ଯଦି ଏପରି ଏକ ଅବସ୍ଥା ଥାଏ, ତେବେ ଶରୀରକୁ ପୋଷଣ କିମ୍ବା ଭୋଜନ କରିବାରେ, ମହିଳା ମାସିକ ଧରିଥିବାବେଳେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ଦୋଷ ଲାଗେ ନାହିଁ। ମୁଁ ଏହି ପୁରାତନ, ଆଦିହୀନ, ଅନ୍ତହୀନ, ଅଜନ୍ମା, ଦିବ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମାସିକ ଧରିଥିବା ଯେଉଁ ମହିଳା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଦୂଷିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ ସ୍ନାନ କରି, ହେ ଶୁଭଭାଗ୍ୟଶାଳି, ସେ ଫେରି ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରେ, ମନକୁ ମୋତେ ନିଶ୍ଚିତ କରି, ଭକ୍ତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ। ଏହିଠାରେ ପୃଥିବୀ ପଚାରିଲେ: ସେମାନେ କିପରି ଦୋଷ ଓ ଜନ୍ମ-ମୃତ୍ୟୁର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି? ଶ୍ରୀବରାହ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: ଯେଉଁଠି ମୋତେ ନିଷ୍କାମ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା, ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଭକ୍ତି ରଖି, ଏକାଗ୍ର ମନ ଓ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ ଧରି, ମୋର ଯୋଗରେ ନିଷ୍କାମତା ରଖେ, କିମ୍ବା ଯଦି କେହି ପରମ ପଦ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ଜ୍ଞାନ ଓ ବିରାଗ୍ୟ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ଲଭନ୍ତି। ମନ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଚେତନା ଦେହୀ ଜନଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ନୁହେଁ। ସମଚିତ୍ତ ଭାବରେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଥିବା ଲୋକମାନେ କେବେ ଦୂଷିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ। ଯଦି କେହି ମୋତେ ଏକାଗ୍ର ମନ ରଖେ, ସେ ପାଇଁ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ; ସେ କରୁଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଜଳରେ ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ଅଲିପ୍ତ ରହିଥାଏ। ଦିନ କିମ୍ବା ରାତି, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ଏକ କ୍ଷଣ କିମ୍ବା ତାହାର ଅଂଶ ମାତ୍ର ହେଉ, ସେ ସଦା ଦିନ ଓ ରାତି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ। ସେ ଜାଗ୍ରତ କିମ୍ବା ସ୍ୱପ୍ନାବସ୍ଥାରେ, ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ଦେଖିବାରେ, ସମସ୍ତ କ୍ଷଣରେ ଏହି କ୍ରିୟା ଚାଲିଥାଏ। ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଚଣ୍ଡାଳ କିମ୍ବା ମାର୍ଗଭ୍ରଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବା ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ଓ ନୀତି ଦ୍ୱାରା ଶୋଧିତ, ଯେଉଁମାନେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ଓ ହୃଦୟରେ ମୋତେ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ମନକୁ ଶାନ୍ତ ରଖନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ, ସେମାନେ ମୋତେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ମନରେ ମୋହ ରଖନ୍ତି, ହେ ଅଧମ ମନୁଷ୍ୟ, ସେମାନେ ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି। ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗକୁ ପଛେଇ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ମୋର ଉପାସନା କର। ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ମନ ସଦା ମୋତେ ଲଗିଥାଏ, ଯେଉଁମାନେ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତରେ ମୋର ଉପାସନା କରନ୍ତି, ହେ ପୃଥିବୀ, ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏମିତି ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲି। ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଯଦି କେହି ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜ ଦଶ ଦିଗରେ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦଶ ପରିବାରକୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରନ୍ତି। ଆସକ୍ତି ଓ ମୋହକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୃହିଣୀ ସହ ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ। ତୃତୀୟ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଛୁଅ ନାହିଁ, ଚତୁର୍ଥ ତ କଦାପି ନୁହେଁ। ଏହା ପରେ, ସେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଧ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବଜମାନେ ଏହି ବୀର୍ୟ ପିଅନ୍ତି—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ତୃତୀୟ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ଲୋକ ଅଧମ ହୁଏ। ଯଥାସମୟରେ, ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ଭୋଗ କରିବା ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଅନୁମୋଦିତ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଅଧମ ଲୋକ କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ମୋହରେ ଏହାରୁ ବିରତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଉନ୍ନତି କରନ୍ତି ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କହିବି, ଶୁଣ, ହେ ପୃଥିବୀ। ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମୋର ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଜ୍ଞାନ, ଯୋଗ ଓ ସାଂଖ୍ୟ ମନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖେ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଭକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ଯଥାସମୟରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥାଏ, ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ ଯେତେବେଳେ ସମୟ ଆସିଥାଏ, ଏହା ପରେ ମୁଣ୍ଡ ଆଦିର ଅପବିତ୍ରତା ସ୍ନାନ କରି ଶୁଧ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ ବୁଦ୍ଧି ଓ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ହେ ପୃଥିବୀ, ମନ ଏକାଗ୍ର କରିବା ଦ୍ୱାରା ମୋର କୃପା ଲଭିପାରିବ।