ଏକ ଦିନ, ବହୁତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଭୟଙ୍କର ଅଜୀର୍ଣ୍ଣରେ ପୀଡିତ ହେଲେ। ଏହି ପାପର ଫଳରେ, ଏକ ଜନ୍ମରେ ସେ କୁକୁର ଓ ବାନର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ସେ ଅନ୍ଧ ହେଲେ, ତା'ପରେ ଏକ ଉଠୁଆ ମୂଷ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ପବିତ୍ର, ଭଗବାନଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ଭକ୍ତ ଓ ଦୌଷ୍ୟମୁକ୍ତ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ମୋର ଉପାସନାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଏହି ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ପାଳନ କରି ଲୋକେ ପାପ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାନ୍ତି। ତିନି ଦିନ ଦୁଧ ଓ ତିନି ଦିନ ପିଠା ସେବନ କରି, ରାତିର ଶେଷରେ ଉଠି ଦନ୍ତ ମାଜି, ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କ୍ରମେ କରେ, ସେ ଅତି ମହାନ ଉପାଖ୍ୟାନ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ। ଏହି ଧର୍ମ ଓ ସଦ୍ବ୍ୟବହାର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଖ୍ୟାତି ଦେଇଥାଏ। ଯେଉଁଠି ଲୋକ ପ୍ରତିଦିନ ଶୁଭ ସମୟରେ ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନ ପାଠ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଆରୋଗ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଲୋକ ପ୍ରତିଦିନ ଏହା ପାଠ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଏହି ପାଠ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ଅଧିକାର ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳୀନ ପୂଜା ଅଟୁଟ ଅଂଶ। ତଥାପି, ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନ ମୂର୍ଖ ବା ଖରାପ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏଭଳି, ହେ ଦେବୀ, ଉଚିତ ଆଚରଣର ନିଷ୍କର୍ଷ ତୁମକୁ କୁହିଦେଲି। ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ ବରାହ ପୁରାଣର ‘ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ସୂତ୍ର’ ନାମକ ଏକ ଶତ ତିରିଶିଟି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ ଆମେ ଗୃଦ୍ର ଓ ଶୃଗାଳର ଉପାଖ୍ୟାନ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ଆସିଲୁ। ଏଠାରେ ଆଦିତ୍ୟ ବ୍ରତର ଦାନ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଆସିଲା—ଏହି ମହାପାପ ପରିଶୋଧନର ଉତ୍ତମ ଉପାୟ ଶୁଣି, ଦେବୀ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ମ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ସେ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଯେଉଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କର୍ମ କଥା କହିଛନ୍ତି, ଏହି ଧର୍ମର ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରେ। କୁବ୍ଜାମ୍ରକ ନାମକ ଶୁଭ ବ୍ରତ କ’ଣ ଓ କେମିତି ପାଳନ କରାଯାଏ?” ଶ୍ରୀବରାହ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏହା ମୋର ପରମ ତୀର୍ଥ, ପବିତ୍ର ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ। କୋକାମୁଖ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥ, ଏବଂ କୁବ୍ଜାମ୍ରକ ମଧ୍ୟ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ହେ ଦେବୀ, ସେଠି ତୁମକୁ ମୁଁ ପାତାଳରୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲି। ପୃଥିବୀ ପଚାରିଲେ—ସେଠି ସ୍ନାନ କରିବା କିମ୍ବା ଜଳ ପାନ କରିବାରେ କେଉଁ ଫଳ ମିଳେ?” ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ, “ଯେଉଁଠି ସଉକର ତୀର୍ଥରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଲୋକ କ’ଣ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ଶୁଣ। ଯେଉଁ ଲୋକ ସେଠି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠିର ଫଳ ଶୁଣ, ହେ ଶୁଭଦାୟିନୀ। ସେଠି ଯିବା କିମ୍ବା ମୋର ମୁହଁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ, ଦଶ ପୂର୍ବଜ, ଦଶ ପରଜ ଓ ଅନ୍ୟ ସାତ, ପାଞ୍ଚ ପିଢି ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି। ସେ ଲୋକ ଧନଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶରୀର, ନୀତିମାନ୍, ଏବଂ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ମାନବ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି, ସେ ଦୌଷ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ସଉକର ତୀର୍ଥରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠିର ଶକ୍ତିରେ ଶୀଘ୍ର ଦେହ ଛାଡ଼ି ସେମାନେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ଯାନ୍ତି। ସେଠି ସ୍ନାନ କରିବାରେ ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ ଲାଭ ହୁଏ, ତାହା ଶୁଣ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି। ଏଉଁଠି ଲୋକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁଥାନ୍ତି। ବୈଶାଖ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ନିୟମାନୁସାରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କୁଳରେ ଧନଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ସେ ଅନ୍ୟାୟରୁ ଦୂର ରହି, ଦୀକ୍ଷିତ ହୁଏ। ଏହିପରି ପରିକ୍ରମା କରି, ଚତୁର୍ଭୁଜ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମଧାରୀ ଭଗବାନ ଦର୍ଶନ ଦେଇଥାନ୍ତି।