ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମଚିତ୍ତ ହୋଇ ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ମଳିନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଯଦି କାହାର ମନ ମୋରେ ସମ ରହେ, ତେବେ ସେ ଲୋକର ପାଇଁ କୌଣସି କର୍ମ ଅଛି ନାହିଁ। ଯେଉଁ କୌଣସି କର୍ମ କରାଯାଏ, ତାହା ଜଳରେ ପଡ଼ିଥିବା ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ଅଲଗା ରହେ। ରାତି ହେଉ କି ଦିନ, କ୍ଷଣ, ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ଏକ ଉପକ୍ଷଣ—ସମୟ କହିଲେ ଯାହା ହେଉ, ସେ ସବୁବେଳେ, ଦିନ ରାତି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର କର୍ମ କରିଥାଏ। ଜାଗ୍ରତ କିମ୍ବା ସ୍ୱପ୍ନାବସ୍ଥା, ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ଦେଖିବା, ସମସ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ସେ କର୍ମ କରେ। ଏଠି ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଚଣ୍ଡାଳ ହେଉ କି ମାର୍ଗଭ୍ରଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବା ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଜାଣନ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ଓ ଦମ୍ପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ମୋର କର୍ମ କରନ୍ତି, ମୋତେ ହୃଦୟରେ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟରେ ଶାନ୍ତ ମନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ, ସେମାନେ ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ମୂଢ଼ ମନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ହେ ଅଧମ ମନୁଷ୍ୟ, ସେମାନେ ଦୁଃଖକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି, ଏକାଗ୍ର ମନେ ମୋରେ ଭକ୍ତି କର। ଯେଉଁମାନେ ସଦା ମୋରେ ଏକାଗ୍ର ମନ ରଖି, ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ମୋର ପୂଜା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲି, ହେ ପୃଥିବୀ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ। ଯଦି କେହି ଏକାଗ୍ର ମନେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହାଏ, ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ପିତୃପୁରୁଷ ଦଶ ଓ ପରେ ଦଶ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। କାମନା ଓ ମୋହକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି, ପିତୃମାନେ ନିମନ୍ତେ ଜନ୍ମର ଧ୍ୟେୟରେ ବିବାହିତା ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ। ତୃତୀୟ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଥ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପରେ, ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ପିତୃମାନେ ସ୍କନ୍ଧର ସ୍ନାନରେ ସଂତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ତୃତୀୟ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ ଏହି କ୍ରିୟା କରିଥିବା ଲୋକ ଅଧମ ହୁଏ। ଯଥାସମୟରେ, ସମସ୍ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଜାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ଭୋଗ ଅନୁମତି ଅଛି। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ମୋହରେ ଏହାରୁ ବିରତ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଉନ୍ନତି ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ହେ ପୃଥିବୀ, ଆଉ ଏକ ଗୁପ୍ତ କଥା ମୁଁ କହୁଛି, ଶୁଣ। ଯେଉଁମାନେ ମୋରେ ଭକ୍ତି ସହ କର୍ମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଜ୍ଞାନ, ଯୋଗ ଓ ସାଂଖ୍ୟ—ଏସବୁ ମନର ଆଶ୍ରୟ ବିନା ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଉଚିତ୍ ସମୟରେ ନିୟମ ରେ ଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ଭକ୍ତ ହୋଇ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଚତୁର୍ଥ ଦିନ ଆସିଲେ, ହେ ପୃଥିବୀ, ମୁଣ୍ଡର ମଳ ହଟାଇ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ବୁଦ୍ଧି ଓ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: "ହେ ଦେବୀ, ଆଦି, ଗୁପ୍ତ, ଅନନ୍ତ, ମଧ୍ୟ, ରଜସ୍ଵଳା, ଦିବ୍ୟ ମହିଳା, ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।" ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ହେ ପୃଥିବୀ, ରଜସ୍ଵଳା ନାରୀମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି। ଏପରି ହେଲେ, ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ କେହି ମଳିନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଏଭଳି, ନିତ୍ୟ ଦିନ, ସମସ୍ତେ, ହେ ଶୁଭେ, ମୋର ମନକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏକାଗ୍ର ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା, ହେ ପୃଥିବୀ, ସମସ୍ତେ ଏକମନ ହୋଇଯାଆନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଏପରି କରନ୍ତି—ସେମାନେ ପୁରୁଷ, ସ୍ତ୍ରୀ କିମ୍ବା ନପୁଂସକ—ସେମାନେ ମୋରେ ପ୍ରିୟ। ଏପରି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆଜି ମଧ୍ୟ ଏହି ସଂସାରରେ ଲୋକମାନେ ମୋତେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ହଜାର ମାତା, ପିତା, ଶତାଧିକ ପୁତ୍ର ଓ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ସଂସାର ଅଜ୍ଞାନ ଓ ମୋହରେ ଆବୃତ। ମାତା ଏକ ଦିଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, ପିତା ଆଉ ଏକ ଦିଗକୁ। ଏଭଳି ଏହି ଜୀବନ ଓ ଜଗତର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ନିୟମ ମୁଁ କହିଲି, ହେ ପୃଥିବୀ।