ଏହି କଥାକୁ ଶୁଣ, ଓ ଶୁଭ ପାଳନକାରୀ, ମୁଁ ତୋତେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛି, ଓ ପାପରହିତ। ଏହା ନିଶ୍ଚିତ, ଏକ ଚାଣ୍ଡାଳର ଘରରେ ଏପରି ଘଟିଥାଏ। ମୋର ଭକ୍ତ ଜଣେ ଶୁଧ୍ଧ ଭାଗବତ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏହି ଭକ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜଣେ ମାନବ ଚାଣ୍ଡାଳର ଗର୍ଭର କଷ୍ଟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିଥାଏ। ତାଙ୍କୁ ଚାରି ଦିନରେ ଏକବାର ଖାଇବା ଉଚିତ ଏବଂ ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଶୟନ କରିବା ଉଚିତ। ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ନିୟମାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ମୋର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟର ପଥରେ ରହିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଜଗତୀୟ ଜୀବନକୁ ପବିତ୍ର କରେ, ତାହା କରି ଜଣେ ଶୁଭତା ପାଇଥାଏ। ଏବେ ମୋର ଦୋଷ ଏବଂ ଅପରାଧର ଫଳ କଣ ତାହା ଏକଦମ ସତ୍ୟ ଭାବରେ ଶୁଣ। ସେ ଏକ ଗୃଧ୍ର ହେବେ, ଆକାଶବାସୀଙ୍କର ମହାପତି, ସାତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ତାପରେ, ସେ ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ପିଶାଚ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଏହି କଥା ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ ଏଭଳି କଥା କହିଲେ— “ହେ ଦେବ, ମୋର ଭୟଙ୍କର ଉତ୍ସୁକତା ଅଛି; ଆପଣ ମୋତେ ସବୁ କଥା କହିବା ଉଚିତ। ଶୁଧ୍ଧ ଏବଂ ଶୁଭ ବାଣୀରେ ଏଠାରେ ତିନିପ୍ରକାର ରୂପ କଣ?” ତାପରେ, ଦେବ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଖପର ନେଲେ। “ହେ ମନ୍ଦାର-ନୟନୀ, ରାତିରେ ଶ୍ମଶାନରେ, ଯାହା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଏହି ମୋର ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥାକୁ ଏକଦମ ସତ୍ୟ ଭାବରେ ଶୁଣ, ଓ ଦେବୀ। ଏପରି ଅଟୁଟ ନିୟମରେ ଅଛିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏଯାଁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ତିନିପୁରର ରୂପରେ ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ ଏବଂ ନାରୀମାନେ ହତ୍ୟା ହେଲେ, ଯୋଗୀ ତାଙ୍କର ଚିତ୍ତର ଶାସନ ହରାଇଲେ, ତାଙ୍କର ମାୟାଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ ହେଲା। ସେଠି, ସେଉଁଠି, ଶିବା ଦଳମାନେ ଘିରି ଦଣ୍ଡାଇ ଅଛନ୍ତି। ତାପରେ, ମୁଁ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ହେ ଦେବୀ, ଶଙ୍କର ଆବା ଆସିବେ। ରୁଦ୍ର, ତାଙ୍କର ମାୟା ନଷ୍ଟ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ମହାପତି, ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ହରାଇଛି, ଯୋଗଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ, ସେ ଅଶକ୍ତ। “କାହିଁକି ତୁମେ ଏଠି ଦଣ୍ଡାଇ ଅଛ, ରୁଦ୍ର, ଭ୍ରମରେ ଆବୃତ?” “ତୁମେ ବୈଶାଖର ବିଚ୍ଛେଦ, ତୁମେ ଆରମ୍ଭ, ତୁମେ ଚରମ ଆଶ୍ରୟ। କାହିଁକି ତୁମେ ତୁମେ ନିଜକୁ ଚିହ୍ନୁନାହାଁ, ତୁମର ସେବକମାନେ ଘିରି ଅଛନ୍ତି?” ତେଣୁ, ମୋତେ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ସତ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦିଅ। ଏବଂ ତୁମର ପ୍ରିୟା ପାଇଁ, ଏହି କାରଣରେ ମୁଁ ଏଠି ଆସିଛି। ପାପରେ ଦଗ୍ଧ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ସେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ। ଏକ ଦେବ, ନାରାୟଣ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମହାପତି। “ମୁଁ ଏକତା ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ପାଇଛି, ଏବଂ ଏବେ ମୁଁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଜାଣିଛି, ତୁମେ ମୋତେ ଜାଣୁଛ, ମାଧବ। କିନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମା ମାନେ ଆମ ଦୁଇ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ତାହାର ଉପରେ ନୁହେଁ।” ଏପରି କଥା ମୋତେ କହି, ହରା, ସମସ୍ତ ଜୀବର ମହାପତି, କହିଲେ— “ତୁମର କୃପାରେ, ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ ତିନିପୁରକୁ ନଷ୍ଟ କରିଛି। ସେଠାରେ, ଶିଶୁ ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ ହତ୍ୟା ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚିଁଡିଯିବା। ତାଙ୍କର ଯୋଗ ଓ ମାୟା ନଷ୍ଟ, ତାଙ୍କର ଶାସନ ଭଙ୍ଗ, ଓ ମାଧବ। ବିଷ୍ଣୁ, ଏହି ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଶୁଧ୍ଧିର ଉପାୟ ସତ୍ୟ ଭାବରେ କହ। ଏପରି ଚିନ୍ତା କରି, ମୁଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କଥା କହିଲି। ମୋର କଥା ଶୁଣି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ— “ବିଷ୍ଣୁ, ସମାନ ଏଠି କଣ ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଯିବା?