ପୃଥିବୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଗଭୀର ସ୍ନେହର ସହିତ ବିଷ୍ଣୁ ଭଗବାନ କହିଲେ, “ଏହିଠାରେ ଆଉ ଏକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିବି, ହେ ପୃଥିବୀ, ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଯେତେଦିନ ସେହି ଆତ୍ମା ଏହି ଦେହରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହେ, ସେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ପ୍ରଭାବ ରହିଥାଏ। ଆଉ ଏକ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି, ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଯଦି କେହି ଅନ୍ଧ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି, ସେ ଏମିତି ଏକ ପବିତ୍ର ଓ ବିଦ୍ୱତ୍ତାପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତେ ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତିକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ସେ ଧନ, ଗୁଣ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଓ ପବିତ୍ରତାର ଧନୀ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଏହିଭଳି ଜନ୍ମ ଦ୍ୱାରା, ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଭକ୍ତି ରଖି, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ଏହା ପାଇଁ ସେ ସପ୍ତଦିନ ମାତ୍ର ଦୁଧ ପିଇ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ। ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି, ଓ ମହିଳେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଏବେ ଏହାର ଅପରାଧ କଥା କହିବି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏହି କଥା ସତ୍ୟରେ ଶୁଣ। ତା’ପରେ ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଓ ମୋର ଭକ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ଏହିଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯଦି କୌଣସି ଦୀକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତି ମଦ୍ୟପାନ କରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ। ଯଦି ସେ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ ମଦ୍ୟ ପିଏ, ତେବେ ତାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ସେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏନି, ପୁନର୍ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସେ ଦୁର୍ଦ୍ଦାନ୍ତ ନରକରେ ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଦର ଭାବେ ଦଣ୍ଡିତ ହୁଏ। ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଭକ୍ତ ହୁଏ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ପୃଥିବୀ ଆଉଥରେ ହରିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ହେ ଦେବଦେବ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁ ମଣିଷ କୁସୁମ୍ଭ ଶାଖାକୁ ଝାଡ଼ୁ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରେ, ସେ ପାଇଁ କ’ଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅଛି? କିପରି ସେ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ?” ତା’ପରେ ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, “ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ନରକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ। ଯଦି ସେ ଏହା ଖାଇଥାଏ, ତେବେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଯେଉଁଠି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଯଦି କେହି ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କର ଅଧୋବସ୍ତ୍ର, ତା’ପରି ଧୋଇନଥିବା, ପିନ୍ଧି ମୋର କ୍ରିୟା କରେ କିମ୍ବା ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ଏକ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଙ୍ଗବିକଳ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି। ଏହିପାଇଁ ଏକ ପ୍ରଭଳ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ମୁଁ କହିବି। ଏଠି, ଆଠ ମେଉଁ ଉପବାସ ରଖି, ମୋର ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ଜଳାଶୟକୁ ଯାଇ, ଶାନ୍ତ, ସଂଯମୀ ଓ ନିୟମିତ ହୋଇ ରହିବା ଉଚିତ। ରାତି ଶେଷ ହେଲାପରେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲାପରେ, ଏପରି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଯେଉଁଠି କେହି ମୋର କ୍ରିୟାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ନୂତନ ଚାଉଳ ତିଆରି କରେନାହିଁ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପିତୃଗଣ ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୋଜନ ପାଇନାହାନ୍ତି। ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଧର୍ମ ନାହିଁ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ। ଏହିପରି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ମୋର ଭକ୍ତମାନେ ଉଲ୍ଲାସ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଭୂମିରେ ଶୋଇ ରହିଲେ, ଚତୁର୍ଥ ଦିନେ ସେ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଗୋମୟ, ଦୁଧ, ଦହି, ଘିଅ, ମୂତ୍ର—ଏହି ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପାନ କରିଲେ, ତ୍ୱରିତ ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତି ତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଯଦି ଏହି ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରିଥାଏ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ମୃତ ଦେହ ହୋଇଯାଏ, ଅସୁର ହୁଏ, ଏହିଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେ ଏଠି ରହିଯାଏ, ଏହିଥିରେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏବେ ମୁଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିଧି କହିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବ। ଦଶମ କିମ୍ବା ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ଆଠ ମେଉଁ ଉପବାସ କରି, ଏହିପରି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।