ଏଠାରେ ଏକ ଅତି ଗୁପ୍ତ ତଥା ପବିତ୍ର କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ମନ ମୋତେ ନିଶ୍ଚଳ କରି, ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଏ। ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ଗୁପ୍ତ ଗହ୍ୱର ଅଛି, ସେଠାରେ ପଞ୍ଚ ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରି ଉପବାସ ଶେଷରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରେ ଏଠାରେ ଏକ ଅତି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଏ। ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ବିନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ବତରୁ ଉଦ୍ଭବିତ। ସେଠାରେ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରେ ସେଠାରେ ଏକ ଅତି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ। ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ର ଦକ୍ଷିଣ ଓ ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଅନ୍ୟ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି। ସେଠାରେ ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରେ ମୋର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ସେଠାରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଏ। ମନ୍ଦର ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି। ସେଠାରେ ପଞ୍ଚ ଅନ୍ନ ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କଲେ, ଏଠାରେ ଏକ ବିଶାଳ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜା ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି। ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ନେଇ ବିନ୍ଧ୍ୟା ଶିଖରର ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ସେଠାରେ ଯିଏ ମନେ ମୋତେ ଧ୍ୟାନ କରେ ସେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ସେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ, କେବଳ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଶରଣ ନେଇ, ଏଠାରେ ନାମ ମାତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ଅଷ୍ଟ ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ମୋର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ। ମନ୍ଦର ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି। ସେଠାରେ ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ, ସ୍ୱ କର୍ମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଏ। ଏବେ ମୋଠାରୁ ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରର ସର୍କଲ ବିବରଣୀ ଶୁଣ। ବିନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ମୁଁ ନିଜେ ବିରାଜମାନ। ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଚକ୍ର, ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଗଦା, ଚାଷର ଲଙ୍ଗଳ ଓ ମୁସଳ ରହିଛି, ଏବଂ ସାମ୍ନାରେ ଶଂଖ ଉପସ୍ଥିତ। ଏହି ଦୈବୀ ମାୟାରେ ଅନେକେ ଏହି ଗୁପ୍ତତାକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ଏଭଳି ମନ୍ଦରର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ଶେଷ ହେଲା। ଏହି ବର୍ଣ୍ଣନା ଶେଷରେ ଧରାମାତା ଧର୍ମ ଆଶା କରି, ସୋମେଶ୍ୱର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ, ଏବଂ ତିନି ନଦୀ ସଙ୍ଗମ ଆଦି କ୍ଷେତ୍ରମାନଙ୍କର ମହିମା ବିଷୟରେ କଥା ହେବାକୁ ଚାହିଲେ। ଧରାମାତା କହିଲେ— "ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମନ୍ଦରଠାରୁ ଉପରେ କେଉଁଠି ଅଧିକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ମୋତେ କହ।" ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ— "ମୁଁ ତୋତେ ମୋର ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଶାଳଗ୍ରାମ ବିଷୟରେ କହିବି। ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ, ଯଦୁବଂଶର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପୁଣ୍ୟଶୀଳ, ସମସ୍ତ କର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ପୁତ୍ର ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ବି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ଶୋଭାମୟା ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ହେ ବସୁଧା, ମୁଁ ଜନ୍ମ ନେବି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପରେ, ଯଦୁବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ପରେ, ମୋର ଆରାଧନା ପାଇଁ ସେ ଦଶ ଦିଗ ଘୁଞ୍ଚିଲେ। ଏହିପରେ, ହେ ବସୁନ୍ଧରା, ସେ ପିଣ୍ଡାରକ ନାମକ ମୋର ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ। ପୂର୍ବରୁ ଶିବ ଏଠି ଯୋଗୀଶ୍ୱର ଭାବେ ବିରାଜିଥିଲେ। ଏହି ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଶିବଙ୍କ ସହିତ ବିରାଜିଥିଲି।" ଏହିଭଳି, ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ଓ ଏହାର ଗୁପ୍ତ ମହିମା, ଶ୍ରୀବରାହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରାମାତାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।