ଭଗବାନ୍ କହିଲେ— ହେ ପୃଥିବୀ, ଯେଉଁଠାରେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ହୋଇ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଏ, ସେଠି କୌଶିକୀ ଓ କୋକା ନଦୀର ସଂଗମ ଅତି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ। ଯିଏ ଏଠାରେ ଦିନ-ରାତି ଦେହ ଧୋଇ ରହିଥାଏ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରେ, ତାହା ଲାଭ କରେ। ଏଠାରେ ଯଦି କେହି ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ୍ ହୋଇ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେଉଁଠି ତିନିଟି ଝରଣା କୌଶିକୀ ନଦୀକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ପଡ଼ିଥାଏ। ଏଠାରେ ଯଦି କେହି ସ୍ନାନ କରିବା ବେଳେ ମାଛ ଦେଖେ, ଏବଂ ଯଦି ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପୁନି ମାଛକୁ ଦେଖେ, ତେବେ ଏହି ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ମୋର ପରମ ରହସ୍ୟ ଲାଭ କରି ମୁକ୍ତି ପାଏ। ମୋର କୋକାମୁଖ ନାମକ ତୀର୍ଥ ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନ ବ୍ୟାପକ। ଏହି ସ୍ଥଳ ଶିଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ସମାନ ଚମକେ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିଠାରେ ପହଞ୍ଚିପାରିନାହାନ୍ତି। ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁଠି କେହି ଜୀବନରେ କୋକାମୁଖକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠି ଏହା ସମସ୍ତ ରହସ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ମହାନ୍। ସାଂଖ୍ୟ କିମ୍ବା ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏହି ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହି କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି, ଯାହା ତୁମେ ପଚାରିଥିଲ। ଏହି କୋକାମୁଖର ମହିମା ଯେଉଁ ଜଣେ ପଢ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା କହନ୍ତି, ସେ ଯେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଏହି କଥା ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏଭଳି, ଶ୍ରୀ ବରାହ ପୁରାଣରେ 'କୋକାମୁଖର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଏହି ଶତଚତୁର୍ଦ୍ଧଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଛି। ଏବେ ମୁଁ ବଦରିକାଶ୍ରମର ମହିମା କଥା କହିବି— ହିମାଳୟର କନ୍ଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଏହି ଶିକ୍ଷା ଶୁଣ। ଅତି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ମଧ୍ୟ କେହି ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିପାରେନାହାନ୍ତି। ମୋର ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ହିମଶୀଳାର ଉପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ। ଶିଳାର ଶୀର୍ଷରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରହ୍ମକୁଣ୍ଡ ଅଛି। ଯଦି କେହି ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ସେଠି ସ୍ନାନ କରେ, କିମ୍ବା ସଂଯମ ଓ ସଂକଳ୍ପରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ହୋଇ ସେଠି ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେଠି ମୋର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଗ୍ନିସତ୍ୟ ନାମକ ପରମ ସ୍ଥାନ ଅଛି। ପୁନି, ବଦରୀର ମୋ ଆଶ୍ରମ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏଠାରୁ ଶିଖରରୁ ଏକ ବଡ଼ ଝରଣା ପୁନି ପଡ଼େ। ଯଦି କେହି ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ, ବଦରୀ ଆଶ୍ରମର ପଞ୍ଚଶିଖ ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି। ସେଠି ପାଞ୍ଚ ଝରଣାରେ ଯଦି କେହି ସ୍ନାନ କରେ, କିମ୍ବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ସେଠି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ, ତେବେ ମୋର ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଚତୁଃସ୍ରୋତ ନାମକ ସ୍ଥାନ ଅଛି। ଏଠି ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କଲେ ମହାପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ଏହିପରି ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରମାନଙ୍କର ମହିମା ହେଉଛି।