାଙ୍କ ଶରୀରର ତାପରୁ ଗାଲରୁ ଘମର ବଢ଼ି ଯିବା ଦେଖାଗଲା। ମହର୍ଲୋକ ଓ ତାହାଠାରୁ ଉପରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। କିନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ମୋହିତ ହୋଇ, ଏହି ଗୁପ୍ତ ଘଟଣା ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ।