ଏହିପରି ଦୁଷ୍କର କର୍ମ ସମାପ୍ତ କରି, ଜଣେ ଜଣେ ନିଜ ପ୍ରାଣକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ, ସେଠି ମୋର ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉଥିବା ବେଦଧାରା ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ସେ ଅମର ହୁଏ। ହିମାଲୟ ପାହାଡ଼ର ଏହି ଢାଳରେ, ଚାରିଟି ପିଠି ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ପର୍ବତ ଶିଖର ଅଛି। ଯେଉଁଠାରେ ଚାରି ରାତି ଉପବାସ କରି କୌଣସି ଜଣେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେଠି ମୋର କର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ଯଦି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ମୋର ନିଜ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଦ୍ୱାଦଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସରୋବର ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ପର୍ବତ ଶିଖରରେ, ଏକ ବଡ଼ ଗଛ ତଳେ, ପାଥର ଉପରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ଅବସ୍ଥିତ। ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିଟି ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ମୋର କର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ସେଠି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲୋକପାଳ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ ମୋର ଏକ ବଡ଼ ଭୂମି ସରୋବର ଅଛି। ଏଠାରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ମୋର ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାକୁ ମେରୋର୍ବରା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ସେଠି ତିନିଟି ଝରଣା ପଡ଼େ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁଳସୀ ସର୍ବଦା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭା ଦେଇ ଚମକେ। ଯେଉଁମାନେ ସେଠି ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେଠି ମୋର ଏହି ଗୁପ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ଯଦି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସେଠି ଆଉ ଏକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହାକୁ ମନସୋଦ୍ଭେଦା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ଏଠି ଏକ ଦିନ ଏବଂ ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି ଯେଉଁମାନେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହତ୍ତ୍ବ ପାଆନ୍ତି। ଏଠି ଆଉ ଏକ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ପଞ୍ଚଶିରା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବଡ଼ ଶିର ଥିବା ପାହାଡ଼ ଶିଖରରେ ପଞ୍ଚଟି କୁଣ୍ଡ ଅଛି। ସେଠି ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟମ କୁଣ୍ଡ ସ୍ଵୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ। ଯେଉଁମାନେ ପାଞ୍ଚ ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେଠି ମୋର ଏହି ଗୁପ୍ତ ପଞ୍ଚଶିରାରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ, ଧୀର, ରାଗ ଓ ମୋହ ରହିତ ହୋଇ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଠି ଆଉ ଏକ ମୋର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସୋମାଭିଷେକ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ପାଇଥିଲେ, ମୁଁ ସୋମଙ୍କୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କରିଥିଲି। ସେଠି ମୁଁ ଅତ୍ରିଙ୍କ ପୁଏଁ ସମ୍ଭାବନା ଦେଖି ଖୁସି ହୋଇଥିଲି, ଏବଂ ମୋର କୃପାରେ ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏଠି ହେଉଛି ସ୍କନ୍ଦ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଲୟ ସ୍ଥାନ। ଏଠି ସୋମଗିରି ନାମକ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଝରଣା ପୃଥିବୀକୁ ପଡ଼େ। ଯେଉଁମାନେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଦୁଷ୍କର କର୍ମ କରି ସେଠି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଉର୍ବଶିକୁଣ୍ଡ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ଦେବୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟା କରେ। ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ମୁଁ ସେଠି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲି। ବଦରୀରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଫଳରେ ମୁଁ ଦଶ କୋଟି, ଦଶ ବର୍ଷ, ଦଶ ଅର୍ବୁଦ ଧରି ରହିଥାଏ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ମାର୍ଗରେ ରହିଲେ ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଦେଖି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତପସ୍ୟାରେ ଅବିଚଳ ରହି ସବୁକିଛି ଦେଖେ।