ଏଠି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି ଏକ ପବିତ୍ର ଗାଥା, ଯାହାର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପାନ କରିବା ସହିତ—ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ମଣିଷ ଗାୟର ପଞ୍ଚ ଉତ୍ପାଦ ପାନ କଲେ, ସେ ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳରେ, ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯଦି କେହି ଅପରାଧ କରିଥାଏ, ସେ ୧୩ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚର୍ମକାର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଥାଏ, ଏବଂ ବରାହ ଅବସ୍ଥାରୁ ପତିତ ହେଲେ, ନିନ୍ଦିତ କୁକୁର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଥାଏ। ମୋ ଭକ୍ତ, ଯିଏ ନମ୍ର ଏବଂ ଅପରାଧ ରହିତ, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୃଥିବୀ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଢୋଳ ନବଜାଇ ମୋତେ ଜାଗାଇଦିଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ସୁନ୍ଦରି, ମୁଁ ମୋ ପ୍ରିୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଥା କହିବି। ପ୍ରତି ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଯିଏ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଏବଂ ଯିଏ ଅତି ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ଅଜୀର୍ଣ୍ଣରେ ପୀଡିତ, ସେ ଏକ ଜନ୍ମରେ କୁକୁର ଓ ବାନର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଥାଏ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ସେ ଅନ୍ଧ ହୁଏ, ତା’ପରେ ମୂଷ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଥାଏ। ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତ, ଏବଂ ଅପରାଧ ରହିତ, ସେ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ପାପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ତିନି ଦିନ ଧରି ଦୁଧ ଓ ତିନି ଦିନ ଧରି ପିଠା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି। ରାତି ଶେଷରେ ଉଠି, ଦନ୍ତ ମାଜି, ଯିଏ ଏହିପରି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଲାଭ କରେ। ଏହା ସମସ୍ତ ଗାଥାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଏହା ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଓ ଯଶସ୍ୱୀ ଧର୍ମ ରୂପେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଯିଏ ନିତ୍ୟ ଶୁଭ ସମୟରେ ଏହି କଥା ପଢ଼େ, ସେ ସମସ୍ତ ଆରୋଗ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କରେ। ଯିଏ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି କଥା ନିତ୍ୟ ପଢ଼େ, ତା’ପାଇଁ ଏହା ପଠନୀୟ, ଏହା ଆଧିକୃତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳୀନ ପୂଜାର ଅଂଶ। କିନ୍ତୁ ଏହା କୌଣସି ମୂଢ଼ ବା ଖରାପ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏଭଳି, ହେ ଦେବୀ, ଉଚିତ ଆଚରଣର ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଏହିପରି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଓ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିଧିର ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏହା ପରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଗୃଧ୍ର ଓ ଶୃଗାଳର କଥା। ଏଠାରେ ଆଦିତ୍ୟ ବ୍ରତର ଦାନ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଲା—ଏହି ମହାପାପ ଶୁଦ୍ଧିର ସ୍ରେଷ୍ଠ ଉପାୟ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କିପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ କରେ, ତାହା ଶୁଣି ଦେବୀ ପ୍ରଶଂସା କରି କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, କୁବ୍ଜାମ୍ରକ ବ୍ରତ କ’ଣ ଏବଂ କିପରି ପାଳନ କରାଯାଏ?” ଶ୍ରୀବରାହ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—“ଏହା ମୋର ପରମ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର, ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ଯାହାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ କରନ୍ତି। କୋକାମୁଖ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥାନ, ଏବଂ କୁବ୍ଜାମ୍ରକ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ମୁଁ ତୁମକୁ ପାତାଳରୁ ଉଠାଇ ଏଠାରେ ବସାଇଥିଲି। ପୃଥିବୀ ପଚାରିଲେ—‘ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ଜଳପାନ କରିଲେ କ’ଣ ଫଳ ମିଳେ?’” ତେବେ ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ—“ଯେଉଁମାନେ ସୌକର କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କ’ଣ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଶୁଣ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା, ଏଠାରୁ ଚାଲିଯିବା କିମ୍ବା ଏଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେବାର ଫଳ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ମୋର ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରର ଫଳ ଶୁଣ, ହେ ସୁନ୍ଦରି। ଏଠାକୁ କେବଳ ଯିବା କିମ୍ବା ମୋର ମୁହଁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରରେ, ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଦଶ ପୂର୍ବଜ, ସାଥିରେ ସାତ ଓ ପାଞ୍ଚ ଅନ୍ୟ ଆତ୍ମାମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।” ଏଭଳି ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଚରଣ ଓ ମହାତ୍ମାମାନେ ଅନୁସରଣ କରିବା ଧର୍ମ ରୂପେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା।