ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତିରେ, ସେଇ ନଦୀ ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲା। ଏହି ନଦୀ ଦେହ, ମନ ଏବଂ ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ମହାପାପକୁ ଦୂର କରିଦିଏ। ଯେ କେହି ଏହି ନଦୀ ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତି କରାଏ, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ। ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପହଂଚିଲେ କେବେ ଦୁଃଖ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଦେବୀଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ପ୍ରଭୁ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ମୁଁ, ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁ, ମୋର ଭକ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଏକ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଆଲୋକିତ କରି ସଫା କରିଦେଲି। ଏହି ସବୁ ଦୃଶ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ଏହିଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଉଛି। ରାବଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ଏହି ଧାରା ମହାପୁଣ୍ୟ ଦାୟିନୀ। ସୋମନାଥଙ୍କ ପୂର୍ବଦିଗରେ ରାବଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଅଛି। ସେଠାରେ, ତାଙ୍କ ନୃତ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ। ବାଣ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ବାଣେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରି, ଆଳଙ୍କାୟନ ଗୋତ୍ରର ଋଷି ସେଠାରେ ଶୀଘ୍ର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ। ଏବେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ଘଟଣା କହିବି, ଓ ପୃଥିବୀ। ମହେଶ୍ୱର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝି, ଯୋଗମାୟା ଦ୍ୱାରା ଆଳଙ୍କାୟନଙ୍କ ପୁଏ ଭାବେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଯୋଗମାୟାର ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ପନ୍ନ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ସେଉଁଠି ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ କେହି ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ ନାହିଁ, ଯଦ୍ୟପି ସେ ମୋର ଉପାସନାରେ ଲିନ ଥିଲେ। ଏଠି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କହିଲି: "ଉଠ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ! ତୁମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଛି। ତୁମେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହିତ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲ। ଏହି ଚିନ୍ତା କରି, ମୁଁ ନିଜେ ତୁମ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି। ମୁଁ ତୁମର ପୁତ୍ର ଭାବେ ଅଛି, ଏହା ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧନ।" ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହୋଇ ପଚାରିଲେ: "ହରି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାହିଁକି ମୋ ପାଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ନାହିଁ? ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର ତପସ୍ୟା ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ।" ତାପରେ ମୁଁ କହିଲି: "ତୁମେ ମଧୁରାକୁ ଯୋଗଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଯାଅ। ଆମୁଷ୍ୟାୟନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ନେଇଆଣ।" ତାହାପରେ ତୁମ ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ, ନନ୍ଦୀ ଶୀଘ୍ର ଯାଇଲେ। ସେଠାରେ ଆମୁଷ୍ୟାୟନଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ନାମ ପଚାରିଲେ। ସେ ସାଳଙ୍କାୟନଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ଆମୁଷ୍ୟାୟନ ନାମରେ ପରିଚିତ। ସେ ପଚାରିଲେ: "ଗୁରୁଜୀ କେମିତି ଅଛନ୍ତି? ସେ ତପସ୍ୱୀ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି? ଏହି ସବୁ ଠିକ୍ ଭାବେ କହ, ଏବଂ ଅର୍ଘ୍ୟ ଅର୍ପଣ କର।" ନନ୍ଦୀ ଘଟଣା ଏବଂ ତୁମ ଆସିବାର କାରଣ କହିଦେଲେ। କିଛି ଦିନ ପରେ ସେ ଗଣ୍ଡକୀ ତଟକୁ ପହଂଚିଲେ। ସେଠାରେ ଦେବୀକା ନାମର ଏକ ମହିଳା ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିଲେ। ଆଶ୍ରମ ପାରେ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଏବଂ ପୁଲହଙ୍କ ଆଉ ଏକ ଆଶ୍ରମ ଥିଲା। ସେଠାରେ ଥିବା କାମିକ ନାମକ ମହାତୀର୍ଥ ପିତୃମାନେଙ୍କର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ। ଦେବୀ, ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ଦର୍ଶନ କଲେ, ମୋକ୍ଷ, ଭୋଗ ଏବଂ ମହାପାପ ନାଶ ମିଳେ। ତାପରେ ପୃଥିବୀ କହିଲେ: "ଏହାକୁ ଶୂଳଟଙ୍କ ଓ ସୋମେଶ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଏ। ସେଠାରେ ନିଜେ ବିଷ୍ଣୁ, ୱେଣୀ ମାଧବ ନାମରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏହି ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷି ଏବଂ ସରୋବରମାନେଙ୍କ ପ୍ରିୟ।