ଏହି କଥା ଏପରି, ପୂର୍ବରୁ ଏକ କ୍ରିୟାର ଦୋଷରୁ ମୁଁ ରାକ୍ଷସୀ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲି। ଏହି ଦୁଃଖର କାରଣ ଜାଣି, ମୁଁ ଏକ ଦିନ ଏକ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ କହିଲି। ତାହାପରେ ସେ ରାକ୍ଷସ ମୋର କଥାକୁ ଶୁଣି, “ତଥାସ୍ତୁ” ବୋଲି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ସେ ଏହିମଧ୍ୟ କହିଲେ, “ଯଦି ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ ମନ ନେଇ ମୁକ୍ତ ହେଉଛ, ତେବେ ଏହି ଵର ଦେଉଛି।” ସେ ଏହି ଵର ଦେଇ କହିଲେ, “ଯିଏ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରେ, ସେ ଏହି ଵର ଦେଇଛି।” ଏହି ଭାବେ ସେ ଶୁଭ୍ର ଓ ଦୋଷହୀନ ଭାବରେ, ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ଅସାଧାରଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ବ୍ରହ୍ମାପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଏହି କଥା ମୋତେ, ଓ ବୁଦ୍ଧିମତୀ, ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ ଶୁଣାଯାଇଥିଲା। ସେ ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଯିଏ ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତିରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଏ। ଯେଉଁଠାରେ ମୋର ଗୀତର ଧ୍ୱନି ଶୁଣିଲେ, ସେଉଁଠାରେ ମଣିଷ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିପାରନ୍ତି। ଏହି ମଣିଷ ମାନବ ଶରୀରରେ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ୱଶକ୍ତିରେ ଜିତିଥିଲେ। ସେ ନମ୍ବରେ ନବ ହଜାର ଏବଂ ନବ ଶତ ବର୍ଷ ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, କୁବେରଙ୍କ ଆସନରୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଏହି ଦିନ ସେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଓ ପୃଥିବୀ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ସଂସାର ବନ୍ଧନ କାଟି ଯାଇପାରିବେ। ତିରିସ ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ତିରିସ ଶତ ବର୍ଷ ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହି ନିଷ୍ଠାର ଫଳ ମିଳେ। ଯିଏ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ, ସେ ସଂସାର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ମୋର ଭକ୍ତ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପରେ ରାଜା ରାଜାନ୍ତ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଯିଏ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ମୋ ପଥରେ ଚାଲେ, ସେ ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ମୋର ଭକ୍ତମାନେ ଶାନ୍ତି ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ, ସେ ଦଶ ପୂର୍ବଜ ଓ ଦଶ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରେ। ଯିଏ ଭାଗବତ ଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ପାଠ କରେ, ସେ ନିଜେ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଯଦି କେହି ସିଦ୍ଧି, ମଙ୍ଗଳ, ଶୁଭ ଓ ମୋ ପ୍ରିୟ ଚାହେ, ସେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ କଦାଚିତ୍ ଶାସ୍ତ୍ର ନିନ୍ଦା ପାଇଁ ପାଠ କରିବ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଭାବେ, ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ଦିବ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ, ଚଣ୍ଡାଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସଙ୍କ ସମ୍ବାଦରେ, ‘ବରାହମହିମା’ ନାମକ ଏହି ଏକ ଶତ ତିରିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟୁଟ ଭାବେ ରହିଛି। ଏବେ କୋକାମୁଖ (ବଦରୀ) ମହିମା ଅନ୍ତର୍ଗତ କଥା ଆସିଲା। ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ତୁମେ ଶୁଣିଛ, ଓ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛ। କିନ୍ତୁ ସେଇ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ କଣ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ତୁମ ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ରୂପରେ ବସିଛ? ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ, “ମୋତେ ଶୁଣ, ମୁଁ କେଉଁଠି ବସିଛି, ତାହା ଏବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛି। ଯେଉଁ ସ୍ଥାନକୁ କୋକାମୁଖ ବୋଲି କହିଥିଲି, ସେହି ଲୋହାର୍ଗଳ ନାମକ ସ୍ଥାନ, ଯାହାକୁ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ରାଜା ଯାଞ୍ଚ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଓ ସଂସ୍ଥାନ ସହିତ, ଏହି ସମଗ୍ର ଜଗତ୍—ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ—ମୋର ଆଶ୍ରୟ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଇଚ୍ଛାର ପଥ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ଜାଣନ୍ତି। ତାହାପରେ ଦେବତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ କହିଲା, “ସେଇ ଉତ୍ତମ କୋକାମୁଖ କିପରି? ଆପଣ ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ।” ତେବେ ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ, “କୋକାମୁଖଠାରୁ ଉତ୍ତମ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ନାହିଁ, ଏବଂ କୋକାମୁଖଠାରୁ ପ୍ରିୟ କିଛି ନାହିଁ। ଯିଏ କୋକାମୁଖକୁ ଯାଇ ପୁନି ଫେରିଯାଏ, ସେହି ଉପରେ ମୋର କୃପା ଥାଏ। ତୁମେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ କୋକାମୁଖ ସମାନ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ନଥିଲା, ନ ହେବ। ସେଠି ମୋର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପ ଗୁପ୍ତ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଅନେକେ ଜାଣନ୍ତି ନାହାନ୍ତି।