ଏହି କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଭୁ କହିଲେ—ମୋ ଭକ୍ତ ଯେଉଁଠି ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେଉଁଠି ଠିକ୍ଭାବେ ଗୋବର ବୋହିଥାଏ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। “ହେ ଧନ୍ୟଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏହି କଥାକୁ ସତ୍ୟ ଭାବେ ଏବଂ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରବଣ କର; ଏହାର ମହିମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅପୂର୍ବ। ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହଜାର-ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। କ୍ରଉଞ୍ଚଦ୍ୱୀପରୁ ପତିତ ହୋଇଥିବା ରାଜା ମଧ୍ୟ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହୁଅନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ଶୂଚିତ୍ୱ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ହେ ପୃଥିବୀ, ଏହାକୁ ଶୁଣ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଶୁଦ୍ଧ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅତି ଭକ୍ତିଶୀଳ, ଦୋଷରହିତ ଓ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ। ସେ ଶତ-ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ। ଏତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହି, ସେ ରାଜା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହୁଅନ୍ତି। ପରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ମୋ ନିୟମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ହୋଇ, ସେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲୀନ ହୋଇ ଗୀତ ଗାନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ଗୀତରେ ଯେତେ ଅକ୍ଷର ଅଛି, ସେତେ ଜନ୍ମ ପରେ ସେ ସୁନ୍ଦର, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, କୌଶଳୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବେଦର ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ସେ ମୋର ଭକ୍ତ ଭାବରେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରୁ ପଡ଼ି ଯିବା ପରେ, ମୋର ଗୀତରେ ଭକ୍ତି ରଖି, ସେ ପୃଥିବୀରେ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ମୋର କୃପାରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ସହିତ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ହାତ ଜୋଡି ସମ୍ମାନରେ ପୃଥିବୀ ଆଉଥରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“କେଉଁଠି ସେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଗୀତର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ?” ତେବେ ବରାହଦେବ କହିଲେ—ଦୂରରୁ ଯେଉଁଠି ମୋରେ ନିଷ୍ଠାରେ ଜାଗି ରହିଥାଏ, ଓ ବର୍ଷରେ ବର୍ଷ ଗୀତ ଗାଇଥାଏ, କୌମୁଦ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ସେଠାରେ ଏକ ଚଣ୍ଡାଳ ଜାଗି ରହିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କୁ ଧରିନେଲା। ଦୁଃଖ ଓ ବେଦନାରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ସେ ଚଳିତ ହେବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ପଚାରିଲା—"ତୁମେ ଏପରି କାହିଁକି ଘୁରୁଛ?" ସେ ମାଂସାହାରୀ ରାକ୍ଷସ, ମାନବ ମାଂସର ଲୋଭରେ, କହିଲା—"ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ନିୟମାନୁସାରେ ତୁମେ ମୋର ଉପବାସ ଭଙ୍ଗର ସମୟରେ ଖାଦ୍ୟ। ମୋତେ ଯେତେବେଳେ ଏହି ଖାଦ୍ୟ ମିଳିବ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତୋଷ ମୁଁ ପାଇବି।" ଚଣ୍ଡାଳ ମୋ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ, ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ସେ କହିଲେ—"ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଦିଆଯାଇଛି।" ପରେ, ପ୍ରଭାତରେ ଯାଇ, ସେ ନିୟମାନୁସାରେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଚଣ୍ଡାଳଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଭୁକ୍କରେ ପୀଡିତ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ କହିଲା—"ତୁମେ ପୁଣି ଫେରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ କି?" ଚଣ୍ଡାଳ କହିଲେ—"ମୁଁ ଚଣ୍ଡାଳ ହେଲି ମଧ୍ୟ, ପୂର୍ବ ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଦୂଷିତ, ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଶୁଣ, ହେ ରାକ୍ଷସ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୁଣି ଫେରିବି। ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଆଉ ଥରେ ଫେରିବି; ଯଦି ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସ କର, ତେବେ ମୋତେ ଛାଡ଼।" ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ ସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି। ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରାଜା ଓ ନାରୀମାନେ ଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ କେବେ ମିଥ୍ୟା କହିନାହାନ୍ତି। ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ; ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଚନ୍ଦ୍ରମା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।