ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ବେଳେ Saukara ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଶରୀର ଛାଡି ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ପହଁଚନ୍ତି। ଏଠାରେ ନିୟମିତ ଭାବେ ବ୍ୟଥିତ ହୋଇ ନିର୍ମଳ ହୋଇଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ଗୋଟିଏ ଉତ୍ତମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧି, ଶୁଭ ରୂପ ଓ ନିର୍ମଳତା ଦେଖାଯାଏ। ବିଶେଷ କରି ଏଠିରେ ବୈଶାଖ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ନିୟମାନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ବଡ଼ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପ୍ରଚୁର ହୋଇଥାଏ, ଅପରାଧ ଦୂର କରି ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇଥାଏ। ଏହି ତୀର୍ଥରେ, ଚତୁର୍ଭୁଜ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ, ଯିଁଁ ଚକ୍ର, ଗଦା, ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଉଦ୍ଭାସିତ ହୋଇଥିଲେ। ଚକ୍ର ତୀର୍ଥରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେମାନେ ନିଜ ଜୀବନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିଥାନ୍ତି। ସେଠାରେ ଜୋଡି ହାତ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି ବିଷ୍ଣୁ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ କଥା କହିଥିଲେ—"ମୋତେ ଏହି କଥା ଠିକ୍ ଭାବରେ କୁହ, କାରଣ ଏହା ବିଷୟରେ ମୋର ଅଧିକ ଜିଜ୍ଞାସା ଅଛି।" ପୃଥିବୀକୁ ଏକ ଡ଼଼ମ୍ବ ଶବ୍ଦରେ ଉତ୍ତର ଦିଆଯାଇଥିଲା—"ଏହି କାରଣ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୂଜିତ ହୋଇଛି, ସେ ମୋତେ ଦୁର୍ଲଭ ମୂର୍ତ୍ତି ଦେଖିବାକୁ ପାଇଛି, ଯାହା ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର। ମୋର ତେଜରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ସେ ମୋତେ ଦେଖିପାରିବ ନାହିଁ, ଭୟରେ ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଉପର-ନିମ୍ନ ହେଉଛି, କଥା କହିପାରିବ ନାହିଁ।" ତାପରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ନିଖୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ସୋମ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ—"ମହାପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ତେବେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଗତ ରହିବ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ବସି ରହିବି। ଆପଣ ମୋର ଯେଉଁ ମୂର୍ତ୍ତି ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି, ତାହା ଯାହା ହେଉ, ମୋର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କେବଳ ଯଜ୍ଞରେ ସୋମ ପିଇବେ। ନବମୀ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଆପଣ କ୍ଷୟ ହେଲେ, ସେଠାରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ପୂରଣ ହେଉଥାଏ। ବିଷ୍ଣୁ, ମୋର ଚିତ୍ତ କଦାଚିତ୍ ଅଧର୍ମ ଦିଗରେ ଝୁକିବ ନାହିଁ; ଯଦି ଝୁକିଥାଏ, ତେବେ ଆମେ ଉଦ୍ଭିଦ ଅବସ୍ଥାକୁ ପତିତ ହେବୁ—ଏହିପରି ହେଉ। ଯଦି ଆପଣ, ଆଦି-ମଧ୍ୟ-ଅନ୍ତ ତିନି ନିର୍ବାଣ ମହାପ୍ରଭୁ, ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ କରିଛନ୍ତି, ତେବେ..." ଏପରି ସୋମଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବିଷ୍ଣୁ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ସୋମ ତୀର୍ଥରେ, ଯାହା ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପଲବ୍ଧି ହୋଇଥିଲା। ଏଠି, ଅଷ୍ଟମ ଭକ୍ତ ନିଷ୍ଠା ଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଉପାସନା କରିଥିଲେ। ସେଠି ବଡ଼ ଆତ୍ମା ସୋମ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ—ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ଉପରକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଇ ଦଣ୍ଡସ୍ଥ କ୍ଷମା ଦେଇ ରହିଥିଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନ୍କ ନାୟକ ହୋଇଗଲେ। ତିରିଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ତିରିଶ ଶହ ବର୍ଷ ଧରି ସେ ଧନ, ଗୁଣ ଓ ଦାନରେ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇଥିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇ ସେ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଗଲେ। ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ସେମାନେ ଜାଣିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଥରେ ଚଲନ୍ତି। ଏଠି ଅନ୍ଧାର ହେଲେ, କେହି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ନାହିଁ; କେବଳ ଆଲୋକ ଦେଖାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ସୋମ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ କହୁଛି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଜନ—ଏହା ଏକ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ।