ମୋତେ ପ୍ରତି ଆପଣଙ୍କର ସ୍ନେହ ଓ ପ୍ରୀତି ଦେଖି, ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍—ଏପରି ଆବେଗରେ ନିଳକମଳ ମାନଙ୍କୁ ସମ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଶ୍ରୀମାନ୍ ମୃଦୁ ଓ ମଧୁର କଥା କହିଲେ। "ସୁନ୍ଦରୀ, ମୁଁ ସତ୍ୟ ଶପଥ କରି କହୁଛି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସବୁ କଥା କହିଦେବି। ଏହି ସବୁର ମୂଳ ହେଉଛି ତପସ୍ୟା, ରାଜ୍ୟ ସତ୍ୟ ଉପରେ ଭିତି କରି ଦଢ଼ ହୁଏ। ମୁଁ କେବେ ମିଛ କଥା କହିନାହିଁ; ଆପଣ କହନ୍ତୁ, ମୁଁ କଣ କରିବି? ଚାହିଲେ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ପରମ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରାଇଦେବି।" "ଏଠି ଏକ ସଂକଳ୍ପ ଅଛି—ଯିଏ ଶୟନ କରୁଛି, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କେବଳ କ୍ଷଣମାତ୍ର ରହିଥାଏ।" ଏଭଳି ଭାବେ ରାଜ୍ୟକୁ ସବୁ ଅପରାଧୀ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରି ଶୁଦ୍ଧ କରି, ସେ ତାହାକୁ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଇ, ପଞ୍ଚମ ଅବସ୍ଥାକୁ ଚାଲିଗଲେ। "ଏହି ଧର୍ମ ମନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରୂପରେ ଏହି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।" ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ସଂକଳ୍ପ ହୋଇଥିଲା, ନିଜ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହିଲେ। "ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରତ ଅନ୍ୟାୟ ଭାବେ କରାଯାଏ, ତେବେ ସେହି ବ୍ରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦୂଷିତ ହୁଏ।" "ଏହି ବିଷୟରେ କ'ଣ ଲୁଚାଇବାକୁ ଅଛି, ଯାହାକୁ ନେଇ ଆପଣ ବିପଦ୍ଗ୍ରସ୍ତ?" ଆପଣ ମାଂସ, ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ଜାମା ଓ ଅଳଙ୍କାର ଭୋଗ କରନ୍ତି। "ହେ ରାଜନ୍, ଆପଣ ନିରନ୍ତର ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି; ମୁଁ ଥିଲେ ନାହିଁ, ତେବେ କ'ଣ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିବ?" ଧର୍ମ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରୁଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ମିଶ୍ର ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ରାଜା ଓ ରାନୀ ଏକାସাথে ଜଳ ଅଞ୍ଜଳି ଗ୍ରହଣ କରି, କିଛି କ୍ଷଣ ବିଶ୍ରାମ କଲେ। ସେଠି, ସବୁ ପିତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁଅକୁ ମଧୁର କଥା କହିଲେ। ପିତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶ୍ରୀମାନ୍ ପୁଅ ମହାନ୍ ମାନ୍ୟତା ସହ କଥା ଦେଲେ। ଏଭଳି ଭାବରେ ସମୟ ବିତିଲା, ଦୁଇଜଣ ଏଠି ରହିଲେ, ହେ ପୃଥିବୀ। "ଆସ, ଆସ, ପ୍ରଭୁ, ଚଳନ୍ତୁ; ଗୁପ୍ତ ଭାବନା ଦେଖନ୍ତୁ।" ସେଠିଏ ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ି ମୃତ୍ୟୁ ଲାଭ କଲେ। ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତି ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ଭକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ତାପରେ ସେମାନେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଏହି କଥା ଜାଣ, ହେ ପୃଥିବୀ। ତାପରେ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଦୁର୍ଲଭ କର୍ମ, ଅର୍ଥାତ୍ ବରାହ ଅବତାରର କଥା କରିଲେ। ଏହିପରି ଭାବରେ, ଏଠିରେ 'ସୂର୍ୟଙ୍କ ଦାନ ଓ ଗୃଧ୍ର-ଶୃଗାଳ କଥା' ନାମକ ୧୩୭ତମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ, ପବିତ୍ର ବରାହ ପୁରାଣର ତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ, ବରାହଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ଖଞ୍ଜରୀଟ ପକ୍ଷୀର କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି; ସେ ସମୟରେ ସୌକରବ ଦେଶରେ ଏହି ପବିତ୍ର ଗାଥା ଶୁଣିଲେ। ତାପରେ, କମଳନୟନୀ ଓ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରଥମ, ଆଶ୍ଚର୍ୟରେ ପ୍ରଭୃତ ମନ ନେଇ ପୁନି ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। "ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଅନାସକ୍ତି ଥିଲେ ମାନବ ଜନ୍ମ ମିଳେ। ନୃତ୍ୟ କଲେ କି ଫଳ? ଜାଗି ରହିଲେ କି ମେଳେ? ବା ଝାଡ଼ୁ ଦେଇବା, ଲେପନ କିମ୍ବା ସୁଗନ୍ଧ ଓ ପୁଷ୍ପ ଦେଇବାରେ କଣ ପୁଣ୍ୟ? ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ, ପାଠ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଏହାଦି ଦ୍ୱାରା କଣ ମିଳେ?" "ମୁଁ ଏହି କଥା ଶୁଣି ମୋର ହୃଦୟରେ ବିଶେଷ ଜିଜ୍ଞାସା ଉପଜିଛି,"—ଏହିପରି ଭାବେ ପୃଥିବୀ ଧର୍ମ ଅଭିଲାଷୀ ଭାବେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ମଧୁର କଥାରେ ଉତ୍ତର ଦେଇ, "ସୁନ୍ଦରି, ତୁମେ ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ତାହାର ସତ୍ୟ ମୁଁ କହିବି। ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ମୁଁ କହିଦେବି।" "ଏଠି ଏକ ପକ୍ଷୀ ବହୁ ଜିନିଷ ଖାଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଦହଜମରେ ପୀଡିତ ହେଲା। ସେଠି କିଛି ପିଲା ଖେଳିବାକୁ ଆସି, ମୃତ ପକ୍ଷୀକୁ ଦେଖିଲେ। 'ଏହା ମୋର! ଏହା ମୋର!' ବୋଲି ସେମାନେ ଆପସରେ ଛିନିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ତାପରେ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ସେଇ ପକ୍ଷୀକୁ ଧରି ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲା।" ଏହିପରି ଭାବେ, ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ଶ୍ରବଣ କରିଲେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ।